Ontslag

Op 2 weken na 5 jaar werk ik bij dit bedrijf en met veel plezier. ooit begon iuk er met een klein contractje. Inmiddels plan en coordineer ik en heb ik een fulltime contract.

We zijn gegroeid, hebben een overname meegemaakt en veel personeelswisselingen. Er waren mindere tijden (als team niet overweg kunnen met een zorgmanager) en goede tijden (feestjes, successen. We hebben 4 zorgmanagers versleten. Onsteam is een bijeengraapt zooitje van individuen maar we gaan voor elkaar door het vuur en het werkt als een trein.

Toen we dan ook een aantal weken terug voor onstotaal onverwacht hoorden dat de boel failliet was was dit even slikken. Maar we zijn positief gebleven en op een enkele uitzondering na is iedereen ervoor gegaan hopend op een doorstart of overname. Zelfs de mededeling dat een decembersalaris er niet in zat werd (zij het dan mopperend en morrend) geaccepteerd.

Inmiddels hebben we een voorschot gekregen (wannneer het restant komt mag Joost weten) en weten we dat de clienten en bijna het hele tam is overgenomen door een ander bedrijf. Weg zijn wel de vaste contracten die zijn omgezet naar een jaarcontract, maar we hebben nog werk.

Die nieuwe contracten moeten nog binnenkomen maar gisteren was er wel de officiele ontslagbrief van de oude werkgever. Het was raar...je weet dat ie er aan komt, en ook dat het redelijk goed is afgelopen. maar als het zo zwart op wit staat werd ik er toch een beetje emotioneel van. Ik slikte het wel snel weg maar vandaag hoorde ik van mijn medecollega's dat we allemaal even moesten slikken en een traantje wegpinken. Die haagse mutsen met een grote bek zijn toch grotere softy's dan men denkt ;-)

Maar afijn... op naar de nieuwe werkgever en laten we er maar vanuit gaan dat we het daar ook zo leuk gaan krijgen

gekrabbeld door Jolanda om 06:05 pm
4 comments

Goud

Op het werk is het nog steeds een gekkenhuis. Alsof we in een orkaan aan het werk zijn die maar niet tot bedaren wil komen. Verandering na verandering. De overuren stapelen zich op!

Gisteren kreeg ik de vraag van onze manager of we het nog volhielden. Danzij het feit dat mijn collega L. en ik elkaar perfect aanvoelen en aanvullen kon ik bevestigend antwoorden. Hierop kreeg ik als antwoord dat de directie vond dat L en ik ons gewicht in goud waard zijn.

Alls we dat dan ook eens uitbetaald zouden krijgen is al dat overgewicht tenminste ook nog eens ergens goed voor ;-) ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 03:35 pm
1 comments

Druk

Het is eenbeetje rustig hier op mijn logje. Sorry daarvoor, maar op het werk is het zo'n gekkenhuis met alle verhuizingen, besprekingen en gedoe. De teller staat nu al op 37 uur en ik moet nog minimaal2 dagen werken. Ik gok dat ik op de 50 uur werken deze week.

Is niet erg (mijn bankrekening zal er volgende maand erg dankbaar om zijn ;-)), maar dat heeft wel als gevolg dat als ik thuiskom ik opde bank neerplof en daar vervolgens blijf om pas weer in beweging te komen om naar mijn bed te strompelen ;-)

Gelukkig valt er vanaf die hangende positie in mijn huisje ook altijd wel iets te zien of te lachen. Neem nou Bengel die naar de parkietenkooi zit te staren. Ik wil alleen niet weten wat ze denkt ;-))

gekrabbeld door Jolanda om 06:39 pm
3 comments

Bezuinigingen en veranderingen

Ik was net een week terug van mijn vakantie toen onze leidinggevende ons bij elkaar riep. De middag ervoor had ze te horen gekregen dat wegens bezuinigen haar baan verdween omdat ze een aantal vestigingen onder 1 leidinggevenden gingen plaatsen.
Even was er overdondering. Het kwam wat onverwacht, maar als ik heel eerlijk ben heeft het nooit zo geboterd tussen haar en het team.

