Thuis

We wonen nu een week in ons nieuwe stulpje en ik krijg vragen over hoe de beestjes wennen. Ik kan alleen maar zeggen boven verwachting goed en snel.

De caafjes scharrelen in hun hok rond alsof er niets gebeurd is. Ze hebben echter 1 probleem...ze kunnen vanaf hun nieuwe woonplaats de koelkast niet meer horen en waren eenbeetje gedesorienteerd over hoe en wanneer ze nu hun squeek-concert ten gehore moesten brengen. Maar ze hebben een oplossing: gewoon om het hardst gaan squeeken bij elk geluidje die ze horen: het zou wel eens wat te eten kunnen opleveren tenslotte ;-)

De visjes hebben een compleet nieuw aquarium gekregen dus die voelen zich de koning te rijk.

Peppie en Kokkie groeien als kool en gaan stiekem een klein beetje op blauwe vogeltjes lijken.

En dan de katten. Met Puck hadden we sowieso geen problemen verwacht en dat bleek ook wel want zelfs het klussen vond ze reuze interessant en ze zat overal met haar grote snufferd bij. Binnen een dag had ze ook het balkon ontdekt. Ze vind het heerlijk om in het zonnetje te gaan zitten soezen.

Van te voren hadden we met Boris meer problemen verwacht. Hij was dan ook wel wat angstig in de auto en de eerste dag heeft hij bibberend achter een matras doorgebracht. s' Avonds hebben we hem gepakten bij ons genomen toen we naar bed kropen en dat bleek een goede zet want hij viel uitgeput in slaap en de dag erop ging hij zelf de boel verkennen. En wat ons nog het meeste verbaasde...daar waar hij in Dordt zo bang voor was vind hij hier heerlijk. Zodra we de schuifpui naar het balkon openen is het een race tussen Boris en Puck wie het eerst buiten is...(dan kan de ander het namelijk wel vergeten). Dat beest blijft me toch steeds weer verbazen ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 10:22 am
8 comments

Doe Maar

Dachten we eindelijk af te zijn van het heen en weer naar Dordrecht af te zijn hadden we even de voorstellingen vergeten die we nog hadden liggen voor Kunstmin ;-)

Gisteren was dat Doe Maar, de popmusical.

De muziek van Doe maar is voor mij pure jeugdsentiment , maar ook tijdloos lekker om naar te luisteren. Dat gaf dan ook de doorslag om deze voorstelling te gaan bekijken en dara kregen we geen spijt van.

Het was een vrolijke voorstelling met tegen het einde een verrassende wending die elfs een brok inde keel en wat traantjes wist op te wekken. De muziek was heerlijk origineel gehouden met de typische Doe maar kenmerken en alleen hier en daar maar wat aangepast voor het verhaal.

Kim Lian van der Mey vond ik sprankelend , en wat een mooi stemmetje. Daniel Boissevain zong verrassend goed, bovendien leuk om naar te kijken voor ons dames ;-). Om de rollen van Lenette van Dongen, Jan Elbertse, Annick Boer en Bart Rijnink heb ik erg moeten lachen. maar voor mij was de grote verrassing van de avond Dorien Haan, wat kan zij zingen zeg...en zetten ook nog een leuke rol neer!!

Het enige iets mindere aan de voorstelling vind ik Jan Rot, ik hou gewoon niet van die nasale stem van die man. Al moet ik er wel bijzeggen dat ik zijn acteerwerk dan wel weer verrassend vond. dus al met al kon het de pret niet drukken ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 10:41 am
7 comments

Peppie en Kokkie

De oplettende lezers hadden allang ontdekt dat onze nieuwe huisgenootjes in een vogelkooi wonen.

Ik hoor namelijk al eeuwen " ik zou best een vogel willen" en dus had ik dat als verjaardagskado bedacht dat hij een vogel mocht uitkiezen. Omdat de verhuizing ten voor de deur stond hadden we bedacht dat het handiger was dat pas in het nieuwe huis te doen.

