Vaderdag

Jaja...ik weet dat het verleden week al vaderdag was, maar door werkverplichtingen kwam het toen niet zo uit om naar Hoek van Holland te rijden en dus hadden we afgesprokendit weekend even langs te komen..

Naast een vaderdagcadeautje wilden we mijn paps ook nog steeds iets geven als bedankje voor de 5 dagen per week 6 weken lang (en daarna ook nog een paar keer) dat hij in ons huis geklust heeft, want zonder hem hadden we nu nog niet klaar geweest vermoed ik. Maar wat geef je zo'n man??

Nu had hij wel eens laten vallen dat hij steeds meer moeite krijgt de weg te vinden naar onbekende bestemmingen. En aangezien hij binnenkort ook nog jarig is had hij best eens een wat groter cadeau verident. En dus werd het een navigatiesysteem.

Bij het ouderlijk huis aangekomen wachtte ons een verrassing. Montana, mijn nichtje van bijna 3 logeerde bij opa en oma! Gezellig..en dus werd er gespeeld met de nieuwe pop, en babbelde ze er vrolijk op los. Toen er ook nog ijsjes tevoorschijn kwamen was het feest compleet ;-)) Het cadeau bleek een schot in de roos...we hadden geen kind meer aan hem en zijn nieuwe speledingetje ;-))

Bijou vond het allemaal ook reuzegezellig, maar dat zij geen ijsje kreeg vond ze daarentegen helemaal niet eerlijk . Schande vond ze het ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 05:31 pm
6 comments

Heerlijk avondje

Sinds er weer kleine kindjes in de familie zijn is 5 december weer een groot feest. En dus namen we na ons door ellenlange files heen geworsteld te hebben, bij broer thuis op de bank plaats.

Daar zaten we dan in afwachting van het gebons op de deur van zwarte piet. Zou ie wel komen?? Daar zaten we dan : 6 volwassenen, 2 katten, 3 honden, 1 baardagame, een slapende baby en 2 heel gespannen kindertjes.

Net toen opa en papa even met de honden gingen wandelen kwam de langverwachte herrie op de deur. Pff, dat was schrikken, geen van de kindjes durfden te gaan kijken ;-)

Voor de deur stond echter een partij pakjes..poeh hee!! van alles kwam eruit: poppenhuizen, knuffelbeesten, Feyenoordballen, skateboards, kleertjes. De kids zijn door Sint ontzettend verwend.

Het nieuwe speelgoed moest natuurlijk gelijk in gebruik worden genomen. Damian was in het donker in de tuin aan het voetballen met zijn nieuwe bal en elk manspersoon moest omstebeurt verplicht mee doen ;-) Montana was met name erg verguld met haar nieuwe Winnie the Pooh-plu:

Sint was overigens ook bij onszelf langsgeweest en had ook mij verwend: Dit is wat ik van hem kreeg:

Dank je Sinterklaasje!!!

gekrabbeld door Jolanda om 06:37 pm
6 comments

ff bijpraten

Was ik toch zomaar ineens van het net verdwenen. Ploep...heel kattenspul verdwenen. Was mijn eigen domme fout. (Note to myself: bij eventuele volgende verhuizing niet vergeten Webhosting in te lichten) maar dankzij hele goede service was ik vanmorgen na 1 telefoontje weer online binnen 5 minuten!!

Als het even niet kan besef je pas hoe het loggen een deel van je leven is geworden. Want er was heus wel logmateriaal de afgelopen de dagen. Zo was er een akkefietje met een paal, maar dat kun je hier dan wel lezen.

