woensdag 30 november, 2005
Oude tijden herleefden
Gistermorgen reden Marnix en ik rond twaalven richting Doetinchem want het was hoog tijd om weer eens bij Paooltje langs te gaan. Rond half 2 verdwaalden we in hun woonwijk maar nadat Rob ons op het goede pad gebracht had hebben we een gezellige middag gehad.
Na het eten zijn we richting Nijmegen gereden want voor de avond hadden we de Nina Simone Tribute op het programma staan.
Deze tribute was een initiatief van o.a. Henk Wanders , de drummer van de Frank Boeijen groep tot 1990. Het was een hommage aan de Jazz zangeres Nina Simone die in 2003 overleed en een aantal jaren in Nijmegen had gewoond. Bovendien gingen de opbrengsten van de avond en de speciaal er voor uitgebrachte CD naar het Kinder Oncologisch Centrum Nijmegen.
De optredende artiesten waren allemaal lokale bekendheden en daar zaten verrassende ontdekkingen voor mij bij. Ik was met name erg onder de indruk van een zangeres die Roline heette...wat een stem en een performance!
De klapper van de avond was natuurlijk de grootste nijmeegse held....Frank Boeijen...voor de gelegenheid herenigd met de oude Frank Boeijen Groep.
Frank had eerst in Ahoy opgetreden en was toen laagvliegend over de snelweg naar Nijmegen gekomen. Maar ruim op tijd was hij er en vanaf het moment dat hij samen met de Groep op het podium stond was het heel even terug in de tijd. Het zag er zo vertrouwd uit..alsof er geen 15 jaar tussen had gezeten dat ze in deze formatie hadden opgetreden..helaas duurde het maar 2 liedjes lang. Maar het was de moeite waard geweest.
Na een spetterende finale moesten we helaas de zaal weer verlaten.
En als ik zeg oude tijden herleefden bedoel ik ook dat ik me weer zo ging gedragen als toen. En dus bevopnden we ons ineens in een kleedkamer en konden we even bijbeppen met Henk Wanders en Woutje Pennings. :D In de foyer ook nog even Frank zelf en Nels Busch gezien...en toen moest ik me toch echt losrukken om weer terug naar het heden te keren.

gekrabbeld door Jolanda om 01:08 pm
11 comments
| TrackBack
maandag 28 november, 2005
De Bo-Marathon
Toen maanden geleden de voorverkoop begon voor wat ze De Marathon noemde had ik dat door omstandigheden gemist en greep er dus naast. Op veilingsites werden kaarten wel tegen woekerprijzen aan geboden maar dat ging me te ver. Dat ik er dus bij zou zijn had ik dus niet meer verwacht.
Tot van de week ineens een kaartje tegen kostprijs op het forum werd aangeboden en ik de snelste beller was... ik sprong een gat in de lucht. Tot mijn verbazing kreeg ik de dag erna er per mail nog 1 aangeboden.... een smsje naar Marnix was genoeg om te weten dat die het ook wel zag zitten. En zo reisden we om half 12 samen richting Haarlem :D
De marathon was bedoelt als hommage aan Lennaert Nijgh, die helaas 3 jaar geleden is overleden. Zoals Boudewijn zo mooi zei: een laatste groet aan hem. Zes uur lang zouden alle liedjes die lennaert schreef en ooit door Bo zijn gezongen gespeeld worden in 4 blokken van 1,5 uur met pauzes van een half uur en een van 2 uur er tussen.
In de eerste 2 blokken zaten Marnix en ik 2 rijen van elkaar vandaan. Boudewijn deed het meeste met alleen een gitaar en maar zo af en toe kwam de band erbij. De hoogtepunten uit blok 1 waren voor mij "Strand" en "Naast jou" met Ernst Jansz.
In het 2e blok heb ik vooral erg gelachen en genoten van "Meester Prikkebeen" wat Bo voor de gelegenheid met zoon Jim deed... die een overtuigende vrouwenstem deed ;-)
In de 2 uur pauze zijn we een lekkere pizza wezen eten... om weer keurig op tijd te arriveren in het theater voor blok 3 en 4. er bleken wat stoelen vrij gekomen te zijn en dus konden we de rest van de tijd een aantal rijen naar voren toveren en ook nog naast elkaar zitten :D
In blok 3 en 4 werd er meer met de band gespeeld en het was dan ook heerlijk om Ernst, Jan H, Lene, Ake, Mark, Jan deH en Monique weer aan het werk te zien.