Een paar dagen later kregen we te horen dat onze banen veilig waren maar dat er wel een verhuizing naar een ander pand zou moeten gaan plaatsvinen en het liefst binnen 2 weken.

Leuk bedacht, zei onze nieuwe leidinggevende , maar daar waar we dan heen moeten is helemaal geen plek voor 5 man erbij. Dus dat er iets ging veranderen was zeker maar voorlopig moesten ze eerst gaan uitzoeken wat dan wel.

Vandaag, 2 weken later hadden ze het allemaal rond. Collega 1 en 2 gaan de planning doen vanuit een pand in Zoetermeer. Ik en mijn collega maatje gaan vanuit een van de verzorgingshuizen die aangesloten zijn bij ons werken en collega 5 kreeg te horen dat er voor haar geen plek meer is :-(

Hierna was er een extra werkoverleg met hele team om hen in te lichten over al deze vergadering. Wel eens 40 pittige dames en heren in een veel te kleine ruimte proberen in toom te houden na zulke schokkende berichten. Pfffft

Mijn werk zal gaan bestaan uit wat ik altijd al deed (team coordinatie, indicaties aanvragen en werkbegeleiding) en daar komt nu bij: de urenbriefjes nakijken en invoeren en de salarissheets maken.
Daarnaast is de coordinatie van de 3 verzorgingshuizen die er zijn nu een puinhoop en is het de bedoeling dat wij tweeen dat weer orde gaan brengen.

We zitten met z'n allen in een soort sneltrein waar we niet uit kunnen springen. Ik zie wel waar het volgende station is en of die daar uberhaupt stopt.

gekrabbeld door Jolanda om 06:27 pm
3 comments

In de schoolbanken

Sinds 6 weken zit ik weer in de schoolbanken. Gelukkig maar 1x in de 2 weken op de woensdagavond en zijn we alweer bijna klaar ook.

Als verpleegkundige ben je namelijk BIG-geregistreerd.En volgens de wet moeten je "voorbehouden handelingen" regelmatig bijgeschoold dan wel opgefrist worden. Op zich kan dat nooit kwaad natuurlijk.

En dus reden collega en ik 6 weken terug naar Haarlem want ons bedrijf vond dat de meest logische plek de cursus te geven hmpff.

De eerste les was dramatisch...maar daarna werd het best wel geinig om weer eens als leerling op van die plastic poppen me te "oefenen".

Vroeger waren onze leerpoppen niet zo luxe. Die van tegenwoordig hebben geslachtsdelen om een catheter in te proppen. Er zit een maag in zodat je een maagsonde kan inbrengen compleet met maagsap. Je kan er zelfs allerlei soorten wonden op aanbrengen om die te gaan verbinden. Om de haverklap werd dan ook een voet afgerukt om er een mooie wond aan te zetten. Of een buikwand open gescheurd om te kijken waarom we toch geen maagsap terugkregen. In het werkelijke leven zijn we heus veel patientvriendelijker ;-)

Ondanks dat we best lol hebben gehad, en het leuk was om eens collega's van de andere filialen te zien en spreken ben ik wel bij als we 25 februari gehad hebben. want die dag moeten we het ook nog officieel gaan aftoetsen. Oftewel we moeten op die pop laten zien hoe we de protocollen hanteren bij de verschillende handelingen. Gelukkig mogen we zelf kiezen welke 2 handelingen we officieel willen laten zien.

En als het goed is zijn we dan een certificaat rijker...jippie ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:41 pm
3 comments

Gediplomeerd

Al 21 jaar werk ik inde verpleging en al zeker 19 jaar daarvan is de begeleiding van leerlingen daar een groot en belangrijk onderdeel van.

