Heftig dagje

Het was een heftig dagje op het werk. Zo'n dagje waarvan je denkt: nog zo een en ze kunnen me afvoeren in een dwangbuisje ;-)

De directie had een vergadering over de toekomst. Er gaat veel veranderen in de thuiszorg (dat hebben jullie misschien inde kranten wel gelezen) , maar daarover is nog heel veel onzekerheid. ook voor de directie maar zij moeten wel al maatregelen nemen om zoveel mogelijk schade te voorkomen. Beetje koffiedik kijken is het. Wij kregen te horen dat het moeilijk word, maar dat onze banen veilig zijn. Het kwam erop nee dat ons team (de Verzorging en Verpleging )de kar even moeten gaan trekken voor de huishoudelijke zorg, dat is best een druk die er op ons gelegd wordt.

Daarnaast hadden we teamoverleg, dat is minder spannend maar wel tijdrovend. Daar ergens tussendoor moest ik mijn planning voor het weekend zien rond te breien met een een half team, want ik heb 3 zieken, 1 onverwacht met ontslag , 1 die elders een stage loopt en 3 mensen die op cursus zijn. En wat er over blijft zit eigenlijk allemaal al ver over hun uren heen.

Gelukkig was er ook nog even wat afleiding (want heel vrolijk word je niet van zo'n dagje). Ergens tussen al deze toestanden door werd er aangebeld en kwamen er 2 zwarte pieten binnen geduikelt die strooigoed rondgooide en een boterletter achterlieten. net zo snel als ze kwamen waren ze ook weer weg. geen idee wie aan Piet en Sint verteld had dat we wel even een opkikkertje konden gebruiken, maar diegene: Bedankt!!!!

gekrabbeld door Jolanda om 07:11 pm
5 comments

Toch gekomen

Verleden week schreef ik over de vreemde fout van Flair .

We hebben van alles geprobeerd hoor. Pizza's erin maken werd wat moelijk want hij paste niet op het vuur. Mijn dikke kont paste er sowieso niet in, Marnix vast wel maar zijn lange stelten zaten weer in de weg. Dus ik denk dat we hem toch maar gaan terugsturen ;-)

Vandaag toen we thuiskwamen na het werk wachtte ons de verrassing van een pakketje wat bij de buren was afgeleverd. En ja hoor...het is toch nog goed gekomen want het bleek: de pizzamaker!!! :-D

Ik weet wat wij van het weekend gaan uitproberen ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 08:06 pm
9 comments

De Proeverij

De Proeverij is een terugkerend Nederlandstalig liedjesprogramma in Toomler te Amsterdam, waarin Axel Lukkien elke keer andere zangers/liedmakers ontvangt.

In de nieuwsbrief hadden we een poosje geleden gelezen dat gisteravond o.a. Kasper van Kooten te gast zou zijn en dus hadden we kaarten gereserveerd.

En zo stonden we ruim op tijd te wachten op Ruud en Jess bij Toomler. Eerst werd werden we bijna omvergelopen door Barry Hay...tja met zo'n zonnebril op je snufferd zie je ook niks natuurlijk. Daarna besnuffeld door een rat...maar dat bleek de chihuahua van meneer Hay te zijn. *proest* daar gaat zo'n "stoere" vent toch niet mee lopen?? ;-)) Maar dit gedoe maakte wel even dat we de wachttijd lachend doorkwamen ;-)

Om eerlijk te zijn had ik van te voren wel eens van Axel Lukkien gehoord maar niet meer dan dat. Dus wat ik van hem moest gaan verwachten had ik geen idee. De andere gaste: de hoogzwangere Marie-Jose van den Berg was me al helemaal onbekend. We gingen in eerste instantie enkel en alleen voor Kasper en lieten ons verder een beetje verrassen.

Dat verrassen lukte goed want natuurlijk was Kasper weer helemaal geweldig, maar ook Axel vond ik erg leuke liedjes zingen en zijn band is erg goed. mijn complimenten hoe ze ook Kasper z'n liedjes wisten te begeleiden. En alhoewel ik bang was dat ze terplekke zou gaan bevallen (pff wat een buik) vond ik ook Marie-Jose helemaal geweldig...wat een stem !!

