« Weer een logeetje | index | Clubtour »
maandag 20 oktober, 2008
Dag lieve Bijou
Twee weken geleden was ze hier nog. De trap oplopen kon ze niet meer, maar verder was ze vrolijk als altijd. Ze was weg van de knalroze piepmuis van Beppie. Neem die dan maar mee naar huis zeiden we. Ze heeft hem bewaakt met haar leven.
Afgelopen zaterdag wilde ze perse mee naar ons toe, toen mijn vader ons kwam redden van een onwillige verwarmingsketel. Maar toen ze binnen kwam was ze niet meer de vrolijke hond die ik kende.
Gisteren wilde ze niet meer eten. Er kwamen onverklaarbare bulten in haar nek en zij. Lopen ging al maanden moeizaam maar nu zakte ze door haar poten heen. Het leven was niet meer leuk voor haar! Vanmiddag hebben mijn ouders met pijn in hun hart haar laten inslapen.
Ook al is ze ouder geworden dan menig dierenarts voorspeld had en zagen we dit al maanden aankomen. Toch kwam het telefoontje aan als een klap in mijn gezicht.
Ik zal die slimme dame die altijd precies wist wanneer ze het domme blondje moest spelen zo ontzettend missen!
Dag lieve Bijou!! Ik zal nog heel vaak aan je terug denken, aan al je lieve, leuke en maffe momenten!
10 januari 1994 - 20 oktober 2008
gekrabbeld door Jolanda om 01:06 pm
Comments
Het zal heel standaard klinken, maar ik weet gewoon niet hoe ik het anders moet omschrijven:
Sterkte met dit verlies!
:-(
Schreef Masha - 20 oktober 2008 19:21
Dat doet heel erg zeer.
Sterkte er mee.
De herinneringen blijven, maar eerst is daar de pijn.,..
Schreef Renesmurf - 20 oktober 2008 20:14
Marnix en Jolanda, heel veel sterkte!
Hoe lang je het ook aan ziet komen, de klap komt altijd zo verschrikkelijk onverwachts....
Schreef Audrey - 20 oktober 2008 21:11
aaaah.....Het lijkt me een lieve hond geweest! Sterkte voor de baasjes!
Schreef Saskia - 21 oktober 2008 09:53
Soms zijn er even geen woorden....sterkte met het verlies van Bijou
Schreef Linda - 21 oktober 2008 10:11
Ik word altijd erg verdrietig van dit soort berichtjes....Ook al is Bijou nu beter af misschien, ik kan me het verdriet zo goed voorstellen. Sterkte, ook voor je ouders.
Dag lieve Bijou, doe de groeten aan alle beestjes die ik ken daarboven.
Schreef Liesbeth - 21 oktober 2008 18:02
aaaaaaaah jolanda
kippevel hier. heel heel veel stekte voor jullie van mij. heb er verder geen woorden voor.
ps. wat een mooie en lieve foto.
liefs yinte
Schreef yinte - 22 oktober 2008 12:33
Och.. ik moet de tranen bedwingen bij het lezen van dit bericht en zien van de lieve hond op de foto. Ik weet wat jullie nu doormaken, hoe ziek of oud een dier ook is, het laat altijd een grote leegte achter. Ik ben wel benieuwd hoe oud/jong zij is geworden trouwens. Ik heb ook een golden, die is nu bijna 13 jaar en de laatste tijd zie je hem héél snel ouder worden. Ik geef hem nu standaard elke morgen een 1/4 pijnstiller zodat hij wat soepeler mee loopt buiten. Ik moet er niet aan denken dat ik hem binnenkort zal moeten missen, maar in zo'n geval denk je aan het dier en even minder aan jezelf. Het dier mag niet lijden. Knap dat jullie ( je ouders) dat ook hebben kunnen doen en voor de hond een mooi einde hebben verzorgd.
Heel veel sterkte met dit grote gemis en troost je met de gedachten dat zij een fijn leven bij jullie heeft gehad.
Steunknuffff, Patricia.
Schreef Patricia - 25 oktober 2008 13:47
Heeeeel veel sterkte voor jullie.... :-(
Wat een lieve foto van haar.
Schreef Marika - 28 oktober 2008 11:45
ach jee ... wat zielig ... dat ze dan zo ineens achteruit gaan ...
sterkte meis ook voor je ouders natuurlijk!