Laatst moest er per vestiging en per 5 leerlingen een officiele werkbegeleider benoemd worden. Dat ik dan maar moest zijn bij ons werd vanuit gegaan maar over de 2e werd toch wel veel over gestaggeld. Ik ben echter erg blij dat collega B het is geworden.

We zijn altijd al druk doende met de leerlingen. Maar ineens werd besloten dat alle werkbegeleiders van alle vestigingen verplicht op cursus moesten. Onze tegenargumenten dat er geen tijd was en dat we niet gemist konden worden werden niet gehoord en dus reden we naar Amstelveen..of all places.

Wat in godsnaam oefeningetjes als blaas een ballon op en ga er op zitten met werkbegeleiding te maken hebben vraag ik me vandaag ten dage nog steeds af maar goed het was best een gezellige dag.

Het leukst vond ik alle verhalen en praktijkvoorbeelden van de anderen. daar steek ik meer van op dan alle theorieen van de wereld. Gooi die maar in mijn pet.

Wat mij betreft is iedere leerling anders en behoeft een andere aanpak. Dat doe ik voornamelijk op gevoel. De een is onzeker en de andere moet je soms een trap onder de kont geven.

Dat neemt niet weg dat ik vandaag met de post vernam dat ik nu een "gediplomeerd" werkbegeleider ben ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:29 pm
5 comments

Weer aan het werk

De vakantie is voorbij. En eigenlijk ben ik er alweer aan toe ;-)

Eigenlijk is maandag mijn vaste vrije dag, maar ja zieken, drukte, etc dus ik zou een route gaan lopen maar dan wel s middags vrij. maar ja druk op kantoor, veel achterstand en dus ... hup na de route naar kantoor.

Kantoor sluit om half 5 maar ja om half 5 een spoedgeval achterstand groeit alleen maar in plaats van slinken en dus weerd het 18 uur.

Ditzelfde laatste kantoor gedoe gold ook voor de de dinsdag al hielden we het vandaag beperkt tot "maar" 17.15 uur.

Best knap toch om binnen 2 dagen na je vakantie meer dan 11 overuren gemaakt te hebben? Recordje? ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:14 pm
7 comments

Overuren

Het is even stil op het log. Dat komt omdat ik buiten het log om het razenddruk heb.

Op het werk zijn we over aan het gaan op een nieuw programma (EPA/EPS). dat houdt in dat alle gegevens van het ene in het andere programma overgezet moest worde. Dat we het nieuwe programma eigen moeten maken. Daarnaast gaat het werk in de wijk en alles wat daar bij komt gewoon door.

Het systeem werkt totaal anders dan het oude en het lijkt een beter programma. Maar voor je alles erin hebt zoals het moet ben je heel wat uurtjes verder.

Daarnaast zijn de eerste mensen met vakanties en hebben we een paar langdurige zieken in het team. Dus overuren is hier alles wat de klok slaat

Thuisgekomen plof ik op de bank en met het laatste beetje energie geef ik mijn beestjes aandacht.

Het spijt me dus dat het wat stil is, zodra we helemaal EPA/EPS klaar zijn zal ik mijn leven beteren ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:11 pm
5 comments

Babbeltruc

Ik loop me er nu al agen over op te winden Ik vind het zolaf en gemeen. Waar ik het over heb? Babbeltrucs!

In Den Haag is de afgelopen tijd een bende actief die oudere mensen probeert te beroven met behulp van babbeltrucs. Ze zeggen dat ze van de thuiszorg komen en terwijl 2 het mensje aan de praat houden gaat nummer 3 er met de poet ervan door.

Een paar dagen terug zijn 2 van onze clienten de dupe er van geworden. Het enge ervan is dat ze precies weten bij welke thuiszorgorganisatie de mensen horen. Dus blijkbaar worden wij in de gaten gehouden tijdens onze routes. Wat ik ook frappant vind is dat numer 3 altijd precies weet waar ze de buit moeten zoeken.