Het allerleukste vond ik de samenwerkingen.. Axel met Kasper, Kasper met Marie-Jose, Axel met Marie-Jose of allemaal samen, de ene keer gepland de andere keer spontaan ontstaan. Het stond alleaal garant voor gezelligheid op het podium gecombineerd met lekkere liedjes.

Vanaf nu houd ik zowel Marie-Jose als Axel in de gaten. Kasper verliezen we sowieso niet uit het oog. Zo ontdek je nog eens wat op een gewone zondagmiddag in november ;-)

Voor de geinteresseerden zijn hier meer foto's

gekrabbeld door Jolanda om 10:21 am
5 comments

Op heterdaad

Op zich snap ik het wel hoor! We hadden we duidelijke afspraken over!! Dat is verboden terrein en wat er op het menu staat beslissen de baasjes.

Ik heb hele leuke blikken waaralle zakjes voer, de snoepjes de kattenmelk en al het andere lekkers inzit.

Maar ja, de blikken moesten helemaal schoongemaakt aan de binnenkant. Dan zet het vrouwtje al dat lekkers even in een doosje op de aanrecht en gaat dan elders boenen. Dan verlies ik mijn manieren eventjes bij al die verleiding.Boven dien wil ik ook wel eens kiezen wat ik eens zal eten vandaag. Ik ben ook maar een kat!

Dat ik het vrouwtje niet had aan horen komen...zelfs niet toen ze dat flitsding pakte heb je als je wat ouder wordt. Ze zou een bel om haar nek moeten dragen vind ik!

;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:30 pm
10 comments

Ik wil Bolletje

Het was (voor ons doen) een redelijk rustige dag op kantoor. Tijdens de lunchpauze wordt er aangebeld. een leverancier die iets kwam afleveren. Niks bijzonders want dat is is dagelijkse kost. Collega roept om hulp want het palet kan niet door de deur.

Collegiaal als we zijn gingen we gelijk helpen en tot onze verbazing staat er een palet met 2000 grote dozen voor de deur. Volgens de opdruk gaat het om chipolatakoekjes en Eindeloos. Mmmm klinkt goed, maar waarom wordt dat afgeleverd? Wat moet een klein kantoortje als de onze met 2000 dozen vol met dozen koekjes??

Even dachten we nog dat het vast verkeerd bezorgd was, maar de adressering klopte. Degene die besteld nog aangekeken of ze misschien iets verkeerds heeft aangevinkt maar die wist ook van niks.

We hebben ons met 4 man (dus ieder 500 doze) een hernia gesjouwt met die dozen. De filiaalmanager weet ervan, zegt ie, maar laat ons raden naar de reden van deze levering. maar eraan komen mogen we ook niet.

Er staan nu dus stapels lekkere koekejes ons aan te gapen in de gang en onze nieuwsgierigheid groeit ook met stapels tegelijk.

Ik snap nu eindelijk die slogan:Ik wil Bolletje!!!!!

gekrabbeld door Jolanda om 06:36 pm
9 comments

Tijd heelt alle zonden

Geen week gaat voorbij zonder een avondje theater. Deze keer was het Veldhuis en Kemper met hun voorstelling " Tijd heelt alle zonden" en wel in Theater 't Kruispunt

Tot nu vond ik de shows die ik van hen gezien heb "De geur van.." en "Hitsig" erg goed dus mijn verwachtingen waren hoog gespannen, het was nog maar een try out, dus nog niet helemaal af. Toch maakten ze wat mij betreft de belofte waar. Het verhaal loopt lekker, er zitten hilarische stukken bij en ik vond dat de liedjes ( van de cd " Wat heb je nodig") die ze erbij hadden gezocht heel toepasselijk en daardoor nog beter tot z'n recht komend. Maar wederom bleef het hoogtepunt de imitaties van Remco, welke moet je zelf maar gaan bekijken maar ik hield het er haast niet droog bij ;-)

Het is en blijft een try out dus er kan nog hier en daar wat aan gesleuteld worden, maar nu was het al een geweldige avond! Ik ben heel benieuwd hoe het is als het helemaal klaar is.

