« Even bijpraten.. | index | Cavialeed en geluk »
zondag 9 mei, 2010
Vissenredder...of niet
In het logje hieronder refereerde ik al aan hoe de vissen uit ons huis verdwenen. Dat verhaal zal ik dan maar vertellen, zij het schoorvoetend ;-)
Een week of 2 terug kwam ik na een werkdag thuis. Marnix had late dienst dus ik was alleen met de beestjes. Nadat ik de hongerige kattenbende had gevoederd en verse groente en fruit voor de vogels en knaagdieren had klaargemaakt liep ik naar de woonkamer.
Daar hoorde ik een raar brommend geluid, dat bleek de zuurstoffilter in het aquarium te zijn. Er dreven al 4 van de 6 goudvissen op hun rug. Maar wat ik ook deed het filter was definitief kaduuk.
Ik was alleen thuis, dus het aquarium verschonen was geen optie die kreeg ik nooit alleen de trap af. Maar dat ene visje die over waren was wel in ademnood... want de andere overlevende was inmiddels ook op zijn rug gaan zwemmen.
Nou hebben we nog een aquarium , daar zwemmen De Daltons, onze 5 waterschildpadden, in. In de Vogelkelder zwemmen in hun vijver ook goudvissen en waterschildpadden door elkaar. Nou is het wel zo dat die vissen een stuk groter zijn dan de mijne, maar daarentegen zijn die schildpadden ook stukken groter. Die verhouding was wel ongeveer gelijk redeneerde ik nog heel intelligent *kuch*
Ik besloot dus die ene vis te redden en bij de schildpadjes te plaatsen. Voor de zekerheid gaf ik genoeg voer zodat ze in geen geval erge honger konden hebben.
De schildpadjes keken niet naar vis om en vis zwom vrolijk tussen de paddo´s door. Dat gaat goed. En zo bleef het de hele avond, dus ik dacht een echte vissenredder te zijn....
Tot ik de volgende ochtend beneden kwam en voer in de bak wilden doen...ze hadden net gegeten...er dreef alleen nog een mooi oranje staartje in de bak :-(
In een nacht was ik van vissenredder in vissenmoordenaar veranderd. Met een schuldgevoel dat dagen aanhield.
We hebben dus maar besloten het vissenaquarium buiten gebruik te houde, want ik kan het risico niet nemen dat er meer vissen de dupe worden van mijn neiging tot vissen redden ;-)
gekrabbeld door Jolanda om 04:46 pm






Ach jee, dat is sneu werk.
Je kan er niks aan doen, en hebt gedaan wat je kon. Zulke dingen zijn moeilijk te voorkomen.