« Stout | index | Kat vs Caaf »
maandag 19 mei, 2008
Operatie geslaagd
Vandaag was het dan zover: de operatiedag. En die begon niet zonder slag of stoot.
Marnix kon geen vrij regelen en dus had ik mijn paps zover gekregen om ons erheen te rijden. maar beppie zag de bui al hangen en besloot zich uit de voeten te maken, met ons achter zich aan...4 verdiepingen op en weer af en weer op en weer af etc etc. uiteindelijk wist mijn paps haar et pakken maar toen ontwaakte er een feeksje in haar en ze haalde hem flink open :-(
In de auto kroop ze dicht tegen me aan. En tot over maat van ramp zat er ook nog een angstig hondje in de wachtkamer van de dierenkliniek. Ze ging dus tot over haar oren gestresst de operatiekamer in. Gelukkig werd ze onmiddelijk geholpen.
Om 4 uur mochten we haar ophalen maar om kwart voor 4 stonden we al te trappelen bij de balie. Gelukkig mochten we haar direct meenemen.
Thuisgekomen wilden ze gelijk naar boven en toen naar beneden. In de instructies staat geen traplopen maar ze is er niet van te weerhouden.
Ze is nog wat wankel op de pootjes maar ze geeft geen kik en heeft zelfs al lekker koolvisfilet gegeten (op advies van de dierenarts). Ze lijkt blij om thuis te zijn.
Ze heeft een piepklein sneetje met wel 1 hele hechting erin. Niemand die daar wat van ziet straks ;-)
Mij kijkt ze niet aan, ik ben de boosdoener. maar verder gaat het prima met de patiente al vinden alle anderen dat ze best veel aandacht krijgt ;-)
gekrabbeld door Jolanda om 05:08 pm
Comments
Ach, de schat. Bij Sophie ging het gelukkig vrij gemakkelijk. Ze vond het alleen niks dat ik ging wandelen met de mand en in de bus vond ze ook geen succes maar verder gedroeg ze zich voorbeeldig. Hopelijk is Beppie er weer snel helemaal overheen maar dat zal vast wel want van deze methode hebben ze heel weinig last. En verder draait ze vast heel snel bij. Komt allemaal perfect in order, hoor. Succes ;-)
Schreef Louise - 19 mei 2008 19:35
Gelukkig is alles achter de rug, en zo te lezen is ze gauw weer helemaal de oude. Maar of ze jou ooit nog leuk gaat vinden.... Ik heb onze allereerste kater naar de dierenarts gebracht voor z'n castratie. De rest van z'n leven heeft hij me niet meer aangekeken. ;-)
Schreef Audrey - 19 mei 2008 20:43
Zo zielig altijd! Maar ja, wel nodig. Ben altijd blij als ze weer veilig thuis zijn :)
Schreef Esther - 19 mei 2008 21:38
ach gossie ... ja da's andere koek ... en dat jij dan de boosdoener bent ... zo herkenbaar :) verwen haar maar lekker!
Schreef Gadisa - 20 mei 2008 10:17
Achgossie, ja, dan zijn ze echt suffig en zielig!
Knuffel d'r maar... als ze dat toelaat tenminste ;-)
Schreef Masha - 20 mei 2008 21:07
Hopelijk is ze inmiddels al opgeknapt
Schreef Miranda - 21 mei 2008 07:52
Is het echt maar zo'n klein litteken? Bibi moet ook nog gesteriliseerd worden, over een paar weken wil ik dat laten doen als ik vakantie heb. Ze is nu nog krols, gek word ik ervan, de hele dag mauwt ze alles bij elkaar en klimt ze steeds in de hordeur. Ik heb er zelfs een extra magneet opgezet want ze kreeg de hordeur nog open ook.
Bibi is ook erg klein, daarom heb ik nog gewacht met steriliseren tot ze iets ouder was en dus iets gegroeid. Vond het zo'n eng idee om zo'n klein hummeltje te laten opereren. ;-)
Schreef Marika - 24 mei 2008 00:14
Gelukkig dat is ook weer voorbij, goed dat ze al gegeten heeft en als het zo'n klein wondje is dan komt ze er vast heel snel weer helemaal boven op...al vind ik het wel een beetje zielig voor je vader hoor...is hij chauffeur wordt hij ook nog eens mishandeld.;-)