gekrabbeld door Jolanda om 05:18 pm
9 comments

Gemuts

Ooit ...heel lang geleden zijn Jes en ik een keer met de Sintercity en won toen ook een echte Evers staat op-muts!! Jippie ;-) En als je de kast opruimt dan vind je zoiets weer eens he ;-)

Wat ik echter niet wist dat onze huistirannetjes allemaal fan van Edwin Evers zijn. Blijkbaar luisteren ze stiekem als wij hard aan de arbeid zijn ;-)

Hoe ik dat weet?? Nou eerst werd de muts ingepikt door Boris:

En toen Boris heel even niet opletteruilde de muts van drager en vonden de dames cavia dat hij hen veel beter stond ;-)

*zucht* ik win ook eens een prijsje...wordt het gelijk weer ingepikt ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 03:45 pm
9 comments

Welkomstgeschenk

Ik wilde al een poosje een abbonement nemen op de Flair, omdat ik hem toch bijna elke week koop. het kwam er alleen nooit van die bon eens in te vullen.

Een paar weken geleden stond er als welkomst geschenk een pizzamaker in, dat leek ons wel een leuk hebbeding wat je niet snel zelf koopt. en dus besloot ik dan eindelijk eens de bon in te vullen en op te sturen.

Vandaag kwam de postbode met het pakket van de uitgeverij. Ik dacht nog wat een enorme doos voor een pizzamaker. Wat bleek er zat een maxi-coso in.

Ik heb geen baby en ik wil geen baby en zelf pas ik ook niet in een maxi-cosi. Dus what the **** moet ik met dat ding? En waar blijft mijn pizzamaker??

Maandag toch maar eens bellen naar die uitgeverij. *zucht* Dat heb ik weer hoor

gekrabbeld door Jolanda om 03:28 pm
16 comments

Molenbeekstraat

Als 11 jarige was ik een beetje verliefd op Ernst Jansz, toen nog zanger en toetsenist van Doe Maar. Vele vele jaren later kwam ik hem weer tegen, nu in de begeleidingsband van Boudewijn de Groot. Nog steeds een knappe man , een geweldige muzikant en ook nog eens heel vriendelijk.

Dus toen wij in het programmaboekje van Het Kruispunt zagen dat hij met een eigen voorstelling de theaters in ging hebben we hem gelijk op ons lijstje gezet.

In september kwam de cd "Molenbeekstraat" uit, deze is dan ook al een poosje in ons bezit. Erg mooie liedjes, maar wel waar je voor moet gaan zitten om er echt naar te luisteren.

Gisteravond gingen we dan naar zijn voorstelling. Deze heeft dezelfde titel als zijn cd. De zaal zat nog niet eens voor de helft vol. Van re voren hing er al een echt indisch sfeertje...wiierook en de indische accenten op het podium hielpen daar ook aan mee.

Ernst doet bijna het hele eerste deel alleen. Hij zingt zijn mooie liedjes, begeleidt zichzelf op gitaar, piano en een anatal echt indische instrumenten. Tussen de liedjes door leest hij voor uit zijn boek, dat ook in september is verschenen. Verhalen uit zijn jeugd, herrinneringen aan het huis waarin hij is opgegroeid en Indische sprookjes. Pas bij het laatste liedje voor de pauze kwam Shelly Lapre erbij.

Na de pauze komt Shelly veel meer aan bod. Shelly is beelden kunstenares en beeld de sprookjes uit die Ernst verteld...vooral werkend met lichteffecten en schimmenspel. Heel erg mooi! En natuurlijk blijft Ernst zijn liedjes zingen. Het wisselt elkaar mooi af.

Van te voren gen idee wat ik moest gaan verwachten, maar ik vond het een hele mooie bijzondere avond. Weer eens heel iets anders dan dat we normaal zien. Deze voorstelling verdient ook veel meer andacht en uitverkochte zalen. vind ik!

gekrabbeld door Jolanda om 12:28 pm
7 comments

Warhoofd

Hoor ik daar de telefoon? ? Ja, maar waar heb ik dat ding gelaten? Heb er net nog mee gebeld.
* gaat inmiddels druk op zoek op het geluid af*
Grr de beller geeft het op! Waar is dat ding toch?
*belt met mobiel de huistelefoon*
Het lijkt wel uit de keuken te komen...huh het komt uit de... dat zal toch niet??
*trekt koelkast open*