Daarnaast werd Montana alweer 2 jaar. Helaas moesten we beide op de dag zelf werken en dus hebben we de volgende dag een bezoekje gebracht. En dat zowel de jarige als haar grote broer het meegebrachte "dierenverzorgingsset inclusief dierenartsspulletjes erg mooi vonden zie je wel hier:

We hadden geen kind meer aan die twee en dus werd de tijd besteed aan de andere hooligan die het bij ome Marnix op schoot prima naar zijn zin had. Hij is een kleine lachebek maar zodra hij een camera ziet stopt hij met lachen..Mmm, daar moet dus nog aan gewerkt worden ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 10:36 am
12 comments

Dinertje

Gisteren waren mijn paps en mams 40 jaar getrouwd! Dat leek ons best een reden voor een feestje. En dus hadden we een familie-dinertje.Nog best lastig verzinnen waar je heen gaat met een baby van 2,5 maand, een klein meisje wat eind van de maand 2 jaar wordt en een 5 jarig erg ongedurig knulletje in het gezelschap. Uiteindelijk is het Malakka geworden en dan het lopend buffet.

Gelukkig hadden de kids hun zonnige humeur meegenomen en ondanks dat het laat werd voor ze zijn ze heel gezellig gebleven.

Damian voelde zich een hele grote knul en vond het prachtig om zelf zijn bordje te gaan volladen. Een beetje TE prachtig want elke keer keer verzon hij een ander smoesje om van tafel te gaan om dan weer met een volgeladen bord terug te keren, wat hij natuurlijk helemaal niet op kon. Zelfs toen hij alleen wat brood ging halen konden we er het halve restaurant mee bevoorraden toen hij ermee terugwam ;-)

Montana zat gezellig te babbelen en te giebelen en wees gewoon op iedereens bord aan wat ze nu eens op haar bordje wilde hebben of ze at van het bord wat haar broer weer veel te volgeladen had. En ook al leek het net of ze klaar was met eten...haalde nou niet haar bordje weg want dan werd ze pissed. Dat weten de serveersters daar nu ook ;-)

En kleine Wendel? Die keek het eerste half uurtje met grote ogen rond om vervolgens te beslissen dat hij het absoluut niet boeiend vond en de rest van de avond in diepe slaap door te brengen.

gekrabbeld door Jolanda om 09:59 am
9 comments

Kikkerpret

Gisteren was mijn mams jarig en dus moest dat gevierd worden. Het was lekker weer en een landelijke omgeving dus al snel ging Damian erop uit.

Zijn groottste hobby is dieren, het liefst zo glibberig, griezelig of potig mogelijk!! En hoe die het doet doet hij het maar hij komt altijd wel ergens mee aansjouwen waarbij allerlei dames dan weer griezelend en gillend roepen dat hij ermee uit de buurt moet blijven ;-)

Gisteren kwam die met een flink kikkerbeest aanzetten. Ik ben niet bang voor kikkers maar het gegriezel bij de aanwezige ouwe tutten was niet van de lucht.

Hij had het beestje in een leeg ijsbakje gestopt en toen ik opmerkte dat het arme ding steeds met zijn neus tegen de rand aanzwom, ging Damian ijverig op zoek naar een groter verblijf. Dat vond hij in een lege afvalbak. Met stenen werd er een plekje gemaakt waar hij op kon klimmen. een echt kikkerpaleisje ;-)

Dat Montana een zusje van haar grote broer is bleek wel want zij was er niet bij weg te slaan en stond continu met haar snufferdje in de kikkerbak te staren. Het is dat haar armpjes te kort waren anders had ze hem gegrepen om hem een kusje te geven. Maar helaas ze kon er niet bij en dus zullen we nooit weten of dezer kikker eigenlijk een prins was ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 11:05 am
5 comments

Er is er 1 jarig...

Vandaag is het 20 augustus en dat betekend dat vandaag precies 6 jaar geleden het laatste Vondelpark-concert van Acda en de Munnik plaats vond. En terwijl ik stond mee te bleren en te dansen in Amsterdam kwam er in Rotterdam een piepklein kereltje ter wereld!

En dus reden we vanochtend met haastige spoed naar Rotterdam Zuid omdat met dat inmiddels uit de kluiten gewassen kereltje te vieren. En daar horen ook cadeautjes bij.

