Bij de konijnen af

Onze lapjesnijn woontnu anderhalve week bij ons.

Ze woonde de eerste week bij de caafjes en dat ging op zich prima . Maar omdat we van Audrey het advies kregen dat niet te lang zo te laten (en zij kan het weten ;-)), en omdat het nogal een eigenwijs , ondernemend en slim konijntje is wat al snel door had hoe je uit dit hok kon komen en lekker zonder toezicht door de kamer kon rennen, hebben we op Marktplaats een konijnehok gekocht.

Maar alleen is voor een groepsdier ook maar alleen en dus besloten we er een konijnenvriendinnetje bij te zoeken. Ik hoor mezelf nog tegen de boer zeggen, wel goed checken of het een vrouwtje is want anders hebben we straks net zoveel konijnen als u. het werd een schattig zwartwit meisjesnijntje.

Thuisgekomen werd ze voorgesteld aan Lizzy. Dat leek vriendelijk te verlopen en dus lieten we ze even begaan. maar toen ik 5 minuten later keek zag ik dat onze Lizzy toch niet zo'n lief meisje was maar een echte macho man... en wel van het soort wat nog nooit van voorspel heeft gehoord :-o

Midden in de daad werd het nieuwbakken liefdespaar vanelkaar afgehaald. Ze mogen weer verder knuffelen als de wilde hormonen door een dierenarts zijn getemd. Tot die tijd wonen ze toch echt ieder even apart.

Lizzy past niet bij een machoman en werd dus omgedoopt tot Bugs en zijn liefde heet Bunny.

En nou maar hopen dat we snel genoeg ingegrepen hebben...want anders kom ik hier vragen wie er een jong konijntje wil ;-)

Ik zal u nog even voorstellen aan onze Bunny... wat rustiger, verlegener en minder ondernemend als haar lover.

gekrabbeld door Jolanda om 06:57 pm
5 comments

Dinges Update

vanmorgen mocht Dinges mee naar kantoor omdat ik haar totdat we s middags bij de dierenarts terecht konden om de 2 uur wilden voeren.

Aan aandacht kwam mevrouw niks te kort, en alle knuffels van collega's liet ze zich welgevallen. iedereen hield haar in de gaten en er wrerd gezamelijk gejuicht toen er wat keuteltjes lagen...de darmpjes waren weer wat op gang ;-) Het dwangvoederen zelf begon ze wel steeds vervelender te vinden.

In de middag brachten we haar naar de dierenarts waar ze moest blijven. Een van haar voortandjes was afgebroken en de rest had haakjes, vandaar dat ze niet kon eten :-(

Om half 4 haalden we haar weer op met speciale voeding om de eerste dag door te komen en wat aan te sterken. Hopelijk gaat ze dan morgen weer gewoon eten.

Ze is er nog niet, maar ze is weer opde weg terug!!

gekrabbeld door Jolanda om 06:27 pm
3 comments

Dinges is ziek

Gisteren bij het schoonmaken van ht caviahok viel me op dat Dinges helemaal niet van het verse hooi eet. iets waar ze normaal altijd dol op is. ook andijvie raakte ze niet aan.

Toen ik haar oppakte voelde ik haar botjes. Ze is in een paar dagen tijd behoorlijk afgevallen. Na inspectie ontdekte ik het vermoedelijke probleem: haar tandjes.

Morgen moet ze naar de dierenarts, maar omdat ze niets binnen krijgt en dat betekend dat ze het zeker niet redt, dus moet ze vocht en voer binnen krijgen.

En dus zit ik al 2 dagen met spuitjes en papjes haar te dwangvoederen. Om de 2 uur moet er wat in. Morgenochtend gaat ze zelfs mee naar kantoor totdat we bij de dierenarts terecht kunnen.

Allemaal fingers crossed dat ze er weer snel bovenop komt ;-(

Hopelijk poseert ze binnekort weer net als vroeger

gekrabbeld door Jolanda om 07:17 pm
3 comments

In de tunnel

Toen we vandaag bij de dierenwinkel waren... werden we door de eigenaresse gewezen op een aanbieding. Dat was er een waarbij de katten erg blij waren.

Bij een grote zak van Pro Plan brokjes, kreeg je nu een kattentunnel kado.

Dat merk zijn ze vrij dol op en er zit maar 1 nadeel aan. We zijn altijd veel sneller door die voorraad heen dan door de brokjes die ze normaal krijgen, omdat ze er van blijven eten. daarnaast zijn ze wat durder dan het normale merk.

We besloten ze toch maar te verwennen, mede omdat ze ook nog geen kattentunnel hebben Dus wij konden ze dubbel blij maken.

