« Winterklaar | index | SintSurprise »
maandag 3 december, 2007
Je weet wel-katers
Onze katertjes zijn bijna 8 maanden oud en we hadden al gepland ze rond deze tijd te laten helpen. Tenslotte zitten de asiels al zo vol katten dat de wereld niet op nakomelingen van onze 2 heren zit te wachten. Bovendien kregen ze gelijk een chip geplaatst.
En we waren niets te vroeg want de dagen hiervoor ontpopte met name Bertus zich als een wandelend hormonenbommetje. Dit tot ergernis van Beppie die wel wilde spelen maar dat spelletje wat Bertus deed vond ze niets aan ;-)
En dus reden we vanochtend rond 10 uur met 2 luid protesterende mannekes richting dierenarts. Vooral Banjer kan dan een echte dramaqueen zijn.Met een brok in mijn keel liet ik ze achter bij de dierenarts. Ik had er meer last dan zij leek het...muts die ik ben ;-)
Toen begon het lange wachten tot 4 uur dat we ze mochten ophalen. Dat wachten werd wat korter door de afleiding van een vreemde bezorging. maar toch was ik blij dat we ze konden gaan halen.
Stipt 4 uur stonden we dan ook voor de deur van de dierenarts. Alles is prima verlopen werd ons verteld, ze hadden alleen allebei hun hokje natgeplast ;-)
Nu zijn ze weer thuis en op wat waterige oogjes na en 2 balletjes minder doen ze het prima. Ze hebben de bak al opgezocht en lekkere koolvisfilet gegeten (aangeraden door de dierenarts zelf).
Ons huis telt nu dus 3 jeweetwel katers ;-)
Nog wat waterige oogjes
en een beetje slaperig
gekrabbeld door Jolanda om 05:05 pm
Comments
Hihi ik had al wel verwacht dat jij hetmoeilijer vond dan de mannen zelf maar ja zij wisten adn ook niet wat er ging gebeuren :-) Het is weer voorbij, nog even een paar uur lekker slapen en dan zijn ze het weer helemaal vergeten....
Schreef Linda - 03 december 2007 18:33
Veel beter dat het nu je-weet-wel katers zijn, al is het even bijkomen van de operatie natuurlijk.
Even verwennen maar?
Schreef ~Tina~ - 03 december 2007 19:10
Aguuut, moet je die poepies nu zien zitten.. lekker suf haha.
Gelukkig is het voor katers niet zo'n heftige ingreep en voelen ze zich (meestal) snel weer 't mannetje.
Geef ze maar een dikke-voorzichtige knuff van mij. En beterschapswensen natuurlijk.
Groetjes, Patricia.
Schreef Patricia - 03 december 2007 22:08
Ach, ze zijn zoooo zielig dan!!! :-(
Schreef Masha - 03 december 2007 22:39
agossie armpies... maar je hebt groot gelijk, ik ben ook zo'n watje met de katten... ik hoop dat ze snel opgeknapperd zijn
Schreef paola - 03 december 2007 23:36
Ik noem dat geen helpen, ik noem dat verminken.
Ik ben voor voorbehoedsmiddelen, met een pil of zo, snijden gaat me veel te ver!
Schreef Renesmurf - 03 december 2007 23:46
Wat zien ze er dan zielig uit hè.
Maar gelukkig hebben ze er zelf weinig weet van.
Het kan best zijn dat ze binnenkort nog eens op Beppie "springen", maar zich dan verbaast afvragen wat ze daar ookal weer moeten...
Schreef Palomino - 04 december 2007 00:07
Ik vind dat soort dingen ook altijd erger dan de beesten zelf. De dag dat ik Lotje en Trixi liet helpen, duurde erg lang en ik was dolblij toen ik de dames weer veilig thuishad. Trixi was al aardig bijgekomen maar Lotje was nog redelijk verdoofd en dat leverde ook wel weer komische situaties op ;-)
Schreef Louise - 04 december 2007 09:44
ach gos...maar waarschijnlijk zijn ze het vandaag alweer vergeten
@renesmurf wat een onzin.
Schreef Miranda - 04 december 2007 12:31
Arme mannen... :-)
Schreef Liesbeth - 04 december 2007 19:19
Agos, wat zijn ze dan zilieg he. Maar wel goed dat je het hebt gedaan, mag je (niet om onrust te zaaien) trouwens nog hopen dat Beppie niet gedekt is. Die is binnenkort zeker ook aan de beurt?
@ renesmurf: katers die niet gecastreerd worden, gaan zeer onhebbelijk gedrag vertonen waarvan overal zeiken nog de minst vervelende is. En poezen... steeds krols worden is erg zwaar voor een poes en van de pil krijgen ze kanker. Dus wat een onzin loop je uit te kramen zeg!
Schreef Chantal - 05 december 2007 09:33
Aaah, welkom bij de club!