Damian woont op steenworp afstand van de Kuip en dat wil hij weten. Van de week was hij met opa naar de training wezen kijken en was toen een beetje boos omdat hij de nieuwste Feyenoord bal niet kreeg. Wat hij niet wist maar opa wel was dat ie ingepakt voor zijn verjaardag klaar lag. Hij was er dan ook als een kind zo blij mee...ooh ja hij is ook een kind ;-)

Hierna was het taart eten, dansen met Montana (dat kind wordt artieste...ik weet het zeker;-)) en natuurlijk knuffelen met het nu 12 dagen oude broertje Wendel. Alhoewel...daar kreeg ik de kans bijna niet voor want Ome Marnix liet de kleine, toen hij hem eenmaal op schoot had bijna niet meer gaan. en kleine Wendel hield zich stevig vast aan de enorme vinger van zijn nieuwbakken oompje ;-))

gekrabbeld door Jolanda om 04:48 pm
10 comments

Beschuit met muisjes

Vandaag konden we dan eindelijk de nieuwste aanwinst van de familie gaan bewonderen.

Bij aankomst kwamen we buiten Damian tegen die de bokkepruik ophad. Het is ook wel weer een hele verandering voor een jochie van bijna 5. Dat moet allemaal even verwerkt worden. Toen bleek dat er natuurlijk ook voor grote broer een kadootje was trok ie wel bij ;-)

Binnen werden we door grote zus Montana en hond Cruz een stuk vriendelijker begroet. Ook zij nam haar kadootje dankbaar in ontvangst. Daarna werd de kleine Wendel in mijn armen gestopt. Aangezien er verder even geen visite was kon ik er heerlijk mee tutten. De kraamverzorgster vroeg zelfs of ik hem in badje wilde doen. Nou dat liet ik me geen 2x zeggen.

Zo'n badje is heeeel vermoeiend voor zo'n klein mannetje. Daarna is het dus heel goed uitrusten tegen de zachte borst van tante Jo ;-)

Konden wij en grote zus inmiddels genieten van een beschuitje met blauwe muizen!! Grote broer was inmiddels allang weer buiten op spinnenjacht.

gekrabbeld door Jolanda om 04:43 pm
9 comments

Nieuwe wereldburger

Sinds vanmiddag tien over twee is er een nieuwe wereldburger bijgekomen. nou is dat natuurlijk een van de velen en is een geboorte van een baby niet zo heel bijzonder. maar toch vond ik het deze keer het vermelden waard.

Dit wereldburgertje is namelijk het kleine broertje van Damian en Montana. En dus zijn Marnix en ik voor de 5e keer oom en tante geworden.

Het wondertje heet " Wendell Owen". helaas kunnen we pas in het weekend gaan bekijken of hij net zo'n ondeugend koppie heeft als zijn hele grote broer...of net zo'n knuffelkontje is als zijn grote zus.

Grote broer en zus oefenen alvast op een knuffel

gekrabbeld door Jolanda om 07:52 pm
11 comments

Lekker lui

Vandaag waren wij naar Hoek van Holland gereden omdat mijn paps zijn 65e verjaardag vierde! Hieperde piep hoera!!

Het was best lekker weer op 1 buitje na en dus werd er achter in de tuin gezeten. Er waren genoeg gewone stoelen maar er was maar 1 ligstoel...zo'n lekkere luie, die er wel erg aanlokkelijk uit zag. Maar als je nou dacht dat je de kans kreeg daar op te liggen??

En nou hoor ik jullie denken : ja maar je kan er toch best bij bij zo'n klein meidje? Op zich had dat gekund maar ook voor dat plekje greep ik ernaast.

Het leven van een tante gaat niet altijd over rozen *slaakt dramatische zucht* ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 09:32 pm
8 comments

Hollandse Nieuwe

Zodra de hollandse nieuwe er zijn, hebben de viswinkels een goede klant aan mijn hele familie. Grootverbruikers zijn ze. Zelfs de hond is er dol op en kan niet wachten tot hij een stukje krijgt. En nu blijkt m´n lief ook al een liefhebber te zijn.