En zo reden we van de week naar 4 animals, een speciaalzaak in vogels en reptielen hier inde buurt. daar lieten we ons voorlichten over mogelijkheden en adviseren over de meest geschikte vogel voor ons. We hadden als wensen middelgroot en tam te krijgen. En zo kwamen we uit op de halsbandparkiet

Het toeval wil dat ze 2 blauwe kuikens hadden zitten die met de hand gevoerd moesten worden. Blauw past mooi in het interieur dus dat kwam mooi uit ;-) ;-)

En zo kwamen gistermorgen Peppie en Kokkie bij ons binnen, ze zijn nu nog niet moeders mooiste maar wel aandoenlijk. En de 5 voedingen per dag is nog een heel gedoe, maar het voordeel ervan is dat ze straks supertam zullen zijn omdat ze gewend zijn in de handen te zijn.

s'Avonds en s'nachts zitten ze nog onder de infrarode warmtelamp, dan houden we de gordijnen maar stijf dicht want met dat rode licht zouden de buren nog eens rare ideeen krijgen ;-)

We waren bang dat Puck en Boris ze zouden zien als smakelijk hapje maar Puck vind het totaal niet interessant en Boris is alleen maar nieuwsgierig als we voeden en zit er met zijn grote snufferd bij ;-)

En zo is onze dierentuin verder uitgebreid. naar mijn mening is hij nu toch echt wel compleet maar ja...bij ons weet je het maar nooit ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 09:24 am
12 comments

Honeyz, I'm home!!

Nadat we ijverig de computer ingepakt hadden volgden er een paar dagen van alles in dozen stoppen , meubels uit elkaar slopen en doorwerken want zaterdagavond wilden we ons het avondje ontspanning niet laten ontnemen doordat we nog niet klaar waren...dat lukte!!

En dus reden we samen met Jose naar Antwerpen om een prachtige avond nekkanacht in het Sportpaleis met als hoofdgast Boudewijn de Groot en heel veel gasten.

De volgende ochtend vroeg weer op want de verhuiswagen zou om half 10 op de stoep staan...dat werd zelfs kwart over 9. Het inladen liep gesmeerd...binnen anderhalf uur ging de wagen op weg naar Den Haag. Met ons en al het beestenspul erachteraan.

Daar aangekomen liep het wederom lekker, zelfs zo goed dat de verhuizers besloten om wat meer hulp dan afgesproken te verrichten en te zorgen dat alles in de juiste verblijven op de juiste verdieping kwam te staan. Om 2 uur was alles binnen en op z'n plek.

Toen moest alles wat we net in dozen hadden er weer uit en al die afgebroken meubels moesten weer kasten en dergelijke worden.

Ondertussen moest in Dordt het grof vuil nog naar buiten gesleept worden en de woning opgeleverd. Er moest officieel ingeschreven worden in Den Haag. Maar ook daar tussendoor pakten we onze ontspanning met de laatste voorstelling van Van Muiswinkel en van Vleuten, (of was het nou andersom?), een echte aanrader!!

We zijn nu een week verder Het grootste deel van de meubels staat in elkaar, 90% van de dozen is uitgepakt. Internet en telefoon doen het sinds vandaag! De kattenen de caafjes hebben het prima naar hun zin in het nieuwe huis met al die ruimte. Bovendien trokken er nieuwe huisgenootjes bij ons in (maar daarover later meer). Dus jullie kunnen je lol op!! We zijn terug!!! ;-))

,

gekrabbeld door Jolanda om 06:00 pm
15 comments

Dramatisch afscheid

Ik had al eerder geschreven dat we aanstaand weekend gaan verhuizen en dat betekend dus dat alles ingepakt enzo moet worden...dus ook de computer *doet alsof ze koel is en het haar niks kan schelen*

We hebben er lang mee gewacht maar morgenochtend moet hij toch echt de doos in *klamt zich vast aan het toetsenbord*. En het ergste is...pas volgende week vrijdag komen ze daar het internet aansluiten.aaaargh!!!

