« Kinderboerderijenweekend | index | Dierenwinkeltje »
maandag 14 mei, 2007
Dag lieve Puck
Het weekend was ze vrij goed doorgekomen maar vandaag was het mis. Puck was onrustig, wilde niets en voelde zich duidelijk niet lekker. Toen we op de kattenbak braaksel ontdekte (de kanjer sleepte zich een trap af met haar zieke lijfje om daar te braken) vonden we het genoeg.
Gelukkig konden we direct terecht bij de dierenarts. Onderweg was ze zo rustig en knuffelde zelfs alsof ze wilde zeggen dat het goed was! ook bij de dierenarts was ze de rust zelve...heel rustig is ze ingeslapen. Ze krijgt een mooi plekje onder de pruimenboom bij mijn ouders in de tuin.
Een half jaar heeft ze maar bij ons mogen zijn, maar in dat half jaar heeft ze zoveel gegeven. Dag Lieve Puck, we zullen je nooit vergeten.
Lieve vriend ik mis je zo
Je pootje en je koppie ook.
Weet je nog, we riepen
14 zou geweldig zijn 15 zou fantastisch zijn,
dat moet te halen zijn.
tekst: Kasper van Kooten
gekrabbeld door Jolanda om 06:18 pm
Comments
Och nee toch, nu al?
Ik lees dit met tranen in mijn ogen, wat ontzettend jammer......
Jullie hebben echt alles gedaan wat je kon doen, geen twijfel over mogelijk.
Heel veel sterkte met dit verdriet.
Liefs van Tina
Schreef ~Tina~ - 14 mei 2007 19:03
Wat zielig, wat is het snel gegaan. Veel sterkte gewenst! Mooi gedichtje hierboven! Ik hoop dat jullie er wat aan hebben.
Schreef Saskia - 14 mei 2007 19:19
Ik krijg er gewoon tranen van in mijn ogen. Wat snel is het dan toch nog gegaan. Heel veel sterkte, allebei.
Schreef Chantal - 14 mei 2007 19:24
Lieverd, ik heb met tranen in mijn ogen je smsje gelezen en ook dit logje. Ik weet hoe jullie je voelen omdat ik het met Lotje ook heb meegemaakt. Het was vreselijk moedig van jullie een oude dame als Puck een thuis te geven en misschien nog wel meer om haar te durven laten gaan. Ik weet dat weinig jullie nu kan troosten maar jullie hebben Puck 6 hele mooie maanden kunnen geven. Ik kan heel veel zeggen maar ik kan jullie verdriet niet wegnemen. Wel denk ik aan jullie en stuur jullie een hele dikke knuffel. Heel veel liefs van mij.
p.s. vorig jaar kreeg ik deze tekst van Chantal. Nu wil ik hem doorgeven aan jullie:
Aan de andere kant van de hemel is een plek die de Regenboogbrug genoemd wordt. Als er een dier dood gaat waar heel veel van gehouden werd door iemand hier op aarde, dan gaat dit dier naar de Regenboogbrug.
Daar zijn weides en heuvels voor al onze speciale vriendjes zodat ze samen kunnen rennen en spelen. Er is daar voldoende eten, water en zonneschijn, onze vriendjes hebben het daar lekker warm en hebben het goed daar.
Al de dieren die oud en ziek waren worden weer gezond en sterk, zij die pijn hadden en verminkt waren worden weer helemaal gezond en sterk, net zoals we ze herinneren in onze dromen over de voorbijgegane tijd.
Ze rennen en spelen allemaal samen, maar de dag zal komen waarop er 1 stopt en in de verte kijkt Zijn heldere ogen kijken aandachtig, zijn verlangen vliegt bijna over het groene gras, zijn pootjes gaan sneller en sneller en sneller.
Hij heeft jou gezien en als hij jou in de armen vliegt en jullie elkaar innig knuffelen zijn jullie weer voor altijd samen. Tranen van geluk vallen op je gezicht en je handen strelen het geliefde hoofdje, dan kijk je weer in de vertrouwde ogen van jouw huisdier, die zolang uit je leven is geweest maar nooit uit je hart is geweest...
Schreef Louise - 14 mei 2007 19:30
Jullie hebben Puck een heerlijke tijd bij jullie gegeven en ik hoop dat jullie dat niet vergeten, jullie hebben gedaan wat het beste voor Puck was hoe moeiljik dat ook is...heel veel sterkte en een dikke knuffel van ons.
Schreef Linda - 14 mei 2007 20:41
Ach gossie die Puck toch.
Sterkte!
Groetjes rian.
Schreef Rian - 14 mei 2007 20:53
Ach jee, gecondoleerd en heel veel sterkte.
Schreef renesmurf - 14 mei 2007 21:58
Arme Puck! Maar wat fijn dat ze zo rustig en tevreden was op het eind, dat is veel waard. Veel sterkte!