Hmpf hoe komt die daar nou??
Ooh wacht, ik heb gelijk nadat ik op hing drinken gepakt...waar heb ik dan die aangebroken fles cola gelaten? Die zal dan toch niet... ja hoor!!
*zucht*

gekrabbeld door Jolanda om 05:47 pm
12 comments

Rigter Live 2006

Het is alweer 2 jaar terug dat Wim Rigter is overleden. Zijn vrouw Monique heeft Stichting Rigter opgericht in zijn nagedachtenis, waarmee zeop verschillende manieren geld probeert in te zamelen voor het KWF. Een van die dingen is het jaarlijks terugkerende popconcert Rigter! Live, waar iedereen belangeloos aan mee werkt. Gisteravond was de 2e editie en net als vorig jaar waren we er natuurlijk bij

Nadat we weer mooie plekjes vooraan hadden gevonden begon rond kwart over 8 het concert. het geheel werd gepresenteerd door Manuela Kemp. Zij vertelde dat alle artiesten 3 liedjes deden..2 van henzelf en 1 arbeidsklassieker.

Als eerste begon Stevie Ann, zij deed Hopelessly Devoted van Olivia Newton John...heerlijke meebruller! haar optreden was dan ook erg leuk!
Hierna volgde I.O.S., persoonlijk heb ik niet zoveel met die band maar ik moet zeggen dat hun optreden wel goed was. En ze hadden ook een leuke klassieker genomen. namelijk Pa van Doe Maar. Altijd leuk!

Skik is niet mijn ding en zal het nooit worden. Gelukkig deden ze hun 2 bekendste liedjes dat valt dan nog te volgen. Als klassieker hadden ze Vamos ala Playa compleet verbouwd.
Toen kwam Racoon, ik blijf dat toch een leuk bandje vinden. Zij deden 3 mooie ballads waaronder Working Classhero van John Lennon.

Toen was het tijd voor een van mijn favo bands: Van Dik Hout. Altijd een feest. Als klassieker deden ze Never be Clever van Herman Brood, wat ook nog opgeleukt werd doordat de achtergrond oehtjes en aahtjes door Manuela en Thomas Acda werden gedaan. Erg grappig :-D

Wat er daarna op het podium gebeurde sta ik nog versteld van. The Sheer trad op, dat er niemand iets gebroken heeft bij die bokkesprongen is me een raadsel en die muziek...pfff ik noem het vooral takkeherrie!

Na dit optreden waande we ons even in een nachtclub of zo...Monique Klemann liep over het podium met palen van hakken trachtend sexy te zijn. Daar had ze het zo druk mee dathet zingen niet te verstaan was. Zij deed samen met Manuela, ook nog De Pastorale als klassieker, maar ik kreeg het idee dat ze die tekst niet bepaald begrepen had.

Gelukkig werd het hierna weer feest want Beau van Erven Dorens kwam 1 liedje zingen. Dat was Zing vecht Huil bid van Ramses Shaffy. Heerlijk meebrullen dus. Vervolgens besloot Manuela Beau half te gaan ontkleden...arme Beau hahahaha

Daarna eindelijk..het was inmiddels half 12..waren daar Acda en de Munnik. Na Mooi Liedje en Drie keer vallen hadden zij de arbiedsklassieker anders aangepakt. Ze hadden Paul McCartney's Maybe i'm Amazed vertaald. Op zich was het heel mooi, maar ik had liever iets meligs gezien zoals verleden jaar. Niettemin heb ik genoten van hun optreden.

Als uitsmijter waren Bolland en Bolland voor het eerst sindsa jaren weer eens bij elkaar. Zij deden 3 van hun bekendste hits die iedereen mee kon zingen Jeannie (Falco), In the Army Now(status Quo) en Amadeus (Falco). Bij dat laaste liedje kwamen alle andere artiesten er ook bij en werd het een hossende gezellige chaos op dat podium.

Het was een supergave avond. Niet alles was mijn smaak maar dat kan ook niet. vermaakt hebben wij ons zeker wel!!