Dat houdt dus in...een week lang geen logjes typen, niet giebelen om jullie reacties,jullie belevenissen niet lezen, geen mail, etc *klemt zich nog steviger vast aan haar toetsenbord*

Denk dus niet dat ik jullie vergeten ben of dat ik mijn logje verwaarloos. Het is noodzaak....bittere harde noodzaak *slikt en houdt zich flink*

Tot volgende week...tenmiste als de casema meneren zich aan hun afspraken houden. maar dat zal wel...toch??*kijkt paniekerig*

gekrabbeld door Jolanda om 07:12 pm
14 comments

Finishing Touch

Bijna 6 weken wordt er nu gewerkt aan ons nieuwe huis en het is misschien nodeloos te zeggen dat we het nu echt wel zat zijn. maar gelukkig is het einde in zicht nu. De muren en trappen waren al af. Met dank aan het harde wek van schoonpapa en mijn eigen paps. maar ik moet zeggen dat mijn eigen lief heeft me aangenaam verrast met zijn kluscapaciteiten en zijn harde werken de afgelopen 6 weken.

Vandaag was het tijd voor de finishing touch. De meneren van het laminaat zouden komen om de betonnen vloer te gaan bekleden met het door ons gekozen laminaat.. Zelf moest ik (uiteraard) gewoon werken , maar Marnix was er wel bij. Gelukkig hebben we de foto's nog ;-)

Vrijdag komt de halve wereld spullen bezorgen en dan zijn we klaar voor de verhuizing zelf. Dat gaat zondag en maandag plaatsvinden. Eindelijk!!

gekrabbeld door Jolanda om 06:45 pm
13 comments

Herkansing

Nadat de voorstelling 10 maart j.l.ongepland vroeg afgelopen was, werd deze gisteravondovergedaan. En als "goedmakertje had iedereen ook nog eens 2 extra kaarten gratis gekregen die ze zelf mochten weggeven. En dus hadden we Jose en Louise meegesleept om ze deze unieke voorstelling te laten zien.

Gelukkig zagen Paul de Munnik, JP den Tex en Kees Prins er gezond uit deze keer ;-)

De heren hadden er zin in en het plezier straalde er vanaf. Dit in combinatie met de mooie liedjes, de grappige verhalen en de plagerijtjes naar elkaar toe maakten het een prachtige voorstelling. Even was het spannend toen Amsterdam C.S. werd ingezet want daar ging het vorige keer fout maar Kees zong zich er deze keer prachtig doorheen ;-)

Na afloop was er gelegenheid tot ons stapeltje gekochte cd's te laten signeren en voor foto's nemen. En ter afsluiting met de meiden aan de bar gehangen. ook de mannen waren in het theatercafe en we hebben nog een poosje met JP staan te babbelen...althans ik, Marnix en Louise, want Jose had het veel te druk met Kees. Jaja...zo snel kan het allemaal gaan volgens JP ;-)

Nog een paar fotootjes vind je hier

gekrabbeld door Jolanda om 10:07 am
11 comments

Hooi

Twee maal per dag krijgen de caafjes verse groenten of fruit. Dat houdt in de praktijk in dat als je rond die tijd de koelkast opent , dat een gesqueek van jewelste oplevert uit het hok.

Naast groente en fruit krijgen ze natuurlijk droogvoer eneen keer per week een nieuwe knabbelstaaf. met andere woorden de dames en heer komen niets te kort.

Op het forum echter las ik dat anderen ook hooi behalve als bodembedekking ook in een hooibol doen voor consumptie. Ik dacht ook eens proberen, maar had er geen hoge pet van op. Want wie wil er nu drge zooi als hooi als je lekkere sappige verse groenten kan eten???

Nou vanaf het moment dat ik die hooibollen in de kooi hang is het feest. Ze wachten niet eens tot ik hem goed en wel heb opgehangen en staan vol enthousiasme die droge zooi eruit te rukken. Met 5 caven sterk hebben ze binnen een kwartier 2 bollen soldaat gemaakt.

Het blijven toch onbegrijpelijke wezentjes hoor die caven van ons ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:03 pm
6 comments

In blijde verwachting

Verleden jaar rond deze tijd was de buurt opgevrolijkt door een pasgeboren ganzenfamilie. Dit jaar zitten er wederom 3 ganzenmoeders heel ijverig te broeden. Twee helemaal verscholen en 1 vlak bij de rand.