De wijkagent gaf het geniale advies: s 'avonds niet open doen mevrouw. Ja, maar de echte thuiszorg komt ook en die hebben ze vaak hard nodig. Wij hebben nu maar een bepaalde code met deze 2 afgesproken maar ja die hoeven ze ook maar een paar keer gezien te hebben. Bovendien kan lang niet elk oudje een code onthouden.

We zijn met z'n allen goed kwaad. Onze goede naam wordt te grabbel gegooid maar erger is dat die mensjes doodsbang zijn. En dat zijn niet zomaar oude mensen...dat zijn onze oude mensen!! Hands off!!!

gekrabbeld door Jolanda om 04:57 pm
5 comments

Kersttas

Sinds dat ons bedrijf is gefuseerd met een andere thuiszorginstelling zijn er vele dingen gebeurd die op z'n zachtst gezegd niet personeelsvriendelijk zijn.

Kilometervergoedingen verlagen,leaseauto's toezeggen en vervolgens nooit bestellen, andere berekeningen van de salarissen die minder gunstig zijn voor ons, bepaalde vergoedingen afschaffen (telefoononkosten bv)...en dat allemaal zonder ons in te lichten. De laatste stunt is dat ze besloten hebben...wederom zonder dat te melden om de eindejaarsuitkering PLUS de salarisverhoging (met terugwerkende kracht vanaf januari 2007 volgens CAO) pas bij het salaris van eind januari uit te keren terwijl iedereen daar in december op had gerekend. En dat terwijl we ons allemaal uit de naad werken. Nee 2007 was geen makkelijk jaar op het werk.

Van de week kregen we dan wel het kerstpakket...naja pakket. Waar we de jaren hiervoor altijd mooie pakketten kregen moeten we het dit jaar doen met een tas en een agenda. Het is een gift en we moeten er blij zijn, en velen krigen niks. Maar gezien alle eerdere ellende snap ik ook de teleurstelling van veel collega's.

Maar bij mij thuis is er in ieder geval 1 die helemaal blij is met de bloemetjestas. En hij kleurt er ook zo leuk bij ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 12:06 pm
8 comments

Verbazing

Ik had vandaag wel een raar dagje in de wijk. Ik viel van de ene verbazing in de andere.

eerst mocht ik de bitch spelen. Ik moest naar een cliente wiens dochter mijn collega nogal onbeschoft had behandelt. Mevrouw durfde ook nog te zeggen dat die collega geen respect had. Nou mevrouw respect moet van 2 kanten komen was mijn antwoord. Wordt vast vervolgd. ;-)

Daarna ging ik er "even tussendoor" de steunkousen van een clientaantrekken die ik al heel lang niet had gezien maar wel al heel lang ken. Toen ik binnenkwam zegt ze: ooh ik had gezegd tegen mijn zoon dat ik over een kwartiertje klaar ben, maar nu ik zie dat jij het bent.... Hoezo dat dan?? vraag ik. Nou ik heb je zolang niet gezien je bent het vast verleerd!! hahahaha

Daarna pikte een collega me op want zij is leerlinge en moest onder begeleiding wat handelingen verrichten. Niks voor mij om toe te kijken hoe een ander werkt. Ik ben een doener.

Vervolgens samen naar een mevr die met een tillift in bed getild moet worden. Mevrouw weegt 150 kilo, dus dan heb je zo'n ding wel nodig. Pakken we dat ding staat de accu te knipperen. De stekker had er niet goed in gezeten. Oeps!! Op hoop van zegen wantz e moest echt in bed en gewoon tillen...neuh!! Gelukkig hield het ding het net vol. Als uitsmijter gaf de kat van mevr me ook nog eens een haal....tsss!!! ik was heus lief voor het beestje!

Morgen maar weer een gewoon rustig dagje hoor ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:00 pm
5 comments

WMO-rompslomp

Op dit moment is het ene grote puinhoop in de thuiszorg zoals iedereen ongetwijfeld gelezen hebben in de kranten. En dat allemaal met dank aan de overheid :-(

In Den Haag zijn wij door de gemeente niet als instelling die Huishoudelijke Zorg geeft aangesteld. Dat houdt in dat heel veel clienten op zoek moeten naar een aanbieder die wel aangesteld is. Due aanbieders moeten voor zo'n lage prijs zorg leveren dat zij ook niet alles aan kunnen nemen omdat ze bijna geld bij moeten leggen.

