Zieke mannen

Hee pssst dames...ik richt me even tot jullie om mijn leed te delen. Want de mannelijke lezers gaan toch beweren dat het allemaal niet waar is en dat we overdrijven enzo.

Ik heb hier een zieke man in huis. Niks ernstigs hoor...gewoon een flinke griep. .... snappen jullie al wat ik bedoel??
Het gekreun en gesteun en `ooh ooh wat voel ik me rot` hoor ik bijna onafgebroken. Op zich niet zo erg maar als je ze een advies geeft nemen ze niks aan totdat ze echt niet anders kunnen en er dan achterkomen dat dat inderdaad wel helpt *zucht* Ja dat zei ik toch!!

Nou is het natuurlijk niet eerlijk om daarom boos op ze te worden...ze kunnen er niets aan doen. Ze zijn het zwakke geslacht en het is genetisch bepaald. Het is overmacht en wij vrouwen moeten ermee leren leven, het is niet anders.

Maar dames...ik zoek even wat steun bij jullie, om het nog te kunnen dragen ;-)

Ze zegt dat ik me aanstel
het is gewoon een ordinaire griep
Maar zij weet niet hoe erg ik lijd
en weet niet dat de dood me net al riep

refrein:
Zachtjes kreun ik voor me uit
m’n hele lichaam doet me zeer
Ik zeg haar dat ik van haar hou
want morgen ben ik er niet meer

Ik heb een hoge pijngrens
zij zegt: dat valt wel mee
Ik hijg, ik huil, ik huiver
maar ik heb ook bijna 38,2

refrein
Ik draag mijn lijden
Ik draag mijn lijden
Ik draag mijn lijden
als een man
Zelfs als je nu wil vrijen met mij
verbijt ik wel de pijn
omdat ik zoveel hebben kan

Pijn, pijn, helse pijn
Ik sidder van m’n nek tot aan m’n ballen
Een vrouw zal het ontkennen
maar een mannengriep is erger dan bevallen
Erger dan bevallen, erger dan bevallen

Zachtjes kreun ik voor me uit
draag ik mijn verdriet
een man heeft vaak enorm veel pijn
de vrouw gelooft dat niet

(Tekst: NUHR)

gekrabbeld door Jolanda om 12:33 pm
17 comments

Schudden

Gisteravond waren we in De Kunstmin voor de televisie-opnames die werden gemaakt van een voorstelling van het theaterduo Schudden.

Schudden laat zich niet omschrijven, maar deze poging die ik ergens las vind ik wel mooi:
Schudden maakt fysiek, visueel, balorig, bizar, meeslepend, prikkelend en vooral humoristisch theater.
Met weinig woorden en veel materialen sleuren De Jong en Van Santen u ruw de ene scène in, om u daarna zachtjes een zetje te geven naar een andere. Schudden laat zich lastig omschrijven.
Schudden moet je ervaren.

Wat we gisteravond voorgeschoteld was een soort compilatie van de 4 voorstellingen die ze tot nu toe gemaakt hebben. Een soort Best of zeg maar. Drie keer ruim een half uur om er tussendoor van decor te wisselen. We verhuisden we van een vuilstort naar het bos en uiteindelijk naar een wasserette.

Alhoewel ik 3 van de 4 voorstellingen gezien heb blijf ik me verbazen hoe zij met de kleinste dingen iets uit kunnen beelden. Om een voorbeeld te geven voor de niet-kenners: Men neme 2 badminton rackets en een gestreept shirtje en je bent een wesp. Of een droogmolen en een shirtje met een kruis en je bent een spin in zijn web. Zo geweldig gevonden. :-D

Voor mij was er regelmatig het ooooh jaa gevoel...en lag opnieuw in een deuk. Vooral mijn favo scene allertijden over zeehondje Emiel deed me weer tranen van het lachen. Voor Marnix was het helemaal nieuw en ondanks dat ie niet topfit was durf ik te zeggen dat ook hij genoten heeft.