In blok 3 was "tip van de sluier" en "Leonardo" favoriet. En in blok 4 bijna alles, maar vooral de toegift samen met zijn zoon Marcel gaf me kippenvel.
Van te voren hadden we gedacht dat het een lange zit zou worden, msar eigenlijk is het omgevlogen en had ik nog wel 6 uur zo door willen gaan :-D

gekrabbeld door Jolanda om 01:16 am
11 comments
| TrackBack
zaterdag 26 november, 2005
It takes 2
Nou het viel gisteren niet mee om in het Zuidpleintheater te geraken. Jose had er vanaf Dongen (NB) 2,5 uur over gedaan en zelfs ik die er een kwartiertje vandaan woont deed er ruim 3 kwartier over om er als een verzopen katje aan te komen. gelukkig maar dat we zo ver van te voren hadden afgesproken.
Na even bij gekletst te hebben en me dunkt dat er genoeg te vertellen was ;-)...en opgewarmd te zijn op zoek naar de plekjes.We hadden plekjes op de 2 middelste stoelen op rij 1, dat hadden we dus weer prima geregeld ;-)
Het concert begon wat te laat om iedereen de kans te geven binnen te geraken. Zelf misten ze hun 2e pianist want die zat ergens vast in Deventer door het weer.
De opening met de foto van de helaas overleden Glenn Corneille blijft indrukwekkend...
Verder was het weer net zo heerlijk als de vorige keer . heerlijk meedansen, meezingen, wegzwijmelen, lachen en kijken naar de op 1 na mooiste man van Nederland: Lené te Voortwis.
De setlist was helemaal op mijn lijf geschreven: Endless Love, Time of my live, I knew you we're waiting, Solid...allemaal heerlijke liedjes..ze mochten ze van mij allemaal 10 keer zingen ;-)
De mysteryguest was Humphrey Campbell... dat was niet zo aan mij besteed. Die man bleef maar door ooh ooh oooh-en...er zat gewoon geen uit-knopje op. gaf wel de slappe lach bij Jose en mij...maar dat was wel weer lastig vlak voor zijn neus ;-) Zijn vrouw Ruth jacott zat trouwens in de zaal.
Na afloop nog even lekker wat gedronken en gebabbelt en toen maar weer naar huis ....tenslotte wisten we nog niet hoe lang het nu kon duren voor we daar aankwamen.
Een oude foto waarop naast Lené ook Glenn nog staat *kippenvel*
gekrabbeld door Jolanda om 10:26 am
15 comments
vrijdag 25 november, 2005
Vakantieplanning
Gisteren om half 5 is mijn vakantie begonnen. En ik begin gelijk goed. Vanavond ga ik in het Theater Zuidplein genieten van een avondje It takes 2. Swingen met Marlayne, Hans Vermeulen, Rocq Harrell en Robert Walker, gezellig bijkletsen met Jose en vooral veel genieten van Lené te Voortwis :-p
Dan een dagje bijkomen om dan naar Haarlem af te reizen. Want zomaar onverwachts ben ik toch nog aan een kaartje gekomen voor de Marathon, de moed had ik al lang geleden opgegeven daar nog heen te kunnen maar voila!! Alweer genieten ..nu van Boudewijn, maar ook weer van Lené :-D
Dan de dag erna alvast richting Dordt want dinsdag staat er samen met Marnix een dagje Paool op de planning met aansluitend De Nina Simone Tribute in Nijmegen.
