Zoekende

Boris is sinds de dood van Puck zoekende. Hij is onrustig, als een van ons thuis is volgt hij ons overal waar we heenlopen. Eten doet hij weinig (een paar hapjes en dan heeft hij er weer zat van)

s' Nachts wil hij nog wel eesn miauwconcerten ten beste geven. Prachtig mooi dat gegalm in een stil huis, maar tis minder voor onze nachtrust ;-)

Alhoewel meneer al vanaf dag 1 hier zijn eigen troon heeft waar verder nieand opzit ligt of klim, slaapt hij stukken minder dan wat we van hem gewend zijn. Kortom het is niet de Boris die we kennen.

Ik hoop dat het te maken heeft met het missen van een soortgenootje en dat het weer beter zal gaan zodra de kittens gearriveerd zijn, want dit is niet fijn voor ons maar ik denk ook niet voor hemzelf.

Hopelijk kan hij straks weer wat ontspannener op zijn troon ligt te snurken als nu.

gekrabbeld door Jolanda om 06:44 pm
11 comments

Gestalkt

Ik wordt gestalkt!! Op het werk heb ik er geen last van, maar zodra ik thuis ben kan ik geen stap verzetten of ik word in de gaten gehouden en als ze de kans krijgen zelfs achtervolgd. over mijn schouder kijken ze met alles wat ik doe mee.

Alles wat ik doe wordt gevolgd en geprobeerd te imiteren. Alles wat ik eet moet ook gegeten worden. Ik moet aanhoren wat zij te vertellen ook al versta hun taal meestal niet. Ze laten me geen moment met rust.

Ik kan ze natuurlijk laten op sluiten, daar heb ikde juiste middelen wel voor maar tja....als ik dat dan doe voel ik me weer schuldig want ze bedoelen het niet zo slecht.Want tja als ze je zo aankijken, kun je ook haast niet boos worden he ;-))

gekrabbeld door Jolanda om 07:03 pm
8 comments

Geveltuin

Ons huis heeft een zee van ruimte, 4 verdiepingen, een schuifpui met een balkon,en een dakterras waar je helemaal uit de wind zit, maar het heeft geen tuin! Ik hoor een heleboel mensen nu roepen ...oooh wat jammer!! maar wij riepen...alweer een pluspunt ;-)

Wij zijn namelijk geen tuinmensen...buiten zitten doen we sowieso al weinig en het onderhoud van zo'n tuin vinden we allebei niks aan. We zagen het dus al gebeuren dat als we een tuin zouden hebben dat meer een soort ondoorgankelijke jungle zou zijn dan een keurige nette tuin waar je in kan zitten ;-)

Toch komen we er niet helemaal onderuit. Voor ons huis staat namelijk wel iets wat prachtig een "geveltuin" genoemd wordt in alle papieren. In werkelijkheid is het een betonnen bak waar je geacht wordt wat planten of iets dergelijks in te poten . Er staat zelfs in de papieren dat we verplicht zijn deze geveltuin te onderhouden ;-)

Nou was het niet zo dat er tot nu toe niets in groeide hoor...het was er best groen enzo. Puur natuur enzo , wat wil je nog meer. Toch was dat niet de bedoeling op deze manier zegt men ;-)

En dus reden we vanmorgen na dat ik een route had gereden richting het tuincentrum (en later nog voor een 2e keer zelfs) en liepen we daar met onze kennersblik rond en kozen uit wat ons wel wat leek; 1e vereiste niet te veel onderhoud.

Echte kenners (lees mijn paps) had ons gezegd dat we de helft van die oude aarde in de bak uit moesten graven en daarna een aantal zakken zwarte aarde erop te gooien.. laat nou net toen we daar aan begonnen het gaan gieten terwijl de hele ochtend het zonnetje had geschenen. Grmmblll...maar bikkels als we zijn zijn we doorgegaan.

