Metamorfose

We hadden voor gisteren een druk schema verzonnen. Eerst heel vroeg boodschappen doen, dan naar mijn moeder, daarna naar de groothandel dierenvoeding, dan even met onze abonnement de leeuwenwelpjes in Blijdorp bewonderen en fotograferen daarna naar huis om thuis nog wat klusjes te doen. Dat liep anders!

Want na de boodschappen, bleek bij mijn moeder mijn nichtje Montana daar te logeren en die besloot dat ze gezellig mee ging naar Blijdorp. Alleen de leeuwtjes ging dus mooi niet op en een uurtje werd dus de rest van de dag ;-)

De leeuwtjes waren schattig en ik had er uren bij kunnen staan kijken, maar dat gaat met een 7-jarig wervelwindje niet op

In de rivierehal konden kinderen zich laten schminken. Montana keek er met grote ogen naar. Toen ik vroeg of ze dat ook wilde pakte ze gelijk een nummertje, ik mocht me eens bedenken ;-) Het ging allemaal vrij snel en toen de scminkmevrouw vroeg wat ze wilde worden riep ze : een leeuw. De mevrouw had vaker met dit bijltje gehakt en pakte de voorbeelden erbij en vroeg deze leeuw of toch liever deze (tijger) of deze (panter)...die laatste werd het! Ach ook een katachtige ;-)

En in 10 minuten voltrok er een complete metamorfose:

De rest van de dag liepen we dus met een vervaarlijke grommend pantertje rond. Natuurlijk moesten we weer terug naar het begin van de route waar de panters zaten want ze wilde wel zien of ze goed leek ;-) En ik weet nu dat zelfs een panter die aan het wisselen is er best gevaarlijk uit kan zien ;-)

Ze besloot dat ze de komende dagen niet in bad wilde want de schmink mocht er niet af, maar dat is het probleem van haar papa, mama en oma. Min taak was haar een leuke dag bezorgen en die missie was volbracht ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 12:47 pm
5 comments

Laatste sneeuwpret

Vanochtend viel er zomaar een vers laagje sneeuw. En omdat het waarschijnlijk de laatste keer dit jaar zal zijn (zo niet maken we er nog een keer de laatste keer van ;-) ) besloten we Karel even mee naar buiten te nemen.Gijsje doe je daar geen plezier mee, integendeel!

Dat gekke beest vind het altijd leuk als hij ergens mee naar toe mag. Alleen te lang in de kou zijn ze niet aan gewend dus verder dan een rondje in de wijk gaan we niet.

Hij gaat dan op mijn schouder zitten dicht tegen me aan zodat ik met mijn hoofd in een rare kronkel loop en een nekhernia ontwikkel ;-)
Terwijl hij heel hard laat blijken dat hij het naar zijn zin heeft. Bij alles wat hij ziet roept hij "ooohooh" of "hoe kan dat nou?" Tot groot vermaak van de mensen op straat.

Als hij dan ook nog even in de sneeuw kan lopen is het helemaal feest. maar hij geeft duidelijk aan wanneer hij het te fris gaat vinden dan begint hij in mijn kleren om hoog te klimmen. Dan is het tijd om naar huis te gaan. En opde terugweg wil hij niet op mijn schouder maar dicht tegen mijn jas aan. Lekker warm!

Thuis gaat hij dan eerst alle anderen zijn avontuur vertellen om de rest van de dag heerlijk rustig te gaan zitten suffen! Nog een reden om hem regelmatig mee te nemen ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 12:17 pm
5 comments