Het is nog even wachten op de uitzendingen want die staan voor ergens in September gepland.

gekrabbeld door Jolanda om 07:04 pm
10 comments

Bezoek

Mijn ouders wilden wat spullejes langs komen brengen en een bakkie doen. dat kan maar dan moeten jullie wel naar Dordrecht komen.

En zo kwam ook Bijou voor het eerst hier in Dordt over de vloer. Nou heeft Bijou heupdysplasie (HD) en is haar hele leven sowieso al wat angstig op trappen. Ons huiske hier is op de 1e verdieping en de trap er naartoe zit een flinke draaiing in.

Naar boven ging heel voorzichtig maar ze ging. Binnen heeft ze het hele huis aan inspectie ontworpen En alles leek goedgekeurd maar toen moest ze weer naar beneden.

Nou ze keek eens en probeerde 1 poot, maar nee daar begon ze niet aan. De hond die altijd bang is ergens te moeten achterblijven maakte zelfs rechtsomkeert en ging weer naar binnen. Lieve woordjes, zachte dwang, voor haar uit lopen, achter haar lopen...nee hoor ze deed het niet. Om haar te dragen is ze echt te zwaar..

Uiteindelijk na een half uur (!!) is ze aan de riem treetje voor treetje, bibberend als een juffershondje afgedaald. Beneden gekomen heeft ze als beloning wat lekkers gekregen. Dus Marnix heeft morgen niks op brood ;-)

Ik denk zomaar dat ze niet zo heel vaak op visite zal komen ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 08:29 pm
11 comments

Glibbers, griezels en andere dieren

Doordat Marnix z´n uitje niet door ging hadden we ineens de hele zondag samen. En omdat het al genoeg balen was dat dat uitje wegviel vond ik het een goed idee om iets anders leuks te verzinnen. Dus ik ging op internet op zoek naar iets en kwam zo bij De Oliemeulen terecht. Niet zo groot, betaalbaar en qua afstand ook goed te doen. Kaassie!!

Het was even zoeken maar toen we er eenmaal waren was het hardstikke leuk. Het is in en rondom een oude oliemolen en dat alleen al geeft een leuke sfeer.

Het binnendeel is vooral reptielen en amfibieen. De ene groene griezel na de andere. en of het toeval was of niet ze waren bijna allemaal erg actief door hun verblijven aan het lopen, glibberen dan wel kruipen.

Buiten zijn het roofvogels, roofdieren en andere zoogdieren. Grapig was een katachtige die elke keer als Marnix via de zijkant een foto van hem wilde maken (op veilige afstand) zich blazend omdraaide. Een echte kattekop ;-)
De stinkdiertjes waren schattig, de doodshoofdaapjes vooral lawaaierig en dan stond er zomaar ergens een schat van een paard.

Wat erg leuk was waren de demonstraties. Eerst was er buiten een roofvogelshow. Het meisje wat de demo gaf legde alles erg duidelijk uit en had een goed gevoel voor humor. Evenals Max...de uil waar ze mee begon want die weigerde absoluut te doen wat er van hem verwacht werd, om vervolgens stiekem toch het stukje vlees te pikken wat hij eigenlijk niet verdient had ;-) De zwarte gier die erna kwam scheerde rakelings over de hoofden, zodat het hoofd van Marnix alweer (net als in Avifauna) een landingsbaan werd. :-D

Later was er binnen een demonstratie over spinnen en slangen. Deze werd door hetzelfde meisje gedaan en was dus weer heel leuk. Je mocht eerst als je dat wilde een kleine wurgslang om je nek voelen...daar had ik geen moeite mee. daarna vertelde ze wat over spinnen en kreeg iedereen de kans een Braziliaanse Vogelspin op je hand te laten zitten. Bij het idee kreeg ik de kriebels maar was ook wel nieuwsgierig hoe dat voelde en stoer als ik ben heb ik het toen toch gedaan. En wat bleek...ze was heel zacht en eigenlijk helemaal niet zo eng.

