« Storm met Stef | index | Fast Food Kat »
donderdag 15 februari, 2007
Betrokkenheid
Een van de redenen waarom ik zo hou van het bedrijfje waar ik werk is de betrokkenheid bij alles.
Zo is een van mijn 2 meest directe collega een schat van een meid. Zij is de enige van haar familie die hier is en bijna alles wat ze verdient gaat naar haar familie ver weg. Zij klaagt nooit pas als je haar beter leert kennen vertelt ze je soms kleine stukjes van de problemen en toestanden waar ze mee te maken heeft. En dan denk ik dat we nog maar een piepklein beetje van de ijsberg weten.
In december ...op een dag dat zij er niet was...hadden we het erover dat we zo graag iets voor haar wilden doen. Haar gewoon geld aanbieden zou niet werken...dat zou ze niet willen. En dus werd er een pot verzonnen. Elke keer als er wat lekkers was bij de koffie moest iedereen die er van mee snoepte iets in die pot doen (je mocht zelf bepalen hoeveel, naar eigen draagkracht). Zij zelf wist wel van de pot maar dacht dat we iets voor een goed doel wilden sparen. Tijdens de kerstborrel hadden we voor diezelfde loterij een loterij georganiseerd. Bij elkaar hadden we 860 euro gespaard op die manier.
Gisteren hadden we werkoverleg. In dat werkoverleg kozen we haar als Valentijntje. We hadden een een grote kaart..en omstebeurt lazen we een spreuk voor met het woord hart erin...samen vormden die spreuk een verhaaltje waarin we zeiden hoe lief we haar vonden. Na 2 spreuken was ze al tot tranen geroerd en nam ons allemaal mee... Zal een fraai gezicht geweest zijn al die jankende meiden en 1 slikkende meneer in het koffiehok ;-)
Daarnaast kreeg ze een pluche hartvormige etui waar het geld in zat. Er werd gezegd een klein kadootje om mee te nemen naar je geboorteland (ze gaat in maart erheen), maar ze mocht het pas thuis openmaken.
Vanmorgen liep ik per toeval langs de deur en zag haar buiten staan...weer in tranen...Ze durfde niet naar binnen want ze wist niet hoe ze ons moest bedanken. Ons antwoord was: niet bedanken maar er van genieten, dat is genoeg.
Ik hoop toch zo dat dit soort dingen kunnen blijven ontstaan nu we gefuseerd zijn...dat die mentaliteit van betrokkenheid en warmte niet verloren gaat. Want naar mijn mening maakt dat ons bedrijfje groots.
gekrabbeld door Jolanda om 07:07 pm
Comments
Wat een ontzettend lief gebaar van jullie, valentijn brengt soms echt het beste in de mens naar boven. Zalig.
Wens je een fijne vrijdag alvast.
Schreef Jacky - 15 februari 2007 21:18
wow wat mooi zeg,
was iedereen maar zo lief voor elkaar.
super jolanda
:-)
Schreef carla - 15 februari 2007 23:22
Wat een verschrikkelijk lief gebaar. Super!! Zoiets zouden veel meer mensen moeten doen.
Schreef Palomino - 16 februari 2007 00:22
Heel aardig ja, maar ook wel een beetje klef.
Schreef Renesmurf - 16 februari 2007 00:55
Het is een superaktie!! Terecht dat jullie zoiets hebben gedaan!!
Schreef Marnix - 16 februari 2007 08:50
lijkt me een fijne werkplek
Schreef Miranda - 16 februari 2007 12:38
Wat ontzettend lief dat jullie dat voor haar hebben georganiseerd!
Maar ik denk dat zoiets in een grotere organisatie ook wel mogelijk is, het ligt tenslotte aan de mensen en niet aan het bedrijf.
Super gedaan!
Schreef ~Tina~ - 16 februari 2007 14:58
wauw! Word er zelf ook wel ff stil van. écht een heel erg mooie actie!
Schreef Giet - 16 februari 2007 16:52
@ Renesmurf
Wat is er klef aan een collega in problemen proberen te helpen??
Schreef Jolanda - 16 februari 2007 17:54
Wat ontzettend fantastisch van jullie. Ze mag heel blij zijn met zulke warme collega's!
Schreef Jane - 16 februari 2007 17:55
Oh wat is dit geweldig.....jullie zijn een voorbeeld voor velen......ik vind het een super actie!
Schreef Linda - 16 februari 2007 18:55
Wow, wat een geweldige actie, krijg er een brok van in m'n keel als ik dit lees.
Ze heeft het meer dan verdiend, dat is wel duidelijk :)
Schreef Downer - 17 februari 2007 02:47





Superactie. Ik hoop ook dat het bij jullie een beetje sociaal kan blijven. Zoals je weet, werk ik zelf in de sociale werkvoorziening en ik maak mij vaak zorgen om het sociale gehalte daarvan want dat is regelmatig ver te zoeken. Hoge heren vergeten vaak dat het om mensen gaat en persoonlijk staan die bij mij voorop en dat blijft ook zo, al zijn er dan mensen die mij verwijten naïef en idealistisch te zijn.