Zelf gruw ik er als enige in de familie van...blegh! Rauwe vis die ze dan ook nog in de rauwe uien dopen en dan op een onsmakelijke manier naar binnen werken. Brrrr....niks voor mij. Bovendien vind ik het enorm stinken.

Sinds een paar jaar is de familie aan het uitbreiden ..maar als ik nu dacht in hen medestanders in de jongste generatie te krijgen kom ik van een koude kermis thuis

*zucht* Soms vraag ik me echt af of ik niet van de melkboer ben hoor ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:30 pm
13 comments

Verkoeling

Vandaag was het vaderdag en dus reden we vanmorgen al vroeg richting Hoek van Holland om de drukte van strandgangers voor te zijn. In de loop van de dag werd het knap warm en dus zocht een ieder op zijn eigen manier verkoeling.

Zelf zijn we ´s middags lekker richting strand gegaan voor een poosje. Damian vond dat een goed idee en wilde graag met ons mee en vermaakte zich aan de waterkant.

Montana vond zelfs het opblaasbare badje al te diep en vermaakte zich in een teiltje water. Ze heeft gelijk ook...waarom groot als het ook klein kan ;-)

En dan waren er nog de hond.. Bijou probeerde zichzelf eerst onder een pet koel te houden ;-)

Maar al snel had ze meer koelte nodig en gelukkig stond het opblaasbadje er...ook prima geschikt voor een oververhitte oude dame ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 08:29 pm
10 comments

Konijnenliefde

Toen we gisteren Dopey hadden weggebracht konden we gelijk door naar Rotterdam, want broerlief vierde zijn verjaardag.

Daar heeft Montana ons eigenlijk de hele middag ge-entertaind. Het eerste half uur heeft ze schaamteloos met Marnix zitten flirten. ;-)

Aangezien ik het niet zo heb op concurrentie dacht ik ik ga er een andere kerel bijhalen...en mijn keus viel op Vlekkie, het onweerstaanbare konijn. Dat hielp...ze vergat Marnix ter plekke en richtte al haar aandacht op Vlek en gelukkig is die liefde wederzijds ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 11:00 am
10 comments

Toetjesmonster

Mij kun je wakker maken voor toetjes. Met name ijs...mmm Het kan me niet schelen welk weer het is...een ijsje gaat er altijd in ;-)

Dat ik daarin niet de enige ben , was hier al eens te lezen. En ik kan me alleen maar bijn haar logje aansluiten ;-)

Op kerstavond ontdekte ik echter dat ik er een geduchte concurrente in de familie bij heb. Als een dolle viel ze aan op haar toetje en rustte niet voor zij de ijs-sneeuwpop had verorberd ...niks of niemand ontziend. Dat ze daarbij zelf er niet geheel schoon uit de strijd kwam kon haar weinig schelen.

Ik ben niet het enige toetjesmonster meer in de familie vrees ik ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 05:58 pm
13 comments
| TrackBack

Kerstavond

Bij ons in de familie is het zo'n beetje traditie dat we pakjes uitpakken op kerstavond. Officieel is het eerst samen lekker eten en daarna de pakjesmaar Damian heeft niet zo gek veel geduld dus die volgorde is de laatste jaren al omgedraaid ;-)

Van de kerstman kreeg ik een lekker luchtje, bodylotion en een leuke tas. Mooie cadeautjes dus.

Toen alle pakjes waren uitgepakt (10 % voor ons de rest voor de kindjes en ook de hondjes werden niet vergeten) werd er gegeten...pfff ik ben al niet zo'n grote eter en zo'n 4 gangen gebeuren is dan ook niks voor mij.

Om een uur of acht waren de kleintjes afgedraaid en gingen broer en gezin naar huis en aangezien ze op steenworp afstand van mij wonen is het handigst als ik dan gelijk meerijd. Dus heerlijk op tijd weer thuis.

De rest van de kerst loop ik s ochtends een route om de middagen en de avonden lekker rustig samen door te brengen. Daar verheug ik me op...al die opgeprikte kersttoestanden is niks voor mij.

gekrabbeld door Jolanda om 08:58 pm
15 comments

Boos jongetje

Voor morgenmiddag had ik eigenlijk samen met Damian een theaterbezoekje op de planning staan en wel Sesamstraat de Musical.