Beppie, Dopey, Boris en Bertus vonden de tunnel totaal niet interessant maar Bengel en vooral Banjer waren er helemaal happy mee. Met name Banjer ging helemaal los in de tunnel.

gekrabbeld door Jolanda om 03:40 pm
3 comments

Spanning en sensatie

Je zou toch denken dat de de katten hier niet meer pkijken van een knaagdiertje meer of minder. Dat ze wel wat gewend zijn.

Toch is de grootste sensatie voor Banjer, Bertus en Bengel het schoonmaken van het hamsterhok.

Niks spannender als naar een rondrennend hamstertje kijken, en zeker als de deksel eraf is. Ze balen er alleen van dat het vrouwtje ze geen seconde alleen met dat open hok, of zelfs maar de andere kant opkijkt ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:33 pm
2 comments

Lapjesnijn

Ik heb altijd al een lapjeskat willen hebben, maar ik heb ze in alle soorten, maten en kleuren gehad maar nog nog nooit een lapje.

Vandaag waren we wat aan het toeren door Den Haag zomaar, toen we in een voor ons onbekende dierenwinkel terechtkwamen, altijd leuk om even te kijken voor spulletjes voor het beestenspul.

We liepen even het dierendeel in en dat was fout, want daar zat het allerschatiigste konijntje wat ik ooit gezien had en ze maakte gelijk contact. Mij had ze al, maar ze knipperde een keer met haar oogwimpers en ik hoorde een grote klap, Marnix was ook voor haar gevallen ;-)

Kortom, ze ging mee naar huis, haar naam is Lizzy en ze is zo'n 12 weken oud.Een lapjes kat is nooit gelukt, maar nu heb ik een lapjesnijn ;-)

Inmiddels heeft ze intrek genomen bij de caafjes, en gelijk al vriendschap met ze gesloten.

gekrabbeld door Jolanda om 04:49 pm
6 comments

AedM met het Metropole

Ooit miste ik jaren geleden de opnames die Acda en de Munnik toen maakten met Het Metropole Orkest. Dus toen er bekend werd dat ze dit seizoen eenmalig in het Concertgebouw met het orkest zouden optreden werd er alles aangedaan om daar deze keer wel bij te zijn. Met succes.

Toch was het nog even twijfel of ik wel of niet zou gaan, want mijn nieuwe baas had net dizelfde avond uitgekozen om een belangrijke info avond te geven. De balans sloeg toch naar even ontspanning en plezier, in plaats van een onbetaalde avond loze beloftes en mooie praatjes.

Onderweg kwamen we Angelique tegen in het wegrestaurant waar we stopten om wat te eten. Klein wereldje ;-) En handig want zij leidde ons naar een handige P en R en vervolgens naar het concertgebouw.

Toen we onze plekjes hadden opgezocht begon het. Wauw wat klinken de toch al mooie en fijne liedjes prachtig zo live met orkest! Kippenvel, natte oogjes, en stil genieten, maar ook lachen, veel te zien en op het einde zelfs swingen. Wat een fantastische avond.

En Acda en de Munnik zouden Acda en de Munnik niet zijn als er ook niet de nodige lolletjes zouden zijn. Zo heb ik vreselijk moeten lachen om Thomas die een tekst fout zong waarop Paul het hele orkest stopte om opnieuw te beginnen. Waarop Thomas heel demonstatief bij de autocue met zijn vinger bij de tekst bleef. Hahahaha

Na een toegift leek het echt afgelopen...het halve orkest liep ook al weg, maar zowel publiek als mannen wilden meer en uiteindelijk mochten we nog een keer extra "Als het vuur gedoofd is" horen.

Ik ben voor een hele tour met het Metropole ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:26 pm
2 comments

Bankhangen

Het blijft rommelen op het werk. Nog steeds onzekerheid, veel vragen en weinig antwoorden. De info komt mondjesmaat binnen en als we net een antwoord op het ene hebben, komen er al weer andere vraagstukken voor in de plaats. En als je daar al maanden mee bezig bent is dat zo vermoeiend.

Vandaar dat u wat minder vaak wat van me leest...thuis doe ik namelijk niet veel meer dan uitgeblust op de bank hangen ;-)

Gelukkig ben ik in goed gezelschap ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:43 pm
3 comments

Twee gezichten

Ons jongste kind heeft zo'n lief koppie horen we heel vaak. En dat is natuurlijk ook wel zo!! Een engeltje.

Maar als er een houtduif op ons balkonnetje zijn door ons klaargezette maaltijd komt opeten ziet ze er ineens heel anders uit. Dan lijkt ze meer een duiveltje :-o

gekrabbeld door Jolanda om 06:50 pm
3 comments