De dag daarna wordt ik geacht acte de presence te geven in 013 te Tiburg voor een concert van Bløf
Snapt u nu waarom ik die 2e week eigenlijk hard nodig heb? ;-)
gekrabbeld door Jolanda om 02:50 pm
10 comments
| TrackBack
donderdag 24 november, 2005
Onverstoorbaar
Het licht schijnt in je ogen
En je mond praat lieve
woorden
En je lippen lijken zacht
Geschapen om gekust
te worden
In je hoofd spelen gedachten
Waar niemand
Niemand iets van weet
De geheimen die jij bewaart
Uit een duister en diep
verleden
Staan op jouw gezicht
geschreven
Schoonheid vol met pijn
Misschien dat ik je
wonden kan helen
Stap voor stap
Verdwijnt de tijd
refr.:
Maar wij zijn onverstoorbaar
Wij worden nooit oud
Dan zijn wij nog steeds
Op zoek naar
Het geheim van man en vrouw
Je huid voelt als fluweel
Twee lichamen worden een
In een donkere kamer
In een koude winternacht
En de tijd die wordt gestolen
Langzaam
Langzaam wordt het al dag
refr.:
Maar wij zijn onverstoorbaar
Wij worden nooit oud
Dan zijn wij nog steeds
Op zoek naar
Het geheim van man en vrouw
tekst Frank Boeijen
gekrabbeld door Jolanda om 06:34 pm
7 comments
woensdag 23 november, 2005
Duimen
Wie wat bewaart heeft wat :-)
Ik had nog een een paar dagen vakantie staan.....dat wist ik en dus had ik voor aanstaande week die dagen aangevraagd..en gekregen. En ik kan het goed gebruiken...niet alleen is het de laatste tijd razenddruk geweest op het werk. Ook het priveleven is op z'n zachtst gezegd behoorlijk turbulent. Leuk hoor...maar het vreet ook energie ;-)
Vanmiddag op kantoor echter kwamen de overzichten van de vakantiedagen en of we even wilden kijken wat er mee mocht en wat er nog opgenomen diende te worden. Toen ik de lijst zag en naar mijn eigen naam keek werd ik aangenaam verrast...ik had naast die week nog ruim een week over.
Ik riep gelijk als geintje tegen de planner...oooh dan neem ik er nog een week achteraan.... er van uitgaande dat dat niet zou gaan. Zij antwoordde doodserieus dat ze haar best ging doen en dat het een beetje van de factoren afhangt...maar dat ze vond dat ik het verdient had.
De afspraak is nu dat ik haar halverwege mijn eerste week bel of ik de week erna erbij kan krijgen.
Duimen jullie dus even mee dat er geen zieken bij komen, dat de zieken die we nu hebben dan hersteld zijn, dat de twijfels over de nieuwe collega onterecht zijn en ze blijkt te functioneren als een tierelier??
gekrabbeld door Jolanda om 06:34 pm
15 comments
| TrackBack
maandag 21 november, 2005
Kroelen
Ik ben wat meer weg dan eerder. Dus als ik dan als vanavond eens een hele avond ongestoord thuis ben wordt er hier aandacht opgeiest!
Vooral Missy wil continu gekriebeld, gekroeld, geknuffeld, gestreeld en geaaid worden :D
Ach vanavond mag zij weer eens ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:41 pm
11 comments
zondag 20 november, 2005
Eerste stapjes
Ik ging net eventjes iets langsbrengen bij broer en familie en toen ik nog even iets dronk besloot Montana dat dat het moment was om "eindelijk" eens te laten zien dat ze heus wel kan lopen.
Drie hele stapjes zette ze...en natuurlijk was het zo onverwacht dat niemand de camera bij de hand had en daarna weigerde ze het opnieuw te tonen. Ze lijkt meer op haar tante dan ik dacht ;-)
Geen foto van het moment supreme dus... dus zet ik er maar een plaatje van haar verjaardag 3 weken terug bij ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 02:56 pm
13 comments
| TrackBack
vrijdag 18 november, 2005
Vendetta
Vanavond zijn we naar de voorstelling Vendetta geweest in de Kunstmin in Dordrecht.
Deze voorstelling had ik eigenlijk niet op mijn planning staan, maar een paar dagen geleden vroeg Marnix of ik meewilde en regelde een kaartje voor me...en nog wel een betere dan hij zelf had ;-)
De Ploeg, bestaande uit de mannen van NUHR, Genio de Groot, Han Romer en speciaal voor deze voorstelling ook nog Najib Amhali en nog een paar dames speelde Vendetta, de Godvader, deel IV.
Het is een parodie op de Godfather-films. Meer ga ik er niet over zeggen ...maar het is zeker de moeite waard om naar te gaan kijken.