Schreef Annica - 14 mei 2007 22:25
sterkte meissie,
toch altijd veel te snel
Schreef carla - 14 mei 2007 23:45
Wat erg voor jullie! Sterkte.
Schreef Miranda - 15 mei 2007 07:24
Echt een naar berichtje! Hoop dat Puck nu met Jimmy op een kattenwolkje zweeft.
Schreef Giet - 15 mei 2007 10:00
Tranen in mij ogen, kan jullie verdriet bijan voelen. er was veel kracht nodig om deze beslissing te nemen. Ik denk dat Puck wilde zeggen dat het zo goed was. Sterkte!
Schreef Liesbeth - 15 mei 2007 10:26
Alereerst gecondoleerd met het verlies van jullie puck, Zoiets doet altijd pijn , zo'n beessie hoort zo helemaal bij je en dan zo ineens is ze er niet meer. Wij hebben vorig jaar onze hond verloren en het blijft toch een lege plek !
veel sterkte Zwany
Schreef zwany - 15 mei 2007 20:43
Ook al heeft het heel kort mogen duren, jullie hebben Puck wel een heel mooi laatste half jaar kunnen geven én nog belangrijker een waardig afscheid. Want zo inslapen in alle rust... dat is toch wel het mooiste dat bestaat volgens mij. Lieve Puck, rust zacht. En voor jullie, heel veel sterkte met dit verlies.
Schreef Patricia - 15 mei 2007 21:40
Puck heeft haar strijd als een echte held gestreden!!
We zullen haar enorm missen!!
Schreef Marnix - 16 mei 2007 13:15
Het is erg maar het is maar een kat hoor...geen mens...
Schreef Geke - 16 mei 2007 17:20
@Jolanda en Marnix: hoe gaat het inmiddels met jullie?
@Geke: dom geboren en nooit wat bijgeleerd? Fatsoen in ieder geval niet. Mensen met verdriet zo onbeschoft op hun hart trappen, hoe kun je.
Schreef Chantal - 16 mei 2007 17:26
Gaat het een beetje met je, meis? Ik den aan jullie. Dikke knuffel van mij, Trixi en Casper
@Geke: ik vind je reactie nogal bot en kwetsend. Er zijn namelijk mensen voor wie hun dieren heel belangrijk zijn en die oprecht verdriet hebben om zo'n beestje. Jij kunt je dat misschien niet voorstellen maar iets meer begrip kan echt geen kwaad
Schreef Louise - 16 mei 2007 18:09
veel sterkte met het verwerken van dit verlies Jolanda & Marnix!
*na het lezen van de reactie van Geke weet ik weer des te meer waarom we zoveel van onze huisdieren houden ... * :(
Schreef Gadisa - 17 mei 2007 10:47
@Gadisa, ze zeggen niet voor niets: hoe beter je de mens leert kennen, hoe meer je van dieren gaat houden.
Schreef Marian - 17 mei 2007 12:04
.... Wat erg.....
.... Sterkte....
.... Hoop dat jullie het snel een plekje kunnen geven....
Bij ons is dinsdag éen van de twee poezen overleden.....
Ze kwam ziek thuis.... Overgeven en daarna heel erg rustig.... We hebben het even aan gekeken in de hoop dat het beter zou worden, maar dat was niet het geval....
Dus dinsdagmorgen wilden we naar de dierenarts.... 's morgens voordat ik de kinderen naar school bracht nog even gekeken, de kinderen ook toen lag ze nog in haar mandje te slapen....
Maar toen ik terug kwam van school en op het punt stond om de dierenarts te bellen.... Had ik even zoiets van.... Eerst nog even kijken hoe het is.... Toen was het al te laat.... Die middag hebben we haar in de tuin begraven samen met de kinderen.... Die hebben op de plek nog wat steentjes neergelegd en elk een bloem....
Het voelt heel leeg....
Maar met de tijd zal het wel weer wat overgaan....
Schreef Ivonne - 19 mei 2007 20:01
"En God vroeg de geest van de kat
Ben je klaar om thuis te komen?
Ja zeker, helemaal, antwoordde de dierbare ziel
En, als kat weet je dat ik heel goed in staat ben
Om voor mezelf te beslissen.
Ga je dan mee? vroeg God
Straks, antwoordde de engel met snorharen
Maar ik moet langzaam gaan
Want mijn mensenvrienden hebben het moeilijk
Want weet je, ze hebben me nodig.
Maar begrijpen ze dan niet, vroeg God
Dat je ze nooit zult verlaten?
Dat jullie zielen met elkaar verstrengeld zijn? Voor altijd?
Dat er niets wordt geschapen en niets wordt verwoest?
Het is er gewoon.....voor eeuwig en altijd.
Dat zullen ze later wel begrijpen
Antwoordde de prachtige kat
Want ik zal hun hart influisteren
Dat ik altijd bij ze ben
Ik ben er gewoon.....voor eeuwig en altijd"
Rust zacht mooi meidje, lieve Puck.
Sterkte Jolanda en Marnix... *knuf*