Maar het resultaat mag er best wezen vinden wij. Ik vind onze geveltuin toch echt wel de mooiste van het rijtje, al moet ie natuurlijk nog wel wat groeien *kijkt trots*

En nu maar hopen dat onze vingers, die alle kleuren hebben behalve groen, die plantjes in leven kunnen houden ;-))

voor

na

gekrabbeld door Jolanda om 03:23 pm
11 comments

Laatste Zangzaad

We hadden de voorstelling van Kasper van Kooten en zijn superband al verscheidene keren gezien maar we kregen er geen genoeg van. Gisteravond was het voor ons de laatste keer voor dit seizoen (gelukkig komt er nog een reprise) en het werd een bijzondere avond.

We reden middags al richting Dordt omdat we met Louise hadden afgesproken onder een etentje bij te kletsen. We joegen haar de stuipen op het lijf door iets te vroeg op de stoep te staan ;-)

Na een heerlijke maaltijd bij de chinees reden we naar Kunstmin om plaats te nemen op rij4 in de kleine zaal. Het toeval wilde dat, ondanks dat we los van elkaar kaarten hadden besteld, wij en Louise naast elkaar zaten.

De voorstelling was zoals altijd weer geweldig. Ondanks wat technische problemen bleven Kasper en de band lol uitstralen. Louise dacht ongezien zonder flits foto's te maken maar Kasper ziet alles en plaagde er vrolijk op los :-D

Na afloop nog heel even staan beppen met Tom Beek, de saxofonist. Hij vroeg zich af of wij nou verschillen tussen de voorstellingen zagen of andere dingen ontdekken...ja dus ;-) ook met kasper even gebabbeld. Toen we richting theatercafe wilden gaan duwde Tom zijn gekregen bloemen in mijn hand: voor de grootste fans, zei hij!

De avond werd afgesloten met een drankje in het theatercafe. Daarna was het tijd omterug naar Den Haag te gaan rijden.

De bloemen staan te schitteren op het dressoir, Louise is toegevoegd aan het Kasper Promotie team en nu wachten op de reprise volgend jaar ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 10:52 am
5 comments

Bezoek

bij Marnix kun je lezen over de vorderingen van Peppie en Kokkie. Maar niet iedereen vind het even leuk.

Boris houdt ze angstvallig in de gaten en vind het helemaal niks als ze de kamer doorvliegen.
Ik denk dat hij gezien hebben dat ze bijna altijd mijn hoofd als landingsbaan gebruiken en hij is bang dat hij het volgende slachtoffer wordt van de verschrikkelijke tweeling ;-)

Ik was nog maar net thuis, had de kooi open gezet of nummer 1 landde op mijn hoofd en nummer 2 deed daar ook een poging toe maar durfde niet zo goed toen broerlief oer al zat en koos toen maar de caviakooi uit om zijn landingsgestel op te parkeren ;-)

De caafjes zaten net aan hun maaltje witlof . Verschrikt renden ze...nog met hun bekkies vol witlof ..hun schuilhokjes in. Om even later nieuwsgierig te gaan kijken wat er nu toch op hun dak was geland. tegelijkertijd keek Kokkie stiknieuwsgierig naar beneden wat dat nu voor dingen waren die daar beneden krioelden. Boris was toen inmiddels allang naar boven gevlucht. ;-))

Nooit saai hier...en als de kittens arriveren is er nog meer tumult in Huize Jo en Marnix :-D

gekrabbeld door Jolanda om 05:55 pm
9 comments

Groepsfoto

Ik had ineens een idee dat ik een groepsfoto wilde van Boris met de caafjes. Als dat goed zou gaan wilde ik het daarna proberen met de vogeltjes erbij.

Leuk idee maar de beestenbende was niet van plan mee te werken. Als de caafjes recht zaten (wel een minuut lang) liep boris weg en als Boris bleef zitten draaiden de caafjes hun kont naar de camera *zucht* Geduldig zette ik het zooitje elke keer weer neer , maar zodra ik de camera pakte was het weer een warboel op die stoel. Blijkbaar was proberen voor het vrouwtje toch wel erg veel gevraagd voor 5 caafjes en een eigenwijze kater ;-)

Het idee met de vogels erbij heb ik dan ook maar helemaal laten varen

gekrabbeld door Jolanda om 06:31 pm
11 comments

Promotieteam

Vandaag werd er op kantoor vrijwilligers gevraagd om bij een stand te staan van onze thuiszorginstelling op een 55+ dag hier in Den Haag ter promotie. Ik kan dat weekend niet, dus ik kwam er onderuit *haalt opgelucht adem*

Wel werd er ook van de mensen die niet meegaan gevraagd ook mee te denken over iets wat de aandacht trekt en vasthoudt zodat de naam van ons bedrijfje blijft hangen bij de mensen.

