« Ready to Cook | index | Kletskous »
dinsdag 20 november, 2007
Appie's avontuur
Vanmorgen zat ik met een nog wat duffe kop nog even mail te checken voordat ik naar het werk zou vertrekken. Terwijl een niet nader te noemen persoon nog lui in zijn bed lag te ronken ;-)
Banjer, Beppie en Bertus waren wat onder het bureau aan het rommelen maar ik lette er niet zo op wat ze nu weer gevonden hadden.
Ineens zag ik Banjer door de kamer rennen met iets in zijn bek en ik hoorde iets wat angstig piepen. In een flits zag ik ook ineens het deurtje van Appie's kasteel open staan en besefte ik dat hij Appie had.
Ik gaf zo'n harde gil dat dat luie manspersoon binnen een seconde ook beneden was ( en de buren ook wakker waren vermoed ik) Ik trok Banjer aan zijn staart onder de bank vandaan en gelukkig liet hij los en liep Appie er onder vandaan in plaats van er juist onder te klimmen (slim beestje).
Hij liet zich ook makkelijk pakken en na een nadere inspectie bleek hij niets te mankeren. nadat hij mij in mijn vinger had gebeten (nog pit genoeg dus) heb ik hem maar in zijn kasteel terug gezet om bij te komen van de schrik.
Overigens was het daar ook een puinhoop binnen. trapjes op de grond en plateautjes neergestort en veel zaagsel er om heen. Ik vermoed dus dat ze hem er of uit hebben gevist of dat hij er uit geklommen is eerder die nacht omdat wij het deurtje niet goed genoeg hadden gesloten :-(
Gelukkig maar dat Banjer wel het jagersinstinct heeft maar geen idee heeft hoe hij het af moet maken. Hij wil met alles spelen en vriendjes zijn en dat is Appie's redding geweest.
van mij mag de dag morgen iets minder heftig beginnen ;-)
de dader!!
gekrabbeld door Jolanda om 05:21 pm
Comments
Jeetje dan schrik je je inderdaad rot zeg! Gelukkig dat je er op tijd bij was. Het blijft het instinct van katten he, maar het is wel wreed.
Jaren geleden was ik er ook net op tijd bij, toen we nog parkieten hadden. De kooi was omgegooid en de parkieten hingen al in de bek van onze twee katten (inmiddels hebben we er vier) Je moet er toch niet aan denken dat je te laat bent!
Schreef Suzanne - 20 november 2007 17:56
Pfffff, ik krijg hier hartkloppingen van....
Gelukkig is het voor het slachtoffer goed afgelopen.
Schreef Palomino - 21 november 2007 00:48
Je zal je wle de tandjes zijn geschrokken zeg! Gelukkig is het goed afgelopen, alleen moet je dat nog even aan Appie uitleggen...
Schreef Liesbeth - 21 november 2007 11:36
ach gos arme Appie. Wat zullen jullie en hij geschrokken zijn
Schreef Miranda - 21 november 2007 12:19
Jemig, ik zou me ook de pleuris geschrokken zijn. Gelukkig is Appie niet als kattenvoer geëindigd. Die schattige poesjes zijn toch roofdiertjes. Onze legendarische Mickey was echt een schat van een kater maar als ie een prooi had, veranderde die in een woest monster. Ik heb eens een vogeltje uit zijn bek proberen te redden maar dat is me niet gelukt :-(
OT: kan bijna niet wachten tot vrijdag. Ik ben zo blij, blij, blij ;-)
Schreef Louise - 21 november 2007 17:36
Ik hoop dat hij er geen trauma's aan over gehouden heeft.
Schreef Saskia - 21 november 2007 21:01
pfoei, dat is schrikken!
En dat kan ook heel anders aflopen.
Gelukkig greep je op tijd in!
Schreef Renesmurf - 21 november 2007 22:55
Jeetje, dat is idd schrikken. En Appie heeft die zich de rest van de dag terug in zijn kasteel nog laten zien?
En Banjer? Hij kijkt nog zo onschuldig op de foto.. Dat is vast zijn truuk
Schreef Ilona - 23 november 2007 10:27
ooohh wat zielig die arme Appie en wat zijn die kleintjes ondeugend...ze hebben dus de hele nacht hun best gedaan om Appie te pakken te krijgen...oh oh oh...jullie vergeten nooit meer om het deurjte extra goed dicht te doen....ben blij dat Appie niets heeft....en Banjer is echt een ondeugd...vooral als je de foto hiernaast bekijkt....