Maar door tijdgebrek lukt het me echt niet en dus heb ik geregeld dat zijn moeder en zijn neefje met hem meegaan. Want rij1 kaarten voor de premiere is zonde om niet te gebruiken toch?

Vanmiddag ging ik even de kaarten langsbrengen. Damian kwam naar me toe met een heel boos gezichtje en beet me toe± Ik vind het niet leuk dat je niet meegaat naar Sesamstraat! Ik durf niet zonder jou naar Pino hoor!

Mijn opmerking dat mama er toch bij was maakte geen indruk..ik vrees dat ik nu toch wel een heel erg bijzonder kerstcadeautje moet gaan scoren voor hem om dit weer goed te maken ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:22 pm
14 comments

Sint in beeld

Hier dan de beloofde foto's van de pakjesavond:

Ikzelf smelt vooral weg van de foto van de baby bij Sint op schoot ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:24 pm
11 comments
| TrackBack

Pakjesavond

Gisteravond was de spanning in Rotterdam-Zuid, nabij de Kuip te snijden. We hadden namelijk gehoord dat de Sint hoogstpersoonlijk een bezoekje zou brengen aan het huisje van Damian en Montana.

De tijd zou zo ongeveer tussen 7 en 8 zijn. Niet alleen Dami (5) en Monty(1) waren aanwezig maar ook hun neefjes Giovanni (4,5), Mitchell (3) en Jeremy (4 weken)

Vooral de 3 knulletjes waren bloednerveus en elke ouder weet wel hoe dat zich bij 3 drukke mannetjes uit . Aaaaaaaaaaaaaaaaaaargh

Vanaf iets over 7 wisselden de volwassenen de uitkijk af want Sint moest opgevangen worden....maar Sint kan niet zo goed klok kijken want het werd half 8, 8 uur, half 9, 9 uur en nog steeds geen Sint. De jongetjes hadden de hoop opgegeven en Montana lag diep te slapen. De enige wakkere van onder de 18 was Jeremy...die zat prinsheerlijk bij mij op schoot in de rondte te kijken en was geenszins van plan om genoegen te nemen met een plekje in de kinderwagen ;)

Om kwart over 9 ging de foon... Sint was in aantocht sprak een diepe stem. De kinderen begonnen onmiddellijk te zingen en ja hoor om tien voor half 10 was hij eindelijk daar en via de achterdeur kwamen er ook ineens 2 pieterbazen binnenzeilen.

De drie jongetjes hadden ineens een stuk minder bravoure dan ervoor. Eén voor één moesten ze bij Sint komen en een liedje zingen... als je heel goed luisterde kon je dat fluisterend zingen horen. Ook Jeremy moest bij Sint op schoot ...en laat de kleinste nou het minste onder de indruk zijn ;)

Daarna werd in recordtempo de 3 zakken pakjes uitgepakt. En toen ging Sint na natuurlijk het eeuwige `dag Sinterklaasje` weer weg.

De Pieten liepen nog wat te flirten met de aanwezige dames maar moesten toch ook gaan. Overigens is zo´n baby op schoot erg veilig voor rare streken van Pieten...word je heerlijk met rust gelaten ;)

foto´s volgen

gekrabbeld door Jolanda om 03:50 pm
11 comments
| TrackBack

Eerste stapjes

Ik ging net eventjes iets langsbrengen bij broer en familie en toen ik nog even iets dronk besloot Montana dat dat het moment was om "eindelijk" eens te laten zien dat ze heus wel kan lopen.

Drie hele stapjes zette ze...en natuurlijk was het zo onverwacht dat niemand de camera bij de hand had en daarna weigerde ze het opnieuw te tonen. Ze lijkt meer op haar tante dan ik dacht ;-)

Geen foto van het moment supreme dus... dus zet ik er maar een plaatje van haar verjaardag 3 weken terug bij ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 02:56 pm
13 comments
| TrackBack