Het was weer een erg leuk dagje zo!!

Voor meer foto´s klik hier

gekrabbeld door Jolanda om 06:34 pm
16 comments

Onbegrip

Ik was hier vanmorgen een beetje aan het rommelen in huis toen ik een heleboel kabaal hoorde. Toen ik naar buiten keek kwam het stoom onmiddellijk uit mijn oren en ik rende op mijn blote voeten naar buiten.

Twee ***jochies van een jaar of 10 hadden de grootste lol door met hun bal en met stokken naar de ganzen en eenden te gooien en sla-bewegingen te maken. Ze raakte ze niet maar de dieren waren duidelijk bang. Dus ik ren erop af en zeg als jullie niet onmiddellijk maken dat je wegkomt zal ik hetzelfde doen met jullie ...maar ik raak WEL!! Tja als ik dierenleed zie word het rood voor mijn ogen...sorry ;-))

Dan komt er een moeder die me doodleuk bij staan van een van die 2 die vraagt waar ik me mee bemoei.Als ik haar vraag of ze wel wist wat haar zoon aan het doen was antwoord ze gewoon: ja, nou en? Ze raakten ze toch niet??

Ik snap dit soort dingen echt niet. Als ik zoiets vroeger maar bedacht had zouden mijn billen blauw zijn geweest. Als wij vroeger de kat plaagden thuis kon je rekenen op een flinke straf...respect voor dieren is er ingeramd zeg maar.

Aan de andere kant geven volwassenen ook niet bepaald het goede voorbeeld. Alleen al de jaarlijkse zeehondenjacht die eerdaags weer begint of talloze berichten in de kranten wat mensen dieren nu weer hebben aangedaan.

Ik kan er met de beste wil van de wereld niet bij waarom mensen zoiets doen en vaak zonder een centje spijt ook. :-(

gekrabbeld door Jolanda om 11:45 am
16 comments

Haantjes de voorste

Ik weet best dat ik een reputatie heb dat ik altijd vooraan sta cq zit. Ik kan er niets aan doen, het is een tic. Gelukkig heb ik daar een lieve medestander in gevonden en lukt het dus meestal ook nog. :-D

Maar soms heel soms willen we ook wel eens NIET vooraan. Zoals aanstaande dinsdag. dan zijn er hier in De Kunstmin televisie-opnames van een voorstelling van Schudden voor de VARA!! En met onze koppen op tv is dan weer iets wat we liever niet doen.

Het wordt een soort best of...de leukste stukjes uit hun voorstellingen tot nu toe. Aangezien ik er 3 gezien heb en die alle 3 geweldig vond leek me dat wel leuk. Maar er moest wel wat geregeld worden met het werk. Dat was vandaag gedaan en dus belde ik voor kaarten. Rijkelijk laat en dus veilig achteraan als er nog kaarten waren dachten we.

Maar het was uitverkocht, maar nadat ze wat had zitten schuiven en doen zei de mevrouw van de kassa blij: ik heb 2 kaarten vrij kunnen maken...u zit nu op rij 1!! :-o

Voor ons blijkt het moeilijker te zijn niet vooraan te komen dan wel blijkbaar. Ik zou zeggen houd de VARA in de gaten ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:08 pm
15 comments

Heftig weekje

Het is een heftig weekje...en we zijn pas op de helft :-o

Op het werk is het druk...maar dat is al zo sinds januari. Niks nieuws onder de zon. Maar daarnaast gebeuren er ook de mafste dingen.

We hebben een client die nogal dement is. Vanmorgen toen een collega daar kwam was ze er niet...omdat hoogst ongebruikelijk is is ze maar gaan zoeken en trof haar 2 straten verderop , op blote voeten in haar nachtponnetje aan. Totaal verkleumd...ze was de weg kwijt .