En wil je weten hoe het er allemaal uitzag, dan kun je hier klikken voor de foto's.

gekrabbeld door Jolanda om 01:26 pm
9 comments

Frank in het geheim

We hadden een poosje geleden de nieuwe dubbelcd+dvd van Frank Boeijen gereserveerd bij Bol.com. Mede omdat je dan kans maakte op het bijwonen van een geheim concert ergens in Nederland en/of een gesigneerd exemplaar. Helaas behoorden we niet tot de prijswinnaars van het concert. Maar dinsdag ging wel mijn mobiel dat Jose, een vriendin van mij en een vriendin van haar dat wel waren en dat ze nu dus 2 kaarten over hadden...Jippie!!!!

En dus reden we gistermiddag met de nieuwe cd in de cd speler (overigens wel een gesigneerde) richting Nijmegen want het zou in de kleine zaal van De Vereeniging gaan plaatsvinden.

Rond kwart voor 5 werd het wachten beloond en kwamen Frank en zijn muzikanten (Ruud de Grood, Rens van der Zalm en Charles Nagtzaam) het podium op. We werden ruim een uur lang getracteerd op bijna alle nieuwe liedjes. Wat klonken ze live nu al lekker. Rens is echt een aanvulling door al zijn verschillende instrumenten geeft hij de nummers net dat beetje extra. Ik kreeg ook het idee dat Frank lekker in zijn vel zat, hij was ontspannen en praatte voor zijn doen veel tussen de liedjes door.

Tot mijn grote verrassing was er ook een speciale gast. Stef Bos speelt op een paar liedjes op de cd mee en kwam nu dan ook meezingen. Niet alleen die liedjes waren prachtig samen, ook het gedol en gebazel wat er gelijk tussen beide zangers plaatsvond was erg geinig. De lol tussen die 2 was erg aanstekelijk. Ook bij de toegift kwam Stef nog een keer terug.

Na afloop werd er nog nageborreld . En daar liepen ook de vroegere bandleden rond die aan de cd hadden meegewerkt. (Peter van Benthem, Nels Busch, Jos Haagmans, Ger Hoeijmakers en Henk Wanders). Leuk om die allemaal weer eens te zien en spreken. Wat later mengden ook alle heren die op het podium hadden gestaan zich in het feestgedruis.

Een onverwacht geweldige middag. Lekkere muziek en aangenaam gezelschap. Wat wil een mens nog meer ;-)

Voor meer foto's van het optreden kun je hier bekijken.

gekrabbeld door Jolanda om 09:33 am
8 comments

Oppas

Zaterdag is hokken schoonmaakdag. Ik ben dan alleen thuis omdat lief dan meestal werkt. Dan maak ik me dus maar nuttig door de kattenbak, de vissenkom en vooral het caviahok een flinke schoonmaakbeurt te geven.

Normaal zet ik de dames dan op de bank (als ik alleen ben laat ik ze nooit rennen want dan krijg ik ze nooit meer te pakken), maar die had ik nu ergens anders voor in beslag genomen. Hm waar zal ik ze nu een s zonder valgevaar en ontsnappingskansen neerpoten.

Dus ik vroeg aan Boris die in zijn hangmat lag te luieren: kun jij even op de dametjes letten. Boris keek me begrijpend aan en ik vatte dat als een ja op. En ik moet zeggen hij heeft heel goed op ze gepast.

Ik denk dat Boris onze vaste cavia-sitter wordt ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 11:46 am
9 comments

Zout!

Gisteravond waren we weer eens in het theater te vinden. Deze keer in het Zuidpleintheater voor de nieuwe voorstelling van Schudden, die zij Zout genoemd hebben.

Het vond plaats in de kleine zaal van het theater. Een knus zaaltje met hele lelijke paarse stoelen. helaas was het niet uitverkocht.

Schudden laat zich lastig omschrijven , zoals ze dat zelf schrijven op hun (trouwens erg leuke) website. zIk ga het dan ook niet eens proberen. Ik kan alleen zeggen dat deze voorstelling weer enorm leuk is. Ik sta er steeds weer versteld van hoe ze met huis tuin en keukenspullen de mafste dingen kunnen uitbeelden. Deze keer speelt het zich af in een vakantiehuisje waar ze van alles mee gaan doen. Wat ga ik niet verklappen, dat moet je zelf maar gaan ervaren in het theater. Ik weet wel dat ik me weer tranen heb gelachen.