We gaan steeds even kijken of ze er al zijn, want al zullen we ze niet zien opgroeien hopen we wel dat we ze nog zullen zien voordat we verhuizen. Hopelijk heeft de gemeente niet alle eieren onklaar gemaakt zoals verleden jaar bij 2 nesten :-(

Moeders 1 zit erg in het zicht maar verlaat zelden haar nest.

maar ze is inmiddels zo hongerig van al het broeden dat ze zich door ons toch laat verleiden met een paar lekkere boterhammen

zodat we haar prachtige eieren konden bewonderen

Als daar geen schattige ganzenkuikens uit zullen komen weet ik het niet meer ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:51 pm
9 comments

Klimmen en klauteren

Zowel Marnix als ik beginnen de opgestapelde verhuisdozen aardig zat te worden en kunnen niet wachten tot het klussen en de verhuizing achter de rug zijn.

Er zijn echter ook huisgenootjes die al dat klim en klautermateriaal best kunnen waarderen.En er dus actief gebruik van maken.

Boris is niet zo'n held en voor zijn doen heeft hij nu een hele klim gemaakt. Maar hoe kom ik er nu weer vanaf?? ;-)

Puck is echter niet te stuiten en klimt overal op en weer af. Ze zit graag hoog en droog ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:50 pm
9 comments

Gaatje

Ik vind het best slim om voor het klussen een oude broek te nemen Zo een die als het huis klaar is (pfff was het maar alvast zover) gelijk in de vuilnisbak kan verdwijnen.

Dat daar dan een vlekje op zit geen probleem. Dat daar een gaatje in zit is ook al niet raar.
Maar er zijn mensen die overdrijven dat dan weer zo!!

;-) ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:34 pm
13 comments

Chillen

Het op schoot nemen van 5 caven is altijd weer een leuke heisa. Eerst krijgen we het spelletje "pak me dan als je kan" Gelukkig doen alleen de 2 kleinste dat en zijn de oudste 3 een stuk makkelijker daarin.

Vervolgens zitten we dan op de bank te hangen met Marnix 3 en ik 2 caven of andersom. Dan wil Gajes onder haar kinnetje gekriebeld worden, Snuggle tussen zijn oortjes, Muze wil helemaal niet geaaid wordenof op schoot maar als ze er dan toch zit wil ze dat je met haar neusje tegen onze neus wrijft. Frummel wil vooral warm liggen, in een nek of tegen een andere caaf aan. Eisen eisen eisen ;-)

Dinges is een heel ander verhaal, die laat het gekrakeel van de rest langs haar heen gaan en gaat allereerst de persoon bij wie ze zit uitgebreid knuffelen en zoenen. Tenzij je iets aan het eten/snoepen bent want dan eet ze eerst een hapje mee..ongevraagd dan ..dat wel ;-). Als ze deze zichzelf opgelegde taak heeft afgerond gaat ze op zoek naar een plekje op schoot waar ze zo min mogelijk last heeft van de anderen en gaat uitgebreid nestelen net zolang tot ze een lekker plekje heeft en dan is het tijd om te chillen!! ;-)

Vaak ligt ze zo lekker ontspannen bij je te relaxen dat we het hart niet hebben haar terug in de kooi te zetten en als de rest dan terug op hok is geniet zij nog even van de rust en de aandacht. Tenslotte is ze de oudste en met 1 jaar mag je je best gedragen als een ouwe muts niet waar ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 12:15 pm
8 comments

Lage Landen

Nadat we in mei en in september Boudewijn de Grootmet het LSO aan het werk hadden gezien was het nu wel weer eens hoogtijd hem met zijn geweldige band te zien spelen.

Rond half 7 arriveerde Jose bij ons en gedrieen reden we naar Kunstmin, waaar we Louise.ook nog zouden treffen.

Toen de zaal volstroomde stond de band inclusief Boudewijn op het podium nog wat te stemmen. Toen het zaallicht uitging begon het dan ook direct. De eerste 3 liedjes leek Boudewijn wat routinematig te zingen. iets wat ik niet van hem gewend ben. Gelukkig verdween dat heel snel, misschien wel mede door het enthousiasme van de zaal. Want vervolgens werd het sprankelend, grappig, kippenvel-gevend en vooral swingend. met voor mij als hoogtepunt "De hemelpoort" een lied van zijn laatste album met een ongelooflijke tekst en bovendien swingt het als een tierelier.

Ik heb het al zo vaak gezegd maar ik blijf me verbazen over de band die hem begeleid. Wat een kanjers zijn dat toch. Ik denk dat zij bijna niet te overtreffen zijn.