Van de week moest ik bij de manager komen...hij wilde namelijk een voorstel doen hoe nu verder met de planning. Hij deed een voorstel.dat ik 4 x 6 dagen op kantoor zou werken en om het weekend. Nou daar ga ik niet mee akkoord. Ik werk nu maar 1 in de 4 weekenden en bovendien vind ik kantoorwerk best leuk maar wil niet helmaal mijn feeling met het vak kwijt raken door niet meer bij clienten te komen. Nu moeten we dus gaan nadenken hoe dan wel.

Gisteren zaten ik en mijn directe collega rustig ons werk te doen. Collega had haar scooter voor het grote raam waar we bij zitten geparkeerd (op slot) om hem zo in de gaten te kunnen houden. Ineens horen we wat bij het raam en we zien nog net dat een ***jochie van een jaar of 14 met de scooter wegrent. Collega nam een sprint en gaf een gil waarop de rest van het kantoor heel alert met haar meerende naar buiten. Het ***joch schrok blijkbaar van die woedende bende dat ie de scooter in de bosjes pleurde en er vandoor ging. Het ding is flink beschadigd :-(

Vanmiddag dreigde er een acuut ontslag van een collega. Niet helemaal onterecht maar ik vond ontslag wel erg heftig. Ik heb dus een pleidooi gehouden om haar nog een kans te geven, met succes. Nu maar hopen dat ze die kans ook grijpt.

En dan zijn er op privé-gebied nogal wat dingen besproken. Daarover kan en wil ik nog niet zoveel zeggen. Maar het heeft verdrietige en fijne consequenties. Dat heeft ook zo z´n emotionele impact.

Kortom...als dit de helft van de week is wil ik denk ik nog niet weten wat de 2e helft me gaat brengen ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:43 pm
12 comments

Toomler

Vandaag was dan de dag dat Acda en de Munnik `Mooie Liedjes` in Toomler zouden spelen. In het comedycafe kunnen maar 120 man en dus lekker klein en intiem.

We waren vroeg van huis gegaan want om 14 uur zou de de deur van Toomler al opengaan . Althans dat stond overal. Om 12 uur stonden we voor de deur en het was koud. Net toen we dachten nog maar een minuut of 20 kwam er een mannetje doodleuk vertellen...sorry maar de mannen moeten nog soundchecken dus het wordt half 3..Grmbl. Maar dat half 3 werd 3 uur, half 4 en tegen de tijd dat we allemaal ijsklompen waren met een dalend humeur ging dan eindelijk de deur open...Pffff

Binnen gekomen ontdooiden we al snel. Niet alleen door de koffie en warme choco, maar ook omdat alle heren gewoon in het wild rondliepen, aanspreekbaar en wel. En dus kon Marnix zijn felbegeerde handtekeningen op de cd scoren. Ook de nieuwe generatie Acda en de Munnik en band zaten ook allemaal achterin de zaal en dat gaf nogal grappige situaties. Laten we zeggen dat Acda Junior een kind van zijn vader is :-D

Het optreden zelf was heerlijk...een deel van de setlist was identiek aan de tour, maar ze hadden er ook een aantal mooie toevoegingen gedaan en bijvoorbeeld Niet of Nooit geweest weggelaten. Hoera!!!

Kortom we hebben genoten en wat mij betreft mogen er vaker van dit soort kleinschalige optredens komen. :-D

Als je meer foto´s wilt zien mag je hier klikken

gekrabbeld door Jolanda om 12:08 am
13 comments

Jan, Jans en de Kinderen

Vanavond mochten we weer eens naar het theater. Deze keer hadden we de musicalkomedie Jan Jans en de Kinderen op ons lijstje staan in theater Het Kruispunt in Barendrecht.

Toen ik kaarten voor deze voorstelling bestelde was het een pure gok. De spelers spraken me aan maar ik had geen flauw idee wat ik kon gaan verwachten. maar dat is goed uitgepakt.