Mocht je nou toch liever een idee krijgen wie of wat Schudden is voordat je ze in een theater gaat zien, kijk dan 18 november naar de VARA.

gekrabbeld door Jolanda om 06:13 pm
5 comments

In beeld

In september hebben we in Carré het Vedetten Gala met Liesbeth List bijgewoond. Hoe dat was heb ik hier beschreven.

Gisteren lag de DVD van die avond op de mat. En dus kropen we gisteravond met wat lekkers en met elkaar knus op de bank om te gaan kijken. Natuurlijk hadden we die avond wel gezien dat een bepaalde cameraman zijn camera wel erg vaak onze kant oprichtte, maar we waren er stiekem vanuit gegaan dat wij absoluut niet zouden houden op beeld en we er dus mooi uitgeknipt waren.

De eerste helft waren we inderdaad buiten beeld...en we haalden al opgelucht adem. Totdat het liedje Vivre kwam, wat Liesbeth samen zong met Alderliefste en waarbij Ramses heel ontroerend op een film te zien was.

Moest die kerel nu echt op z'n buik van onderaf inzoemen als ik net een traantje wegpink?? En waarom net als ik vrolijk sta mee te lallen en klappen met de Shaffy Cantate? En zo waren er nog wat momentjes *zucht*

Gelukkig was ik niet de enige...want ook Marnix kwam lekker vaak heeel flatteus in beeld whahahaha. En ik zag ook José een paar keer voorbij schuiven hihi

Ik hou me voorlopig maar vast aan het feit dat jullie Liesbeth niks vinden en die DVD dus nooit zullen zien. Toch?? ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:37 pm
12 comments

Lief!

Ik en collega zitten op kantoor. Collega A is de planning voor morgen aan het maken. Ze zegt tegen mij: client Jansen staat nu veel vroeger dan hij gewend is bij jou op de lijst zou hij dat erg vinden? (10 uur in plaats van 12 uur)
Ik antwoord dat hij het waarschijnlijk best vind zolang je dat even met hem overlegd.
Collega belt meneer Jansen: Hallo meneer Jansen ik heb u bij Jolanda in gepland maar het is 2 uur vroeger dan normaal, gaat u daarmee akkoord? Tuurlijk zegt meneer Jansen ik zal klaarstaan.

5 minuten later gaat de telefoon, het is meneer Jansen: is Jolanda misschien op kantoor? Ja hoor!
Ik: Hallo meneer Jansen wat kan ik voor u doen? Nou net belde uw collega en die vroeg of ik 10 uur goed vond voor morgen, nou vraag ik me af of U het eigenlijk niet te vroeg vindt . U moet van zover weg komen.

Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah! Lief he

gekrabbeld door Jolanda om 07:56 pm
8 comments

Jogging- uurtje

Onze twee caafjes hebben op zich een ruim hok hoor, maar om nou even lekker te kunnen rennen is het net niet groot genoeg. Bovendien hadden de dames bewonen de dames een heuse villa die ook best plaats inneemt. daarnaast is de grootste hobby van die 2 eten...wat ze ook maar voor hun snuitjes komt gaat naar binnen. Kortom het enige wat zeer goed getraind was aan de dames waren hun kaakspieren ;-)

Sinds enkele tijd hebben we dus het jogging-uurtje ingesteld. Dat hield in dat we de halve huiskamer hebben moeten verbouwen zodat de meiden niet aan snoeren konden knagen *zucht*

Maar nu het dan goed loopt is het een geweldig gezicht. Elke dag scheuren ze met z'n tweeen door de kamer en hoor je een uur lang *trippeltrippeltrippel* Gajes is af en toe een snelle bliksemschicht die voorbij schiet want ze is en blijft een kleine schijterd. Dinges wil alles bekijken en alles onderzoeken en dan het liefst de kamer zo vaak mogelijk in zo weinig mogelijk tijd doorrennen ;-)

En het is niet alleen goed voor de conditie van de 2 dondersteentjes, de rest van het huis doet mee aan deze conditietraining. Boris moet alles in de gaten houden want ze zijn naar zijn mening niet te vertrouwen dus die volgt ze als een havik. En de baasjes...die mogen na het jogginguurtje ze nog even een half uurtje proberen te vangen. wat inhoudt door de kamer tijgeren achter het vliegensvlugge grut aan ;-)

zoef zoef

Ons eigen aagje!

gekrabbeld door Jolanda om 02:50 pm
11 comments

25 Live!

Nadat we in eerste instantie achter het net hadden gevist toen de voorverkoop voor George Michael startte, waren we later toch nog aan kaarten gekomen doordat er kaarten vrij waren gekomen. Het zouden slecht zicht kaarten zijn werd er gezegd, maar wij dachten beter iets dan niets.