Na afloop hebben we nog een poosje met Ernst Jansz staan te babbelen en namen dan ook zijn (autobiografische) boek "Molenbeekstraat" gesigneerd mee naar huis. Ook het nieuwe boek van Boudewijn ging compleet met krabbel in de tas.

En het bleef nog lang gezellig in het theatercafe ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:56 pm
7 comments

Gestrikt

Bij al onze clienten ligt een zorgdossier. Daarin vind je naast informatie van en over de client ook de telefoonnummers waar je als client heen kan bellen tijdens en buiten kantooruren.

Bij de ontwikkeling van dit dossoier is iemand op het onzalige idee gekomen om voorin een foto te doen van de betreffende planner zodat de clienten een gezicht erbij hebben als ze ons bellen of wij heen. Die foto's zijn heel erg vreselijk. Zo van ik zit stom te grijnzen naar de camera en doe net of ik iemand aan de lijn hebt. Ziet u het voor u??
In die die tijd was ik alleen nog maar invalplanner en lag het leeuwendeel van mijn werk in de wijk en dus kwam alleen de foto van collega erin. Wat een mazzel, want daarna, toen ik wel gelijkwaardig planner werd kraaide er geen hond naar en ik hield wijs mijn mond. Tot vandaag ....

Collega gaat (gedwongen) ons verlaten en dus moeten er nieuwe plannerkaartjes voor V en V komen voor in de dossiers hoorde ik zeggen. Zachtjes sloop ik weg,...helaas net te laat want ineens hoorde ik mijn naam. hee Jo, er moet een foto van je gemaakt worden want jij moet nu samen met je nieuwe ollega op de nieuwe plannerkaarten komen te staan . Ik sputterde nog tegen: " ja maar de meeste clienten weten heus wel hoe ik eruit ziet" en " maar ik hou echt niet op papier" Tevergeefs.. ;-)

Morgen ben ik een dagje vrij , dinsdag is de fotograaf vrij, maandag is mijn vaste vrije dag en dus heb ik het tot dinsdag weten uit te stellen, maar dan moet ik eraan te geloven. Op de foto...aaargh als ik ergens een hekel aan heb!!

Als er iemand een sluitend argument heeft dat ik echt niet op de foto kan hoor ik dat graag van u ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:21 pm
9 comments

Schootmanieren

Dat we 5 caafjes hebben weten jullie. Nou willen we graag dat we ze alle 5 makkelijk uit het hok kunnen tillenen kunnen knuffelen. Bij 3 van de 5 is dat geen enkel probleem, die vinden het zelfs bijzonder prettig. Kleine Frummel maakt er altijd een sport van om het vangen zo moeilijk mogelijk te maken maar eenmaal op schoot doet ze het prima. en dat mag nog want ze is nog maar een baby.

Maar we hebben 1 probleemgeval. Muze laat zich niet alleen lastig vangen als ze eenmaal op schoot is laat ze ook op alle manieren merken dat ze het helemaal niks vindt. Ze squeeked de oren van je hoofd en rent rondjes op je schoot.

De enige manier om haar te laten wennen is haar er vaak uit te halen en dus doen we dat. Vanmiddag was ik even op de bank gaan liggen en had Muze op mijn buik zitten/rennen/gillen. Puck vind op schoot zitten echter wel weer fijn en dacht ik ga er gewoon bij liggen. En ineens was Muze stil en kroop dicht tegen haar nieuwe vriendin aan!

Misschien moet Puck Muze maar eens schootmanieren bij gaan leren dan ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:51 pm
9 comments

Ingepakt

Tussen de kluswerkzaamheden door wordt er langzamerhand ook in ons huidige huisje het een en ander alvast in verhuisdozen gestopt. Het is dus in beide huizen een puinhoop ;-)

Boris snapt er niks van maar Puck lijkt te begrijpen dat er verhuisd gaat worden. Ze neemt het zekere voor het onzekere, voor het geval we haar in alle stress vergeten mee te nemen heeft ze zichzelf alvast ingepakt en klaargezet om verhuisd te worden ;-)

Een slimme meid is op haar toekomst voorbereid ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 05:10 pm
10 comments