Plien van Bennekom (je weet wel van Bianca) zette Jans neer alsof ze letterlijk zo uit de strip was komen stappen. Ook Loedertje de hoerende en snoerende Siamees zette ze hilarisch neer. Wil van der Meer speelde Jan, ook hij was overtuigend. De rooie `jeweetwel-kater` werd geweldig gespeeld door Niek Barendse. Karlijn (Anne van Veen) en Catootje ( Kim van Zeben) leken ook net echt. Maar voor mij was Alex Klaassen de held van het stuk. Hij speelde niet alleen een geweldige Jeroentje , ook speelde hij alle vriendjes van Karlijn, de enge buurman, Opa, een soapacteur, een vriendje van Catootje en een enorm grappige Lotje de teckel. Echt superknap.

Het verhaal is heel dichtbij de strips gehouden en daarom des te grappiger...alsof de strips gewoon tot leven gewekt zijn. De liedjes klonken ook lekker...geschreven door Henny Vrienten dus dat zal het wel verklaren ,-)

Na afloop hebben we nog even met Plien en Alex gesproken om vervolgens na een geweldige avond weer huiswaarts te keren.

Mocht je de kans nog krijgen zou ik zeker deze voorstelling gaan bekijken. Je hebt dan gegarandeert een leuke avond.

gekrabbeld door Jolanda om 11:52 pm
8 comments

Chocoladefontein

Vanavond zaten we cq hingen we op de bank uit te buiken terwijl we RTL Boulevard te kijken toen Albert Verlinde ineens het woord Chocoladefontein liet vallen.

Als chocolade-junk zijnde was mijn belangstelling onmiddellijk gewekt, Maar ze lieten niet zien wat ik me erbij moest voorstellen. Dus ging ik zelf maar op onderzoek uit. Lang leve internet . Ik had het vrij snel gevonden.

Voor ik het ga onthullen. een paar waarschuwingen. Het is niet geschikt voor lijnende lezers, niet voor mensen die net wilden afkicken van de chocola en als je geen slab voor hebt zou ik die eerst aandoen alvorens te gaan kijken ;-)

Durf je het aan? Oke.... klik dan maar hier

*zucht* als u mij zoekt..ik zit kwijlend achter mijn beeldscherm ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 08:06 pm
14 comments

Nieuw vriendje

Mijn collega heeft een hond...Mike of Mikey. Mike is een kruising tussen een witte herder en een labrador. Gevolg een veel te grote labrador met enorme oren.

Mike heeft in zijn asiel-verleden waarschijnlijk iets meegemaakt waardoor hij heel moeilijk mensen vertrouwd. Pas na een hele lange tijd en heel veel geduld laat hij mensen toe aan zijn lijf. Dat toont hij door een hele grote mond op te zetten en net te doen alsof hij enorm gevaarlijk is.

Ik ben een aantal keren bij collega thuis geweest en kende het trucje van Mikey en had besloten dat negeren het beste was. Laatst zou ik samen met collega naar AedM gaan en vooraf ging ik bij haar eten...en ja hoor...de grote gevaarlijke wolf liet weer van zich horen. De negeer-methode werkte prima en collega en gezin vielen van hun stoel toen aan het eind van de avond Mikey naast mijn stoel zat met een kop op mijn schoot een poot op mijn knie :-D

Dat was een aantal weken geleden. Collega zei nog..de volgende keer doet ie weer gewoon zijn wolvenact hoor. maar vandaag was ze even met hem op kantoor...Mikey kwam op me afgestormd, begroette me enthousiast en posteerde zich weer zoals ik hem vorige keer moest verlaten.

Collega riep: dat doet ie ******** niet eens bij ons. Ik denk dat ik er een nieuw vriendje bij heeft. :-D

gekrabbeld door Jolanda om 08:19 pm
10 comments

In aantocht

Buiten mag het dan fris zijn qua temperatuur....het zonnetje schijnt wel en de neiging om naar buiten te gaan was vanmorgen groot. En aangezien de rest van de maatschappij aan het werk is dan wel op school zit was het heerlijk stil in de Biesbosch...alleen de vogels hoorden we fluiten.