Wij hebben iig genoten...en na afloop heb ik nog heerlijk de fan kunnen uithangen. Daar kan ik weer even op teren ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 11:41 pm
15 comments
donderdag 17 november, 2005
Regenboog
Het is nu echt herfst...onderweg kreeg ik regenbuien en windvlagen om mijn oren.
Ik vind dat allemaal niet zo erg, zeker niet als het daarna wordt goed gemaakt met het mooiste natuurverschijnsel van allemaal: de regenboog!!

gekrabbeld door Jolanda om 07:37 pm
10 comments
| TrackBack
dinsdag 15 november, 2005
Rigter Live
We hadden er lang naar uitgekeken maar gisteren was het eindelijk zover. We gingen naar Rigter Live
Om iets voor vieren kwam mijn Lief me van het werk ophalen. En we reden keurig in 1 keer naar haarlem...alleen het Patronaat vinden was even lastig maar al snel vonden we dat ook.
Na een snelle hap gegeten te hebben gegeten te hebben maar wachten bij de ingang en zo hadden we weer prachtige plekjes vooraan in het midden.
We hoorden al snel dat Guus Meeuwis en Paul de Leeuw ziek waren... dat was balen. Maar het mocht de pret niet drukken. Manuela kemp verving Paul op een prima manier.
Om iets over 9 begon het met Kane, akoustisch. Die waren goed maar ze maakten zich er wel erg makkelijk vanaf.
Daarna volgde Relax... die kende ik persoonlijk niet, maar ik vond ze erg goed. Boris "Keep the Soul Alive!!" kwam er ook nog even bij.
Racoon deed samen met Jacqueline van Krezip hun grootste hit "love you more" ...Wauw kippenvel!
Alderliefste blijf ik een geweldige band vinden... en Vivre(laat me) een heerlijk nummer!
Di-rect vond ik erg leuk... en hun versie van Message in a Bottle klonk heerlijk!
Maar toen kwam 1 van de momenten waar ik op gewacht had. Van Dik Hout.... het eerste optreden sinds hun sabbatical. Martin zag er fantastisch uit, en dat jaar rust had ook zijn zang goed gedaan .
Daarna het 2e hoogtepunt! Acda en de Munnik.... vooral hun Arbeidsvitaminen klassieker "To all the girls I loved before" was hilarisch ... compleet met lichtgevende dingen en een heuse act. Geweldig!!
Als uitsmijter kwam Xander.....tja die zou ik niet als laatste gezet hebben maar oke... bij de finale werd het echter wel weer leuk, toen iedereen erbij kwam en paul de Munnik spontaan op de knieen bij Xander aan de piano klom en vervolgens zoenden ze elkaar ook nog...Ik ben nog in shock ;-)
Na afloop zijn kon je nog dansen maar we zijn al snel gegaan want het was nog een heel stuk rijden naar Dordrecht ;-)
Voor meer fotos klik hier
gekrabbeld door Jolanda om 10:25 pm
15 comments
zaterdag 12 november, 2005
Inspiratie
Ik heb even geen idee wat ik zal gaan schrijven. Niet dat de laatste dagen saai waren...maar ja als ik daar over zou gaan loggen zou ik heeeele rare hits via Google krijgen ;-)
Mijn hoofd is sowieso niet erg helder dezer dagen, dus waarschijnlijk gebeurd er van alles wat het loggen waard is maar zie ik het niet omdat ik elders ben met mijn gedachten ;-)
Gelukkig staat maandag Rigter Live op het programma... als ik daar geen logje van kan maken weet ik het niet meer ;-)
gekrabbeld door Jolanda om 05:51 pm
12 comments
| TrackBack
donderdag 10 november, 2005
Kletspraatje
Boris houd niet zo van op schoot zitten en aangehaald worden, maar ja...aan aandacht heeft hij wel weer behoefte.
En hoe kom je eraan als je niet op schoot wil, liever niet aangehaald wens te worden en oppakken al helemaal taboe is?
Hij heeft toen maar verzonnen dat ie dan vlak bij me gaat zitten...meestal op de leuning van de bank en een gesprekje begint. Hij miauwt..ik zeg dan wat tegen hem en dat gaat zo een poosje heen en weer.
Dagelijks ritueeltje

gekrabbeld door Jolanda om 07:55 pm
10 comments
| TrackBack
woensdag 9 november, 2005
Rollercoaster
Ik weet het...ik heb me weinig laten zien de laatste dagen. Ik ben het niet nu al zat hoor...echt niet! Geniet nog veel te veel van mijn mooie nieuwe stekkie hier.
