Om die reden hebben we voor een appel en een ei een oude hometrainer op de kop getikt, zodat ik onder het tv kijken aaan de broodnodige beweging kan doen.
En zolang dat ding er toch staat maken anderen er ook gebruik van, tenslotte is beweging voor diern beweging ook belangrijk.
Alleen hoe komt Karel met zijn pootjes bij de trappers ;-) ;-)
We gingen weer in optocht. Want ten eerste moest Dinges op controle terugkomen. Sinds een paar dagen eet ze weer gewoon alles wat los en vast zit met smaak. Ze was ook ruim 100 gram aangekomen. De doc was trots op haar en gaf haar het keurmerk mee! Al heeft ze nog steeds wat gewicht aan te komen.
Daarnaast hadden we Bugs en Bunny meegenomen. Zij mochten even door de algehele keuring en kregen gelijk hun vaccinaties. Ook zij kregen het keurmerk mee, tevens kregen we nogmaals de bevestiging mee dat we hier met een dame en een heer van doen hebben. En volgens de doc, en ik citeer "een prachtig en leuk stel"
En dus zullen we ze voorlopig nog even bij elkaar vandaan moeten houden. Maar 2 tellen mochten ze voor de foto samen zijn (nu ze nog moe waren van alle indrukken
maar eenzaam zijn ze hier zelden hoor, want als het hok eventjes open staat is er altijd wel iemand die even op visite komt. Al vindt Bunny dit wel een erg vreemd konijn ;-)
En dus gaan deze eventjes in het vervoersmandje. Normaal gesproken dicht want anders kunnen we alsnog op rattenjacht om over de katten niet eens nate durven denken ;-) Maar nu zat ik er even naast en dus mochten ze over de rand heen gluren.
Best spannend en alles wat langskwam werd goed bkeken. Ook als er een dikbuikig kattenbeest langswandelt wordt daar geinteresseert naar gekeken. Dat in tegenstellig door Dopey zelf, die heeft totaal geen weet meer van het feit dat ze afstamt van de leeuw en volgens de natuur zeer geinteresseert zou moeten zijn in zo'n makkelijke prooi. Waarom zou ze ...beneden staan hapklare brokken klaar tenslotte ;-))
De schildpadjes zijn trouwens een heel stuk opgeknapt sinds ze bij ons wonen...ze hebben nu lekker warm en schoonwater wat diep genoeg is om lekker in te duiken en zwemmmen.
Ik heb sowieso nooit geweten hoe grappig ze zijn. Zodra je bij de buurt van de bak ben zie ik 5 koppies verschijnen die altijd klaar zijn om wat te eten. Voor de grootste moet je al op gaan passen, want die ziet nu je vingers al aan voor een lekker vleeshapje ;-)
Vandaag was het tijd voor eens wat anders dan hun korrels en wat gedroogde visjes. Ze kregen gekookte garnalen. Ik dacht ieeeeuw toen ik het blikje opentrok, maar zij waren het niet met ons eens en mijn ooh zulke schatige paddo's veranderde i bloeddorstige wilde bijtschildpadden die hun (toch al dooie) prooi in stukken scheurden
Vanaf nu kijk ik wel uit als ik even iets in het filter in hun bak moet verschonen *shocked* ;-)
Ze woonde de eerste week bij de caafjes en dat ging op zich prima . Maar omdat we van Audrey het advies kregen dat niet te lang zo te laten (en zij kan het weten ;-)), en omdat het nogal een eigenwijs , ondernemend en slim konijntje is wat al snel door had hoe je uit dit hok kon komen en lekker zonder toezicht door de kamer kon rennen, hebben we op Marktplaats een konijnehok gekocht.
Maar alleen is voor een groepsdier ook maar alleen en dus besloten we er een konijnenvriendinnetje bij te zoeken. Ik hoor mezelf nog tegen de boer zeggen, wel goed checken of het een vrouwtje is want anders hebben we straks net zoveel konijnen als u. het werd een schattig zwartwit meisjesnijntje.
Thuisgekomen werd ze voorgesteld aan Lizzy. Dat leek vriendelijk te verlopen en dus lieten we ze even begaan. maar toen ik 5 minuten later keek zag ik dat onze Lizzy toch niet zo'n lief meisje was maar een echte macho man... en wel van het soort wat nog nooit van voorspel heeft gehoord :-o
Midden in de daad werd het nieuwbakken liefdespaar vanelkaar afgehaald. Ze mogen weer verder knuffelen als de wilde hormonen door een dierenarts zijn getemd. Tot die tijd wonen ze toch echt ieder even apart.
Lizzy past niet bij een machoman en werd dus omgedoopt tot Bugs en zijn liefde heet Bunny.
En nou maar hopen dat we snel genoeg ingegrepen hebben...want anders kom ik hier vragen wie er een jong konijntje wil ;-)
Ik zal u nog even voorstellen aan onze Bunny... wat rustiger, verlegener en minder ondernemend als haar lover.
Aan aandacht kwam mevrouw niks te kort, en alle knuffels van collega's liet ze zich welgevallen. iedereen hield haar in de gaten en er wrerd gezamelijk gejuicht toen er wat keuteltjes lagen...de darmpjes waren weer wat op gang ;-) Het dwangvoederen zelf begon ze wel steeds vervelender te vinden.
In de middag brachten we haar naar de dierenarts waar ze moest blijven. Een van haar voortandjes was afgebroken en de rest had haakjes, vandaar dat ze niet kon eten :-(
Om half 4 haalden we haar weer op met speciale voeding om de eerste dag door te komen en wat aan te sterken. Hopelijk gaat ze dan morgen weer gewoon eten.
