Klopjacht

Normaal gesroken open ik de kooi van de kleine parkietjes pas als de katten uit de kamer zijn om risico's te vermijden. Vandaag was ik blijkbaar in een roekeloze bui toen ik ze wilde verwennen met een plakje banaan. En gelijk werd ik gestraft want voor ik het wist fladderde Slingertje langs mijn hand de kamer in. Slingertje is een beetje een kneusje en kan niet vliegen alleen wat fladderen.

Banjer was er als de kippen bij maar met grof geweld (lees dit niet letterlijk ;-) werd hij naar beneden gebonjourd, evenals beppie wiens kleine geniepige oogjes ook al aan het glimmen waren.

Toen begon de klopjacht. Onder luide toejuichingen (en dit mag je wel letterlijk lezen) probeerde ik een paniekerig gehandicapt parkietje te vangen. Ondertussen Banjer, Beppie en Bertus steeds naar beneden jagend.

Onder de bank, nee nu onder de stoel...ach jee bij karel's kooi, onder het dressoir. Ooh hellup bij de trap, ...onder de speelboom...weer naar de bank.

Dopey lag diep in slaap en werd wreed gestoord door een levensgevaarlijke parkietje en ze ging luid protesterend opde vlucht. Echt een roofdier die meid *proest*

Ondertussen was mijn enige hulp onze ouwe Boris die ineens tot leven was gekomen. Niet omdat hij dat vogeltje wilde vangen want zijn instinkt (dat beetje wat hij ooit had dan) is al jaren in winterslaap. Maar als zelfgemaakte leider van de roedel wilde hij wel weten waar al die drukte nou om was. Toen hij eenmaal gesnuffeld had ging hij weer verder met zijn middagdutje.

Na een minuut of 20 had ik de kleine Houdini eindelijk te pakken. Zowel zij als ik zitten nog na te hijgen.

met een dierenbende als de mijne heb je geen conditietraining nodig ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 03:38 pm
3 comments

2009

Het werd wel weer eens tijd voor een avondje Stef Bos vonden we. En we hadden geluk, toevallig hadden we al maanden kaarten in huis voor zijn voorstelling "2009" in De Rijswijkse Schouwburg ;-)

De voorstelling "2008" vond ik erg zwaarmoedig en depressief en ik was benieuwd wat "2009" zou gaan brengen. Mooie bijkomstigheid vond ik ook dat de band deze tour versterkt wordt met Ton Snijders, die ik al vanaf 1991 ken van o.a Frank Boeijen en Liesbeth List.

We zochten onze middenvoor 1e rij plekjes o. Al snel werd ik door Stef als fanclub van Ton benoemd. Geen idee hoe hij daar nou bij kwam ;-)

We genoten van een vrolijke maar ook zeer gevoelige Stef. Dat hij sinds kort gelukkig getrouwd is straalt van hem af en hoor je terug in zijn teksten en muziek. ook de humor die ik verleden jaar wat wrang vond is weer helemaal terug.

Kortom na een persoonlijk Stef-dipje heb ik hem weer terug gevonden. En ik verheug me nu alweer op Diligentia volgende maand :-D

gekrabbeld door Jolanda om 06:42 pm
2 comments

Zomaar een weekend

Het hele dierenspul tevreden, vrolijk en alert houden is nog een hele klus. Het weekend staat daar dan ook altijd in het teken van.

Allereerst natuurlijk moete de voorraden regelmatig bijgevuld worden. En de voertonnen bijvullen is altijd een van de leukste momenten voor Banjer. Hij weet altijd wel even gauw in de ton een paar hapjes te pikken ;-)

Dan moeten de hokken gedaan worden. Toen we bezig waren met het hok van de agapornisjes Sally en Cookie vond Karel dat wel interessant en ging eens kijken. Maar oooooh hellup, die 2 kleine wurmen bewegen ;-)

Daarna vond Sally het nodig om een ontsnapping in scene te zetten, net toen ik even alleen thuis was en alle katten in de kamer waren. Help!!! Maar gelukkig was ze slim genoeg om daar uit de buurt te blijven en liep alles goed af

Toen alles klaar was werd het tijd om te eten. Karel is nog altijd in groente staking. Op het forum gaf iemand de tip om een groenteslinger te maken. Misschien dat hij al spelend dan toch aan de groente gaat knabbelen. En dus zat ik spruiten, broccoli, en sperziebonen met hier en daar een pinda aan een touwtje te rijgen. Wel eens geprobeerd? Monnikenwerk ;-) Maar Karel leek wel geinteresseerd dus wie weet is dit de gouden tip . Alhoewel hij de pinda's er wel als eerste tussenuit at. ;-)

En wat er nu nog over is van het weekend is voor de mensen in dit huis.

gekrabbeld door Jolanda om 04:52 pm
3 comments

Uitgevlogen

Toen we karel in huis haalden wisten we dat er een hoop geduld voor nodig was om karel andere en nieuwe dingen aan te leren. Stapje voor stapje gaan we met hem door het leven.