Het begon onschuldig met het uitdelen van pennen of ballonnen. Maar al snel sloeg de meligheid toe bij het verzinnen van promotiestunts.

Zo heb ik mijn collega laten ronddansen in een rieten rokje om oude mannetjes heen met de belofte dat onze meiden altijd zo gekleed gaan ;-) Wilde een collega als een vlinder door de hal gaan dartelen en wilden we de vreemdste dingen gaan uitdelen ;-)

Maar de leukste vond ik toch wel ons gezamelijke plan wat steeds wilder werd. Onze mannelijke collega in een gorillapak laten rondlopen en als slogan: "Wij verzorgen met liefde al uw bijtwonden" ;-))

gekrabbeld door Jolanda om 04:38 pm
9 comments

Boris versus Peppie

Boris vond Peppie en Kokkie toen het veerloze hulpeloze kuikens waren best interessant, alhoewel ik het idee kreeg dat hij de vieze drab die ze gevoerd kregen interessanter vond ;-)

Inmiddels zijn ze echter uitgegroeid tot iets wat toch al wat op vogeltjes begint te lijken. Peppie wil liever helemaal geen drab meer en doet zijn best zaadjes te eten (1 bijvoeding is genoeg), Kokkie vind die zaadjes nog wat ingewikkeld en heeft nog 2 papjes nodig. Ze klimmen de hele kooi door en maken herrie voor 10. En van de week besloot Peppie ineens totaal onverwacht dat hij wilde vliegen. Alleen het sturen vind hij nog wat moeilijk en dan is het ontwijken van iets kleins als een muur toch wel lastig ;-)

Boris vind die gevederde vriendjes nu dus een stuk minder interessant want precies als meneer wil slapen zijn zij bezig met een wedstrijdje wie kan er het hardst om aandacht schreeuwen. En toen gisteravond Peppie eens nader kennis wilde maken met die rooie huisgenoot en dus naast hem landde schrok hij zich een hoedje. Toch durfde hij voorzichtig kennis te maken...maar eng vond hij t wel ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 04:40 pm
10 comments

Verliefd

Als wij eenmaal iets in ons hoofd hebben hebben we ook geen rust meer en willen we het ook geregeld hebben ;-) En dus reden we vandaag naar een adres hier een minuut of 15 vandaan die een nestje hadden.

We liepen het tuinhuisje in en binnen een minuut helemaal verliefd. Daar lag een prachtige lapjesmoeder met 4 schattige kittens van 4 a 5 weken. We konden kiezen tussen het cypers/witte poesje of de rode met het witte snoetje en pootjes.

U raadt het al we konden niet kiezen...en dus besloten we terplekke dat ze allebei bij ons mogen komen wonen als ze daar oud genoeg voor zijn ;-)

We hebben lekker zonder pottenkijkers in het tuinhuisje tijd met ze mogen doorbrengen en alle kattenkwaad van het stel aanschouwd *smelt* Ik kan niet wachten tot ze bij ons mogen komen wonen.

Nu is er nog de kwestie van hoe gaan ze heten. *peins denk*

U snapt dat het stel erg fotogeniek was dus we hebben een paar fotootjes gemaakt ;-)) Voor de liefhebbers zijn ze hier te bewonderen.

gekrabbeld door Jolanda om 03:44 pm
15 comments

Groot of klein??

Puck is overvangbaar en we missen haar enorm. En niet alleen wij...ik merk dat zelfs Boris haar mist. Althans hij mist een soortgenootje in huis , want met Puck zelf heeft hij helaas nooit goed op kunnen schieten.