Ze is er nog niet, maar ze is weer opde weg terug!!
]]>Toen ik haar oppakte voelde ik haar botjes. Ze is in een paar dagen tijd behoorlijk afgevallen. Na inspectie ontdekte ik het vermoedelijke probleem: haar tandjes.
Morgen moet ze naar de dierenarts, maar omdat ze niets binnen krijgt en dat betekend dat ze het zeker niet redt, dus moet ze vocht en voer binnen krijgen.
En dus zit ik al 2 dagen met spuitjes en papjes haar te dwangvoederen. Om de 2 uur moet er wat in. Morgenochtend gaat ze zelfs mee naar kantoor totdat we bij de dierenarts terecht kunnen.
Allemaal fingers crossed dat ze er weer snel bovenop komt ;-(
Hopelijk poseert ze binnekort weer net als vroeger
Bij een grote zak van Pro Plan brokjes, kreeg je nu een kattentunnel kado.
Dat merk zijn ze vrij dol op en er zit maar 1 nadeel aan. We zijn altijd veel sneller door die voorraad heen dan door de brokjes die ze normaal krijgen, omdat ze er van blijven eten. daarnaast zijn ze wat durder dan het normale merk.
We besloten ze toch maar te verwennen, mede omdat ze ook nog geen kattentunnel hebben Dus wij konden ze dubbel blij maken.
Beppie, Dopey, Boris en Bertus vonden de tunnel totaal niet interessant maar Bengel en vooral Banjer waren er helemaal happy mee. Met name Banjer ging helemaal los in de tunnel.
Toch is de grootste sensatie voor Banjer, Bertus en Bengel het schoonmaken van het hamsterhok.
Niks spannender als naar een rondrennend hamstertje kijken, en zeker als de deksel eraf is. Ze balen er alleen van dat het vrouwtje ze geen seconde alleen met dat open hok, of zelfs maar de andere kant opkijkt ;-)
Vandaag waren we wat aan het toeren door Den Haag zomaar, toen we in een voor ons onbekende dierenwinkel terechtkwamen, altijd leuk om even te kijken voor spulletjes voor het beestenspul.
We liepen even het dierendeel in en dat was fout, want daar zat het allerschatiigste konijntje wat ik ooit gezien had en ze maakte gelijk contact. Mij had ze al, maar ze knipperde een keer met haar oogwimpers en ik hoorde een grote klap, Marnix was ook voor haar gevallen ;-)
Kortom, ze ging mee naar huis, haar naam is Lizzy en ze is zo'n 12 weken oud.Een lapjes kat is nooit gelukt, maar nu heb ik een lapjesnijn ;-)
Inmiddels heeft ze intrek genomen bij de caafjes, en gelijk al vriendschap met ze gesloten.
Toch was het nog even twijfel of ik wel of niet zou gaan, want mijn nieuwe baas had net dizelfde avond uitgekozen om een belangrijke info avond te geven. De balans sloeg toch naar even ontspanning en plezier, in plaats van een onbetaalde avond loze beloftes en mooie praatjes.
Onderweg kwamen we Angelique tegen in het wegrestaurant waar we stopten om wat te eten. Klein wereldje ;-) En handig want zij leidde ons naar een handige P en R en vervolgens naar het concertgebouw.
Toen we onze plekjes hadden opgezocht begon het. Wauw wat klinken de toch al mooie en fijne liedjes prachtig zo live met orkest! Kippenvel, natte oogjes, en stil genieten, maar ook lachen, veel te zien en op het einde zelfs swingen. Wat een fantastische avond.
En Acda en de Munnik zouden Acda en de Munnik niet zijn als er ook niet de nodige lolletjes zouden zijn. Zo heb ik vreselijk moeten lachen om Thomas die een tekst fout zong waarop Paul het hele orkest stopte om opnieuw te beginnen. Waarop Thomas heel demonstatief bij de autocue met zijn vinger bij de tekst bleef. Hahahaha
Na een toegift leek het echt afgelopen...het halve orkest liep ook al weg, maar zowel publiek als mannen wilden meer en uiteindelijk mochten we nog een keer extra "Als het vuur gedoofd is" horen.
Ik ben voor een hele tour met het Metropole ;-)
Vandaar dat u wat minder vaak wat van me leest...thuis doe ik namelijk niet veel meer dan uitgeblust op de bank hangen ;-)
Gelukkig ben ik in goed gezelschap ;-)
Maar als er een houtduif op ons balkonnetje zijn door ons klaargezette maaltijd komt opeten ziet ze er ineens heel anders uit. Dan lijkt ze meer een duiveltje :-o
IK dacht misschien aan een winterslaap achtig iets, maar wilde toch wel zeker weten of alles wel goed was met onze kleine Goliath.
En dus pakte ik zijn slaaphuisje uit het hok. Dat werd niet erg gewaardeerd.
Woedend rende hij over het bureau en toen ik hem terugzette in zijn kooi met wat lekkers bleef hij echt kwaad en verdween na een rondje of 5 door het hok gerend te hebben met zijn lekkers in zijn slaaphuis. Sindsdien is het weer stil.
Conclusie: op een slecht humeur na is er niks aan de hand met Goliath ;-)
Dopey en Bengel kijken naar een rondrennend furieus Goliathje
Natuurlijk de katten, maar ook de ratjes (daar wilden ze hun hangmat wel voor uitkomen), de schildpadjes (wat nou slome dieren... regelrechte roofdieren werden het) en zelfs de vogels deelden mee.
Banjer had na een volle bak echter nog steeds trek in meer. De papegaaien hadden nog wel wat over...maar hoe kom je daar als rooie kater nu eens bij??
