Naar de dierendokter

De laatste tijd hadden we het idee dat we Dopey beter Grumpy hadden kunnen noemen. We hadden het idee dat ze pijn had ergens aan de achterkant. Daarnaast maakten we ons zorgen dat Beppie wel heel erg klein bleef en ook maar minimale tekenen van krolsheid vertoont.

En dus werden vanmiddag beide dames ingeladen. Beppie bibberend en bevend en Dopey luid protesterend.

Aangekomen mochten we al snel naar binnen. Eerst Beppie maar. Het arme ding kroop bijna in me van ellende. En dat terwijl er alleen maar een lichamelijk onderzoekje volgde. De dierenarts was het met me eens. Beppie is uitzonderlijk klein, zijn bewoordingen waren: ze is een heel ienimieniedametje ;-) Maar verder kon hij niks verontrustends ontdekken en tot haar opluchting mocht ze weer terug in het mandje waar ze een half uurtje geleden nog niet in wilde ;-)

Toen was Dopey aan de beurt. Ik had verwacht dat ze zich zou gedragen als een wilde tijgerin, dat ze misschien onder een roesje moest om goed te kunnen onderzoeken maar niks van dat alles. Behalve proberen weg te lopen gaf ze geen kik. Zelfs daar waar ik een pets krijg als ik haar daar aanraak nog geen piepklein piepje.

Gelukkig voelde hij zo ook wel dat er een afwijking in de eerste wervels van haar staart zit. Waarschijnlijk gekneusd geweest (hoe of wat zullen we wel nooit meer achterkomen) en nu is daar op die plek artrose ontstaan. Ze heeft pijnstillers gekregen, waarmee we nu moeten gaan uitproberen. En we houden telefonisch contact met de dierenarts.

Wij hebben een zeer vriendelijke dierenarts die heel erg lief en geduldig is met de dieren, maar ooh ooh wat waren de dames blij dat ze weer weg mochten bij die (in hun ogen) enge man ;-)

Inmiddels zijn ze weer thuis en hebben hun avontuur in geuren en kleuren aan de rest vertelt. Dopey heeft de eerste dosis binnen. Banjer is jaloers dat hij niet mee mocht maar verder is alles of er niks is gebeurd ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:22 pm

Comments

Altijd weer een avontuur de dierenarts. Ik moet a.s. vrijdag weer met Zoey voor zijn jaarlijkse prik en controle. En het is grappig om te zien, hoe ze eerst alles doen om het kooitje te ontwijken, hoe graag ze na afloop er weer in kruipen.

Schreef Saskia - 28 april 2008 20:54

Zieke dieren hebben is altijd vervelend.
Gelukkig kunnen ze veel tegenwoordig, vooral pijnstillers knappen ze altijd van op.

Schreef Renesmurf - 28 april 2008 21:42

Heerlijk dat er dierenartsen zijn, maar ik ben blij dat we er al even niet zijn geweest.
Onze Lana is ook z'n mini geval. Al was ze krols als een grote. Maar ook zij is helemaal gezond.
Beterschap voor Dopey, hopelijk gaan de pijnstillers hun werk doen.

Schreef Audrey - 28 april 2008 22:21

Ohoh wat was dat een avontuur voor beide dame, ik hoop dat Dopey heel snel baat zal hebben bij de pijnstillers....Fijn dat Beppie helemaal in orde is

Schreef Linda - 28 april 2008 22:25

agossiepossie.... hier is het ook altijd feest, ben ook net weer met nimo van mamsje geweest, die sprong bijna de mand in bij de dierenarts nadat hij er inderdaad thuis niet in wilde :-)
Ik ben tijdelijk ff hier te vinden luitjes :-)
http://purplepaool@blogger.com

Schreef paola - 28 april 2008 22:49

De dierenarts. Praat me er niet van. Drama's :-S Beppie is gewoon een onderdeurtje maar daar is op zich niks mis mee, hoor ;-) Wat vervelend van Dopey. Hopelijk helpen de pijnstillers :-(

Schreef Louise - 29 april 2008 08:07

Arme poessies, ze kunnne zo heerlijk dramatisch doen na een bezoekje aan die dokter ;)
beterschap en succes met de pijnstillers.

Schreef Liesbeth - 29 april 2008 13:33

Heb ng nooit iemand zo bang als Beppie gezien toen ze bij de arts was.
Hopelijk gaan de pijnstillers bij Dopey werken

Schreef Marnix - 02 mei 2008 15:28