Durfde hij eerst niet eens naar het deurtje te kijken als de de kooi open stond. Nu klimt hij er met regelmaat zelf uit en is zelfs een beetje boos als s avonds de deur weer dicht gaat. Wilde hij eerst geen contact met ons, dezer dagen is zijn grootste hobby samen zingen, of eigenlijk zing ik en lalt hij er supervals LALALA doorheen ;-)

Wij vonden t tijd voor de volgende stap. De kennismaking met de klimboom. De boom werd tot bij de kooi gereden en de kooi opengezet. Poeh hee, dat was griezelig. Drie uur duurde het voordat kareltje besloot toch maar eens te gaan kijken maar toen was het ook even dolle pret. Even slopen, Gijsjes eten pikken en heel hard roepen dat je erop zit.

Ik denk dat we maar eens moeten gaan werken aan een eigen klimboom voor onze Karel ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:40 pm
6 comments

Voor het raam

De meeste katten zitten graag voor het raam naar buiten te kijken. Maar onze Dopey niet...die zul je zelden of nooit op het raamkozijn aantreffen.

Wel is ze er als de kippen bij als de balkondeur open gaat. Er is namelijk niks leukers dan voor het raam zitten en naar BINNEN kijken. tenslotte ziet het er van buitenaf heel anders uit ineens ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 01:28 pm
5 comments

Dag Appie

In Augustus 2007 kwam er een piepklein pluizebolletje bij ons wonen. We noemden hem Appie

Anderhalve maand geleden ontdekten we een bult aan zijn zij. Een tumor...de dierenarts kon weinig doen.

Appie bleef gewoon eten en zolang hij zich goed leek te voelen werd hij verwend.

De tumor groeide hard. De laatste 2 weken paste hij niet meer in zijn buizenstelsel. Wel at hij met smaak alles wat we hem toestopte.

behalve vanmorgen...hij kwam de komkommer niet meer halen. Vanmiddag was ik vrij.Ik keek elke keer even of hij er nog was...hij leek rustig te slapen en keek me alleen slaperig aan. Maar om half 5 reageerde Appie niet...hij was overleden :-(

Ik zal het vertrouwde geluid van zijn looprad in de nacht missen!!

Dag Appie, je was het leukste pitbullhamstertje van de wereld!!

gekrabbeld door Jolanda om 05:13 pm
10 comments

Eierdieven

Ik hou van deze tijd van het jaar. Niet alleen vanwege al het leven wat weer tot bloei komt, maar ook vanwege alle paaseitjes, hazen, kippen etc waar de winkels mee vol liggen. Mjammie ;-)

Ik ben echter niet de enige in huis...en meestal zorg ik dat het daar ligt waar onze vreetgrage snoepertjes er niet bij kunnen. maar vandaag was ik dat even vergeten.

Ik lette twee tellen niet op en ze grepen hun kans. Stelletje eierdieven ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 05:02 pm
3 comments

In aantocht

Gisteren toen ik mijn route liep vond ik het zo heerlijk buiten. Het zonnetje scheen, overal zag ik krokusjes te voorschijn komen en in de sloten waren de waterhoentjes druk bezig nestjes te bouwen. Lente in aantocht!!

Helaas was het vandaag regenachtig guur en het hele lentegevoel ver te zoeken.

maar thuis staat de lente gewoon op tafel...daar moeten we het dan voorlopig maar mee doen he ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:56 pm
4 comments

Marley and me

Twee jaar teruglas ik het boek Marley en ik. Een absolute aanrader voor iedereen die van honden houdt. het is een waargebeurd verhaal over een nogal lastige labrador.

Toen ik hoorde dat het verfilmd werd nam ik me dan ook gelijk voor dat ik die film wilde zien.

Een paar weken terug kon je via de Viva een nummer bellen om gratis kaarten voor de voorpremiere te winnne. En voor de verandering greep ik er eens niet naast!!

En dus gingen we zondagochtend om half 10 naar de bios, de slaap nog uit de ogen wrijvend ;-)

De film was niet helemaal gelijk aan het boek, maar volgde toch wel grotendeels het verhaal. Het is een film waarin je soms zit te schateren, maar ook ontroering en aan het eind zelfs tranen met tuiten. Je moet van Marley houden of je dat nou wil of niet, ondanks alles wat hij uitvreet.

Al moest ik er mijn enige ochtendje uitslapen voor opgeven, deze film was het waard.

gekrabbeld door Jolanda om 01:31 pm
3 comments