Dat gaf ons een dilemma: wat gaan we doen?? Gaan we toch weer een soortgenoot voor Boris erbij nemen? daar waren we snel uit: ja!
Maar hoe wat en waar?? Met Puck en Boris is het nooit goed gegaan. Boris heeft de eerste maanden onder en op het bed gewoond en durfde de slaapkamer niet uit. pas vlak voor de verhuizing en hier durfde hij weer wat meer maar achteraf was Puck waarschijnlijk toen al enigzins aan het verzwakken.

Boris is een kat van 18 jaar en om hem dat nogmaals aan te doen willens en wetens vinden we niet eerlijk en dus hebben we overal advies gevraagd(dierenarts, dieranasiel, gedragsdeskundigen) :Boris is door een te zware bevalling en zuurstofgebrek niet helemaal een normale kat. dat houdt in dat hij een stukje instinkt mist. Bijvoorbeeld het rangorde bepalen snapt hij niks van en kan er dus niet mee omgaan. Dat zal dus zelfs met de vriendelijkste volwassen kat een probleem zijn. Wij kregen dus het advies om een jong katje erbij te zetten omdat daar dan dat niet speelt...ze zijn klein en Boris is groot en dus is de rangorde duidelijk.

Daarnaast heeft Marnix voordat ik zijn leven in kwam gestormd nooit katten gehad...die nam ik mee ;-) En dus nooit een kitten hefet zien opgroeien...dat moet je toch eenmaal in je leven meegemaakt hebben vind ik ;-)

En dus is na lang en rijp beraad besloten om deze keer op zoek te gaan naar kittens. U snapt dit wordt vervolgd ;-))

gekrabbeld door Jolanda om 09:17 am
9 comments

Golliwoog

In een dierenwinkel ben ik altijd op zoek naar nieuwe verwennerijtjes voor het beestenspul hier. Als ik iets nieuws zie gaat het hup in de tas om uit te proberen wat ze er van vinden. dat valt voor Boris niet mee want die haalt meestal zijn neus op ;-) Ook de visjes vallen weinig te plezieren en de vogeltjes zijn daar nog niet aan toe . Gelukkig zijn de caafjes altijd wel te porren voor wat nieuws en ze laten duidelijk merken of het een ja dat mag je vaker halen of een nee, dat is niks -product is.

Toen we van de week in de Vogelkelder waren zag ik iets nieuws staan: Golliwoog. Het leek een gewoon plantje maar volgens het label zou het gezond zijn voor knaagdieren, siervogelsen reptielen. Het kon afgeknipt worden of je kon het met bakje en al in de kooi zetten.

Ik hou van uitproberen dus de caafjes kregen hun eigen kamerplant in het hok ;-) Van een schattig plantje was het binnen 10 minuten een kaal gevreten bakje. Met andere woorden dit was een "ja, haal dat maar vaker-product" ;-))

gekrabbeld door Jolanda om 11:33 am
10 comments

Dierenwinkeltje

Ik vind het altijd leuk om in dierenwinkels rond te snuffelen. Nou is er hier in Den Haag De Vogelkelder en dat is wel een heel bijzondere dierenwinkel.

Niet alleen kun je er werkelijk alles vinden voor alle soorten dieren , ook de hebben ze een groot assortiment aan dieren. Niet alleen zijn er dieren en hun benodigdheden te koop. Er wonen ook een aantal diere die je niet zo 1,2,3 verwacht ze te zien rondscharrelen zwemmen of vliegen.

Zo woont er een blauwe Ara die altijd op mijn schouder wil klimmen, verschillende andere papegaaien. Maar ook een sneeuwuil.

In de vijver midden in de zaak zwemmen niet alleen vissen maar ook eenden en schildpadden. En zelfs een beverrat Billy genaamd..

Dit is nog maar een kleine greep van de dieren die je er kunt zien. Sommige te koop, andere wonen er gewoon en er is een waar paradijs voor ze gemaakt met veel ruimte en bewegngsvrijheid.