Gisteravond liepen we dan ook blij Ahoy in.Het podium zag er nogal futuristisch uit en we hadden nog geen idee hoever het zicht zou zijn.

Ongeveer kwart over acht bleek de 20 koppige band in een soort stellage te zitten en alles wat ervoor was nam George in beslag. Het bleek dus dat we alles konden zien...geen minuut werd George uit het oog verloren, dus dat slecht zicht viel reuze mee. Daarnaast gebruikte hij het gehele podium en kwam ook regelmatig naar de zijkanten en zwaaide of gebaarde dan naar ons vak, wat dan weer met luid gejuich werd ontvangen.

Het concert zelf was waanzinnig goed. Het was een goede mix tussen zijn oudere en nieuwere werk. Ook zijn Wham-tijd werd niet vergeten, want we konden heerlijk meebrullen met " I'm your man" en "Everythng she wants" .
Het podium was multi-functioneel want daarop werd steeds gewerkt met lichteffecten en beelden die erop gereflecteerd werden. Ook kwam er bij het nummer "Shoot the Dog" een levensgrote opblaas Bush uit de vloer. Toen George de broek ervan opentrok kwam daar een opblaas engelse bulldog uit. Erg grappig.

George gaf 2 toegiften. Bij de eerste werd er er luidkeels meegebruld door een vol Ahoy met " Careless Whisper" en bij de tweede werd dat herhaald met " Freedom". Lekker man!!

Ik heb vanaf de eerste minuut tot aan de laatste minuut genoten. Als ik echt iets van kritiek zou moeten geven zou het zijn dat hij wel ietsje meer er tussendoor zou mogen praten tegen het publiek, maar wat mij betreft maakte hij dat weer goed met die enorme mooie zangstem van hem. Ik had dit voor geen goud willen missen.

gekrabbeld door Jolanda om 10:16 am
11 comments

1 jaar

Als je me een jaar en 1 dag geleden had verteld dat ik over een jaar zou samenwonen zou ik je voor gek verklaard hebben.

Maar ik kan er niet meer om heen, dit weekend is het 1 jaar geleden dat Marnix en ik onze eerste date hadden. Dat dit heeft geleid dat we ook officieel zijn gaan samenwonen, is ook bekend.

U begrijpt dat we dit weekend dus wat te vieren hebben. Vanavond doen we dat in Ahoy waar we een leuke zanger voor in hebben gehuurd ;-) En morgen, de preciese datum, maken we het thuis gezellig!

Wie had dat nou een jaar geleden verwacht he ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 09:39 am
14 comments

Stevie Ann

In onze kast staat al een poosje de cd " Away from here" van Stevie Ann, Een lekkere luistercd van een jong talentvolle zangeres.

Toen wij in het theaterboekje van Theater Het Kruispunt zagen dat ze daar een concert zou geven hebben we dan ook maar kaarten besteld en gisteravond namen we dan ook daar in de zaal plaats op mooie plekjes op rij 5.

De eerste helft van het optreden duurde maar net 3 kwartier en was akoustisch. na de pauze waren Stevie Ann en haar band ingeplugd en was het ietsje steviger. De band bestond uit een drummer, een gitarist en een Henk Westbroek-look-a-like die de basgitaar bespeelde ;-)

Stevie Ann heeft een dijk van een stem en haar liedjes zijn erg mooi. Dus in die zin was het een mooi optreden. Ik vond het persoonlijk alleen een beetje veel van hetzelfde en had het halverwege wel een beetje gezien. Dat neemt niet weg dat ik denk dat Stevie Ann een hele grote gaat worden.

gekrabbeld door Jolanda om 06:20 pm
6 comments