Dat houdt ook in dat vele medewerkers met oproepcontracten of tijdelijke contracten op straat komen te staan omdat de instellingen ze niet meer kunnen betalen.

Dat was allemaal al erg op zich, maar de laatste week is de chaos toegeslagen. Mensen kregen brieven van zowel ons als de gemeente en toen weer van de gemeente en toen weer van ons. In al die brieven stond wat anders. Eerst zou er niets veranderen. Toen moesten we voor 1 november over stappen, toen mocht een deel blijven en een deel niet en nu moesten ze ineens 8 oktober al over stappen.

De gemeente geeft ons steeds andere info en zowel wij, als de medewerkers en de clienten snappen er niks meer van.

En terwijl de telefoon roodgloeiend staat met vragen die wij ook niet kunnen beantwoorden en mensen die kwaad zijn op ons terwijl er ook niet aan kunnen doen neemt de leiding doodleuk allebei tegelijk een weekje vrij :-(

Ons bedrijfje is niet helemaal ten dode opgeschreven, want een van de bedrijfjs die onder dezelfde stichting valt is wel aangesteld...dus een deeltje kan door hemn overgenomen worden. Bovendien hebben de omringende gemeentes wel naar kwaliteit en minder naar geld gekeken en zijn we daar wel aangesteld.

Voor mijn afdeling Verpleging en Verzorging verandert er in principe niks. Onze mensen mogen gewoon blijven, maar de chaos op kantoor en de angst en onzekerheid van de clienten heeft ook zijn weerslag op ons.

Ik snap niet hoe de overheid zo met mensen kan sollen. het merendeel oude mensjes of mensen die ziek of gehandicapt zijn! Ik kan me er ontzettend over opwinden, maar ik vrees dat ze daar op Het Binnenhof geen boodschap aan hebben... ;-(

gekrabbeld door Jolanda om 04:48 pm
7 comments

Uitdaging

Toen ik bij ons bedrijfje kwam werken, was het klein, knus en stond voor betrokkenheid en kwaliteit.

Nu zijn we ruim 3 jaar verder. We zijn gefuseerd en er zijn enorme veranderingen in het thuiszorg-gebeuren door de overheid opgelegd. Met als gevolg dat het kleine er wel af is. De betrokkenheid moet komen van de medewerkers zelf en niet meer vanuit het bedrijf en helaas ...al doen we nog zo ons best... zouden we meer kwaliteit willen leveren dan dat ons nu mogelijk gemaakt wordt.

Door al deze veranderingen ziet een van mijn collega's het niet meer zitten en stopt er per 1 december mee. Zij is verantwoordelijk voor de coordinatie van het team, de zorgindicaties, bepalen wie er naar welke cursus gaat, organiseren van werkoverleggen, instrueren van de medewerkers, 1e aanspreekpunt van zowel de medewerkers als de clienten, bewaken van de kwaliteit van zorg op Verpleging en verzorging gebied, het bijhouden van de clientenlijst, het houden van intakegesprekken en het bepalen waar de zorg uit zal gaan bestaan (dit natuurlijk in overleg met de client) en het bijhouden van alle zorgdossiers.

Wie zal al die taken moeten gaan overnemen?? Iemand nieuw aannemen zit er niet in... en dus werd ik vandaag bij onze filiaalmanager geroepen. U raadt het al... *plof* zo op mijn bordje!!

Wel worden er nog wat medewerkers ingewerkt die ook intakes mogen doen. Zal het nakijken van de registratie-formulieren (de formulieren waarop medewerkers ingevuld hebben wat, wanneer en waar ze gewerkt hebben) overgenomen worden door de andere planner. Ook zal ik me een stuk minder dan voorheen gaan bezighouden met de planning.