U snapt zeker wel dat ik ik daar nooit even snel binnen wip voor een zak voer maar gelijk uren zoet ben ;-))
(voor foto's klik de onderstreepte dieren aan)

gekrabbeld door Jolanda om 07:11 pm
10 comments

Dag lieve Puck

Het weekend was ze vrij goed doorgekomen maar vandaag was het mis. Puck was onrustig, wilde niets en voelde zich duidelijk niet lekker. Toen we op de kattenbak braaksel ontdekte (de kanjer sleepte zich een trap af met haar zieke lijfje om daar te braken) vonden we het genoeg.

Gelukkig konden we direct terecht bij de dierenarts. Onderweg was ze zo rustig en knuffelde zelfs alsof ze wilde zeggen dat het goed was! ook bij de dierenarts was ze de rust zelve...heel rustig is ze ingeslapen. Ze krijgt een mooi plekje onder de pruimenboom bij mijn ouders in de tuin.

Een half jaar heeft ze maar bij ons mogen zijn, maar in dat half jaar heeft ze zoveel gegeven. Dag Lieve Puck, we zullen je nooit vergeten.

Lieve vriend ik mis je zo
Je pootje en je koppie ook.

tekst: Kasper van Kooten

gekrabbeld door Jolanda om 06:18 pm
24 comments

Kinderboerderijenweekend

Dit weekend was het Kinderboerderijenweekend. En aangezien ik dol ben op kinderboerderijen was dat een mooie gelegenheid om er hier in Den haag een te gaan bezoeken.

Er zijn er 10 in Den Haag, maar wij kozen voor Hoeve Bijdorp, omdat die het dichtse bij zit. En je moet ergens beginnen ;-)

Ze hadden een wandeling georganiseerd door het park erom heen om vlinders te tellen, maar dat lieten we voor wat het was en we gingen de boerderij op. daar was het echt lente want er liep heel veel jong spul rond. Anderen waren nog op komst.

Vooral de geitjes waren schattig.Maar babycaafjes, lammetjes, konijntjes en kuikens waren er ook.

Op zich een leuke kinderboerderij, maar niet zo heel bijzonder. op naar de andere 9 in Den Haag ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 03:01 pm
8 comments

Glibberen en glijen

In ons oude huis mochten de caafjes zeer regelmatig door de kamer rennen. dat was altijd feest voor ze...Alle hoeken van het huis werden bezocht en als een treintje liepen ze achter elkaar door het huis, meestal met Dinges aan kop!

In het nieuwe huis hadden we dat nog niet gedaan, ze kwamen wel dagelijks eruit maar loslopen vonden we een beetje eng met een trap naar beneden die niet afsluitbaar was in de woonkamer.

Vandaag besloten we het onder streng toezicht toch maar te proberen...tenslotte moesen ze hun conditie toch op peil houden ;-))

De trap hadden we niet bang voor hoeft te zijn daar kwamen ze niet eens in de buurt. Wat wel een beetje een probleem bleek te zijn is het laminaat. Op de vloerbedekking renden ze heel hard maar dat laminaat was toch een beetje eng.

Vooral Dinges en Snuggle vonden het raar en bleven veilig onder de bank zitten

Gajes was wat onwennig maar liep wel. maar Frummel en Muze hadden al snel de smaak te pakken en glibberden en gleden vrolijk door de kamer.

Vooral met Muze is dat best handig want nu hoefden wij de vloer niet meer te moppen ;-))

gekrabbeld door Jolanda om 06:03 pm
12 comments

Update

Na een slapeloze nacht hebben we besloten dat niet gaan voor het spoelen. Geen heisa meer aan het lijf van PUck.

Puck is elke keer zo van streek na een dierenartsbezoek dat het meer kwaad doet dan goed op dit moment. Dit opgeteld bij het feit dat het (gezien de hoge nierwaardes van gisteravond) weinig kans heeft haar er bovenop te helpen, denken wij dat we haar er alleen maar mee pesten. En ook al willen we haar nog heel lang bij ons hebben moeten we kijken wat voor haar het beste is.

Ze heeft nu wel een medicijn tegen misselijkheid, en dat helpt goed want ze heeft net lekkere gekookte vis zitten smikkelen. Zolang we het leven voor haar dragelijk kunnen houden blijft ze bij ons.