De natuur wil het dan nog niet zo laten zien maar de lente is toch echt wel in aantocht: wij voelden het duidelijk. en stiekem kun je het toch ook wel zien...je moet er alleen wel oog voor hebben ;-)

Verder kwamen we nog bordjes tegen met aanwijzingen waar er kabouters zaten. Wij zoeken en zoeken en zoeken...maar helaas, ze toonden zich niet aan ons...tsss en we waren zo stil. Snappen jullie dat nou? ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 01:32 pm
11 comments

Jarig!

Vandaag is mijn lief jarig!!! Zingen jullie allemaal even mee??

Gefeliciteerd lieverd!!

gekrabbeld door Jolanda om 12:00 am
15 comments

Paradiso op stelten

Gisteren was het tijd voor het concert waar ik me al tijden op had verheugd. Acda en de Munnik in Paradiso. dat staat altijd garant voor een feestje.

We reden ´s middags op tijd weg om in Amsterdam nog even op het gemak wat junkfood weg te kunnen werken. Zo rond 5 uur stonden we bij Paradiso met nog een aantal die-hards. De tijd ging vrij snel want het was best gezellig op de trap en voor we het wisten was het 7 uur en konden we de warmte in.

Om ong half 9 kwamen de heren op. Dat het een zaal was vol met overwegend echte AedM-liefhebbers was, bleek alleen al uit het feit dat niet alleen Thomas en Paul maar ook Diederik, JB, Dave maar vooral David met luid applaus verwelkomd werden toen zij 1 voor 1 opkwamen.

Het optreden was 1 groot feest...het publiek zong alles mee en Thomas merkte dan ook op dat het even wennen was dat het publiek danste en leefde ;-). Een nadeel hiervan is dat de rustige mooiere liedjes iets minder uit de verf komen dan in een theater...maar voor 1 keer gaf dat niks en leefde iedereen zich lekker uit.

Een hilarisch moment vond ik het toen Thomas iets stond te vertellen en Marnix naast me een foto wile maken. Thomas zag dit en zei: `wil jij een foto maken jongen...toe maar` maar natuurlijk deed Marnix het toen niet...`maak die foto nou` ...`schiet nou eens op met die foto man` Hahahah...arme Marnix, maar het is een leuke foto geworden ;-)

Na 2 toegiften was het feest voorbij maar dat wilde het publiek niet accepteren en dus bleef er geroepen, gejoeld en gestampt worden en dus besloten de heren toch nog maar een keer terug te komen. en wel met ons liedje `Als je bij me weggaat` Wow...wat een afsluiter...de mooiste versie ooit!!

Toen was het toch echt voorbij..en na nog wat mensjes her en der gesproken te hebben maar weer op huis aan...moe maar voldaan ;-)

Voor nog meer foto´s klik hier/

gekrabbeld door Jolanda om 03:56 pm
10 comments

Nijdig

Toen ik net naar buiten keek zag ik op het grasveldje tegenover ons 4 ganzen scharrelen. Ik dacht ik ga even die paar oude boterhammen aan ze geven die er nog liggen.

Toen ik beneden kwam waren er 2 een stuk verderop en ze reageerden niet op lokken. Dus hadden de overige 2 mazzel en die aten dan ook gulzig de boterhammetjes op.

En toen hadden die andere 2 het ineens door...tja te laat. Pech gehad! maar met die verklaring namen ze geen genoegen. Ze stonden pissig tegen me aan te gakken en 1 van de 2 trok zelfs nijdig aan mijn jas. Ze waren duidelijk boos. dus ben toch maar terug naar binnen gegaan. Konden die 2 driftkikkers...eeeh ganzen even afkoelen :-)

gekrabbeld door Jolanda om 02:42 pm
15 comments

Concurrentie

Sinds een paar jaar is de thuiszorg geen overheidsinstelling meer e nis er meer dan 1 instelling die dit leveren. De kleine en middelgrote thuiszorginstellingen schieten dan ook als paddestoelen uit de grond . Want daar valt nog goed brood in te verdienen.