Aan de ene kant vind ik het erg jammer want de planning vind ik erg leuk om te doen, maar goed 1 ochtend mag ik me daar nog wel op storten (omdat er niemand anders is), aan de andere kant... tis wel weer een nieuwe uitdaging.

We zien wel hoe het allemaal gaan lopen. Maar ik vermoed dat dit nog lang niet de laatste verandering is ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 05:48 pm
10 comments

Onder arrest

Werken in de zorg is nooit saai. Alle clienten zijn weer anders. Zo hebben we een aantal clienten die in meer of mindere mate dementerend zijn.

Zo ook mevrouw B. En deze dame is nogal een pinnige tante. Ze vind zelf dat ze heel goed in staat is voor zichzelf te zorgen en anders kan haar dochter het wel zegt ze. Echter..ze is nogal vergeetachtig en vergeet of ze zich al gewassen heeft en of ze al gegeten heeft. Dochter heeft ook een gezin en werk en had dus wat hulp nodig in het nalopen. Mevrouw weigert echter alle zorg.

En dus melden we ons elke dag bij haar en zeggen niet dat van de zorg zijn. Als je dat namelijk meld scheld ze je de deur uit...zo hard dat ze 3 straten verderop meegenieten ;-) En dus acteren we onszelf naar binnen: hallo mevr B, wat heb ik u lang niet gezien!! Ik kom eens even een bakkie doen...en al spelenderwijs lukt het soms wel soms niet om in ieder geval wat controle uit te oefenen. Onder de douche zetten is nog niemand gelukt...daar staat een beloning voor uit hahaha

Vandaag echter ging collega V erheen, zij had vakantie gehad en had deze mevrouw nog niet gezien. En wij waren in de drukte en hectiek vergeten haar in te lichten over hoe mevrouw te benaderen. V is een lieverd en alle clienten zijn dol op haar.

Ze meld zich keurig door de intercom. Hallo mevr B, hier V van de thuiszorg. Scheldend doet mevrouw de deur open. V krijgt een kannonade over zich heen en mevrouw jaagt haar bijna letterlijk de deur uit: als je niet weggaat bel ik de politie!! V gaat dan toch maar en belt mij buiten. Ik stel haar gerust. Ligt niet aan jou, je miste wat info en over een half uur is ze het vergeten.

Even later gaat de telefoon. De politie! Mevrouw B had gebeld en een klacht willen indienen wegens lastig vallen en met valse intenties haar huis binnendringen. De politie belt even omdat ze een vermoeden hebben dat mevrouw "niet helemaal helder denkt". Slim agentje ;-)

Nadat ik was uitgelachen heb ik collega V maar even gebeld dat ze toch onder arrest staat hahaha

Ik zei het al: werken in de zorg is nooit saai!! ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:48 pm
6 comments

Boeketje

Ons V en V team is een vrij hecht team. Maar dat wil niet zeggen dat je met elke collega even goed overweg kan. Dat hoeft ook niet, zolang je maar samen kan werken hoef je niet de beste vrienden te zijn. En gelukkig is er niemand die ik helemaal niet kan luchten of zien.

Zo is er een collega die een verhaal apart is. Ze is er altijd, is altijd bereid extra diensten te draaien en moppert nooit over lange routes. Een teamlid waar je op kan bouwen, maar er zijn momenten dan haalt ze het bloed onder mijn nagels vandaan en dan zou ik haar het liefst achter het behang plakken.

Toch kan ze ook heel lief zijn. Vandaag bijvoorbeeld kwam ze op kantoor om haar rooster op te halen. Duwt ze me ineens een cadeautje in mijn handen. Een boeketje van thee en chocola. Nog steeds voor je nieuwe huisje...beter laat dan nooit!

Zoiets doet je goed in een tijd dat het een heel geploeter is om je routes en roosters rond te krijgen

gekrabbeld door Jolanda om 06:45 pm
8 comments