Dat zal helaas niet lang zijn want haar nieren doen niets of nauwelijks of hun werk. Waarschijnlijk hooguit een week. Zodra we zien dat het niet dragelijk is voor haar zullen we de beslissing nemen of we haar uit haar lijden moeten gaan verlossen. Stiekem hopen we echter dat ze zachtjes zal inslapen in haar vertrouwde omgeving. Tot die tijd vertroetelen we haar waar we kunnen .

gekrabbeld door Jolanda om 06:14 pm
15 comments

Arme Puck

Nadat Puck met medicijnen voor haar schildklier was begonnen is het een poos heel goed met haar gegaan, zelfs de nierdieetvoeding at ze prima...tot een week of 3 terug. Zowel Puck als Boris hadden er blijkbaar hun buik er van vol ;-)

We hebben toen besloten ze weer gewoon voer te gaan geven...niet goed voor haar niertjes maar helemaal niet eten leek ons nog veel slechter...en met succes want een week lang heeft ze niet gegeten maar gevreten...en daarna was het weer voorbij.

De laatste week at ze steeds minder totdat ze helemaal niet meer at. En dus togen we vandaag .naar de dierenarts. Wat we al vreesden werd bevestigd. haar nierwaardes zijn torenhoog. De dierenarts wilde haar schildklier best opsturen maar zei hij...dat heeft niet zoveel zin meer.

Ze heeft een medicijn gekregen egen de misselijkheid en een infuus om een vochtvoorradje te hebben. Ondanks dat ze zich niet goed voelde heeft ze dat niet zonder slag of stoot laten gebeuren. Zelfs toen toonde ze dat ze een dame met pit is! Ook kregen we speciaal geconcentreerd voer mee wat we desnoods moeten dwangvoeren.

We moeten nu nadenken of we haar moeten laten gaan nierspoelen (dialyseren) Of dat zin heeft valt te betwijfelen en wij weten niet of we dat haar wel aan moeten doen.

Thuisgekomen heeft ze tot onze verbazing zelfstandig 2 eetlepels van dat voer naar binnen gewerkt. Dat gaat dus beter dan verwacht..

Nu wacht ons een lastige beslissing... :-((

gekrabbeld door Jolanda om 07:40 pm
10 comments

Oud Nieuws

In Dordt hadden we een abbonement op AD/De Dordtenaar. Maar vanwege de verhuizing hadden we dat opgezegd. We dachten dat we best zonder krant konden...tenslotte was er internet en tv ;-)

Maar we merkten dat we die krant best misten en dus toen we een aanbieding zagen voor een proefabbonement voor AD/Haagsche Courant besloten we dat maar eens te doen..Dat abonnement ging vandaag in.

Maar vanochtend geen krant en dus belde Marnix de lezersservice. Er zou er nog 1 nabezorgd worden, maar hij moest gaan werken dus die heeft hij niet meer gezien.

Toen ik thuiskwam lag er jawel een AD op de mat....maar niet die vandaag maar die van gisteren!! Nou snap ik best dat ik veel nieuws gemist heb, maar om ons dan ook maar gelijk oud nieuws te bezorgen ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:28 pm
6 comments

Vies beest

Oooh kijk nou, vrouwtje heeft een emmer met een laagje vuil water laten staan.................lekkkerrrr!! Eens zien of ik er bij kan.

Mmmm...altijd lekker van dat gebruikte water!!

Alleen jammer dat ik er zoveel moeite voor moet doen...vrouwtje kun je me niet gewoon helpen??

gekrabbeld door Jolanda om 05:48 pm
11 comments

Groeispurt

Peppie en Kokkie wonen nu 10 dagen bij ons maar ze horen er al helemaal bij.. Het lijkt ook al zoveel langer.