Dit heeft z´n voordelen: de zorg voor de client is beter geworden want als de client niet tevreden is gaan ze gewoon naar een ander.

Maar een van de nadelen van die concurrentie vind ik de strijd onder elkaar. De organisaties gunnen elkaar het licht in de ogen niet en kapen continu elkaars clienten voor de neus weg.

Deze hele week krijgen we al indicaties binnen die je dan nog warm van de fax af gaat bellen om dan te horen dat er een half uurtje/10 minuten/ 5 minuten geleden al iemand gebeld heeft en die komen vanaf morgen al.

Ik vraag me echt af hoe ze dat doen. Hebben zij infiltranten bij het Zorgkantoor ofzo? Ze hebben het zelfs voor elkaar gekregen om een client die wij al hadden en waar wij notabene zelf meer zorg hadden aangevraagd, op te bellen en overghehaald naar hun te komen. Gelukkig was deze client in 1 week gillend bij ons terug gekomen. Gna gna

Ik vind dit allemaal erg frustrerend en verwarrend voor zowel de clienten als voor ons. En het lijkt de laatste weken alleen maar erger te worden.

Misschien moeten wij ook maar eens iemand undercover het zorgkantoor insturen ;-)

Naja ik ben nu 5 dagen vrij en ga er even niet meer aan denken...even geen werk aan mijn kop!!!!

gekrabbeld door Jolanda om 07:05 pm
7 comments

Bloemen

Wat kun je soms toch lang genieten van zo´n mooie bos bloemen hé? Zou dat komen omdat hij met liefde gegeven en ontvangen is? ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 06:44 pm
12 comments

Fotomodellen

Wat is er nou leuker dan als je een nieuwe camera hebt en er lopen katten rond . Laat ze poseren en laat ze in de waan dat ze echte fotomodellen zijn.

Ze deden hun stinkende best om maar op hun mooist op de foto te komen.

Boris, die normaal gesproken een bange poeperd is, bleef er zelfs voor liggen

Dopey deed alsof ze een heel braaf engeltje was. En natuurlijk laten we haar ook in die waan. ;-)

Maar de grootste uitsloofster was toch wel Missy. Zeg nou zelf ze lijkt zo toch een echte lellebel? ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 08:17 pm
12 comments

Vogeltjes kijken

Aangezien de sneeuw ons in de steek liet wilden we toch iets anders om er punt 1 even uit te zijn en punt 2 te kunnen experimenteren met de camera. Na wat beraad besloten we om naar Alphen aan de Rijn te rijden, daar zit vogelpark Avifauna.

Rond het middaguur kwamen we er aan. We waren er geen van beide ooit geweest en dachten dat het er niet zo groot was. Uiteindelijk zijn we er tot eind van de middag zoet geweest.

Allerlei vogels van heel groot...zoals de struisvogel tot heel klein, de kolibri. Maar ook de mooiste kleuren zagen we. Onze camera´s klikten dus onafgebroken.

De loopvolieres waren erg leuk, de uilen en roofvogels prachtig, de pinguins aandoenlijken de struisvogels grappig en nieuwsgierig. Behalve vogels was er ook een levensgevaarlijke krokodil...waar Marnix mij heel dapper voor beschermde...maaaaar hij bleek nep te zijn whahahahaha...mijn eigen Crocodile Dundee ;-)

Maar het hoogtepunt was de lori-landing. Daar zitten de lori´s met hun prachtige kleurtjes...je mag erbij in hun verblijf en voor 50 cent kun je een bakje nectar halen en als je met je arm gestrekt dat vooruit houdt landen er gelijk een aantal om het op te komen smullen. Marnix z´n hoofd bleek een prima landingsbaan en mijn jas leek ze ook net zo goed te smaken als de nectar ,-) We vonden het zo leuk dat we aan het eind een nieuw bakje nectar zijn gaan halen om nog een keer naar binnen te gaan :-D

Het was een superleuke dag...een aanrader om eens heen te gaan.

Klik hier voor onze foto´s

gekrabbeld door Jolanda om 09:05 pm
13 comments

Sneeuw

Ik vind sneeuw zo mooi! Het is jammer dat het hier nu zo hard wegdooit. Daarom zijn we er vanmorgen nog maar even lekker doorhgeen gaan wandelen en een paar mooie plaatjes geschoten. Gaf gelijk even gelegenheid om de nieuwe camera uit te proberen.

We zagen de sneeuw helaas voor onze ogen smelten en de bomen kwakte regelmatig een plens smeltende sneeuw op ons hoofd of in onze nek. Ja de natuur heeft hier echt gevoel voor humor ;-)

Onderweg kwamen we ok nog wat romantiek tegen

Wat mij betreft mag er best een nieuw pak vallen. het geeft zulke mooie plaatjes. En zo vaak gebeurd het niet.

gekrabbeld door Jolanda om 04:37 pm
16 comments

Prijs!!

Ik ben zo iemand die regelmatig meedoet aan prijsvragen maar eigenlijk zelden wat wint. Het went dus ik reken er nooit op ook ;-)

Nou ben ik sinds ik paar jaar terug naar Ouwehands Dierenpark in Rhenen ben geweest een groot fan van het Berenbos aldaar en ook donateur van Vrienden van het Berenbos. Zij verloten onder de donateurs soms gratis toegangsbewijzen voor het dierenpark.

Nou stond het alweer een poosje op mijn lijstje om weer eens heen te gaan. Zeker nu er daar een ijsberendrieling is geboren *zucht* Maar het was er nog niet van gekomen.

Gisteren kreeg ik een mailtje dat de prijswinnaars weer bekend waren. Normaal gesproken ga ik niet eens kijken of ik er bij sta...maar nu zei ik voor de gein:`eens zien of we gratis een dagje kunnen dierentuinen` en opende de pagina. Tot mijn stomme verbazing stond mijn nam inderdaad bij de prijswinnaars, en niet 1x maar 2x :-D

Nu nog eens kijken wanneer we in onze drukke agenda´s een dagje Rhenen kunnen plannen ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 05:40 pm
5 comments

Uitprobeersels

Mijn geduld is beloond...vandaagtegen half 6 arriveerde ik hier en kon ik mijn nieuwe speledingetje aanschouwen, vasthouden en uitproberen...wat een feest!!!!

Gisteren had Marnix ook al wat gespeeld en wat sneeuwfoto´s gemaakt. Zie hier het resultaat

Zelf kreeg ik bij aankomst een prachtige bos bloemen...zomaar!!! Lief he!!
Dat werd natuurlijk mijn proefonderwerp. En dit was o.a. het resultaat:

gekrabbeld door Jolanda om 08:47 pm
11 comments

Geduld is een schone zaak.

Een hele tijd geleden schreef ik over mijn nieuw aangeschafte hebbedingetje en even later over hoe mijn geduld op de proef werd gesteld.

Inmiddels is TPG nog steeds aan het onderzoeken waar het ding is gebleven want volgens hen is die afgeleverd en voor getekend. Nou niet bij mij en dat mijn katten ervoor getekend hebben lijkt me sterk ;-)

Het bedrijf waar ik hem gekocht heb is zo sportief mij te geloven op mijn woord en in afwachting van het onderzoek hebben ze mij alvast een andere camera gestuurd. Om te voorkomen dat het weer gebeurde heb ik deze maar naar Marnix z'n adres laten sturen. Deze keer ging het goed en is hij vanmiddag gearriveerd :-D

Maar nu wordt mij geduld weer op de proef gesteld want ik ben in mijn eigen huis en kan pas morgenavond daarheen om mijn nieuwe speleding uit te proberen en vast te houden enzo *zucht* ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 05:56 pm
11 comments