Ze eten nog steeds dat smerige gele papje. Alhoewel ze best al wat zaad zouden mogen gaan eten, maar daar hebben ze totaal geen zin in. Zodra we een gepelde zonnebloempit in het bekje stoppen werken ze die er met dezelfde vaart weer uit. *krijgt visioenen dat ze de rest van haar leven vieze papjes in de koelkast heeft staan*

Ze groeien ook als kool en de veertjes zie je met de dag voller en blauwer worden. Ze zijn ook niet zo meer zo bang en reageren echt op ons. Je begint ook de verschillende karaktertjes te zien.

Peppie is iets groter en nieuwsgieriger maar Kokkie is een stuk slimmer en zoekt veel meer contact. het kan bijna niet anders dan dat Kokkie een meisje is ...maar dat zullen we over 3 jaar pas zeker weten ;-) (dan kun je aan een donkere kring of niet zien welk geslacht de vogel heeft)

10 dagen geleden

Vandaag

gekrabbeld door Jolanda om 05:38 pm
14 comments

Nieuwe wandelstek

Toen we nog in Dordt woonden gingen we regelmatig in de Biesbosch wandelen...daar woonden we 3x vallen vandaan. maar nu is dat voor een stukje wandelen toch wel wat ver rijden en dus moeten we op zoek naar een nieuwe stam-wandelroute ;-)

Nou is er in Den Haag en omstreken genoeg te wandelen. Natuurlijk het strand, maar er zijn ook genoeg bosgebieden. Zo heb je o.a. de Bosjes van Pex, De Scheveningse Bosjes, het Haagse Bos en de Bosjes van Poot (ja zo heet het echt. niet mijn verzinsel ;-)).

Vandaag hebben we een stuk gewandeld in het Westduinpark, waar de Bosjes van Poot een onderdeel van zijn.

Lekker in de bossen langs de duinen en je kan er op sommige plekken zelfs de zee zien. je wandelt er een eind weg zonder dat je in de gaten hebt dat je al een heel eind op weg bent. het nadeel daarvan is dat je dan ook weer terug moet ;-)

Er stond van alles mooi in bloei, de vogeltjes zongen en het was niet te warm en niet te koud.

Er was 1 ding wat minder en dat was dat je op moest passen want sommige bosjes waren helemaal ingekapseld door de rupsen ... yak!

We gaan vast ook nog wel in andere gebieden kijken en wandelen maar deze was alvast geslaagd voor de Jo en Marnix wandeltest ;-)

Bijde parkeerplek stonden er ook nog waarschuwingsborden voor andere dieren maar die hebben we niet gezien helaas. ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 12:28 pm
7 comments

Papier hier!

Het is af en toe nog even zoeken waar we ook alweer alles hebben opgeborgen hier ;-)

Vandaag wilde ik wat uitprinten en ik wist nog wel precies waar ik het printerpapier had gelaten. Onderin het bureau in het daarvoor bestaande bakje....dacht ik

Want toen ik in het bakje greep lager iets heel anders in dat bakje dan printerpapier ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:08 pm
12 comments

Wegen

Omdat we de groei van Peppie en Kokkie goed inde gaten moeten houden moeten we ze regelmatig wegen. En dus werd er een keukenweegschaal aangeschaft..

En nu we toch zo'n ding hebben waren we eigenlijk wel nieuwsgierig wat onze caafjes nu wegen.

En zo werden alle vijf de caafjes een voor een in het schaaltje gedropt. Dinges bleef rustig zitten en keek ons aan met een blik van: En?? Moet ik op dieet??

Gajes hield zich stevig vast aan derand en keek alsof ze het niet wilde weten. Typisch gedrag van een dame die weet dat ze ietsje mollig is;-). Snuggle keek stoer en wilde er toen doodleuk uit klimmen.Frummel probeerde rondjes te rennen in het schaaltje en Muze zat doodstil met grote verbaasde ogen te kijken wat er nu weer met haar gebeurde.

En de resutaten zijn van licht naar zwaar: Frummel 550 gram, Muze 720 gram, Dinges 950 gram, Gajes1090 gram en the winner is ................. tadaaaaaaaaaaaaaaaaa Snuggle 1230 gram. Onze enige kerel is een flinke baas zoals een kerel hoort te zijn :-D

Gajes Muze

gekrabbeld door Jolanda om 06:50 pm
12 comments