Maar ja, ik schijn afgelopen weken in een soort rollercoaster gestapt te zijn in mijn prive leven en daar ben ik nu even druk mee.
Tot voor kort hield ik niet eens van rollercoasters...maar deze keer geniet ik met volle teugen en ben nog lang niet van plan eruit te stappen.
Verder ga ik geen uitleg geven...een goede lezer heeft maar een half woord nodig ;-)
gekrabbeld door Jolanda om 06:13 pm
25 comments
| TrackBack
maandag 7 november, 2005
Uitwaaien
Omdat we zondag beiden toch wel wat duf in de kop waren van de leuke zaterdag. En het bovendien prachtig weer was, hadden we behoefte om even uit te waaien.
En dus in de auto gestapt en richting Ouddorp gereden. Het was heerlijk rustig aan het strand en we hebben er dan ook een flink eind gelopen.
De weg terug was wat lastiger...niet omdat de vermoeidheid toeslag maar omdat door de wind in de rug mijn haar steeds voor de ogen waaide en ik dus bijna niks zag ;-)
Na een warme chocomel met slagroom toch maar weer de auto opgezocht en terug naar de bewoonde wereld gereden.
Wat een heerlijk weekend was dit...van mij mogen ze allemaal zo zijn :-D

gekrabbeld door Jolanda om 06:22 pm
11 comments
| TrackBack
zondag 6 november, 2005
Blijdorp enzo
Gisteren hadden we een dagje Blijdorp gepland. En zowaar werkten de weergoden ook mee.
Zo rond 11 uur waren Marnix en ik in de tuin. We waren een plattegrond vergeten te kopen en dus besloten we zelf een route te verzinnen. marnix zou kiezen waar we zouden beginnen...met als gevolg dat we de hele dag tegen de richting van de andere bezoekers hebben gelopen :D Ik dacht ergens een leuke shortcut gevonden te hebben want 2 keer hetzelfde dier zien was ook weer niet nodig...dat we toen ineens in een deel te staan waar alleen personeel mocht komen is dan een kleinigheid ;-)
De tuin was heerlijk rustig en de dieren waren vrij actief door het heerlijke weer. De enige bui viel toen we in een binnengedeelte waren.
We sloten vriendschap met een prairiehondje wat heel geduldig voor onze camera's poseerde, ik had een onderonsje met een geitje van de kinderboerderij (tja ik blijf altijd een beetje kind), marnix had sjans met een gorilladame en in de vlindertuin had ik ondanks de hitte wel uren kunnen blijven.
Toen we om 17 uur echt alles gezien hadden zijn we het centrum ingegaan en hebben heerlijk gegeten.
Daarna nog steeds geen zin om naar huis te gaan en dus werd er een filmpje meegepakt..het werd "A 40 year old virgin" . Dat was best een grappige film.
En toen was het toch echt tijd om naar huis te gaan.
ons vriendje ;-)
En hier kun je meer foto's zien vand deze leuke dag!
gekrabbeld door Jolanda om 10:30 am
15 comments
vrijdag 4 november, 2005
The bitch is back
Sinds ik meer verantwoordelijkheid heb gekregen op het werk, heb ik gemerkt dat ik lastige problemen/situaties oplossen leuk vind. Vooral als het lukt ;-)
Helaas zijn er ook minder leuke lastige situaties. Zo ergerde ik me al een tijdje aan een collega dienaar mijn mening onder de maat functioneerde...maar nog erger..ze flikte het om de haverklap zich ziek te melden en 9 van de 10 keer midden in het weekend en elke keer om kleinigheden (ik ben zo moe, ik ben geschrokken want ik had een bijna-botsing etc etc)> In een klein team als het onze kun je dat helemaal niet hebben.
Verleden weekend was het weer raak...en toen we haar dinsdag belden hoe het zat met haar avonddiensten voor donderdag en zaterdag, had ze geantwoord dat donderdag niet zou lukken maar zaterdag ja nee dan wel hoor.
En toen ging gisteravond (na kantoortijd dus) mijn prive-mobiel. Zaterdag ga ik die avonddienst toch niet draaien zewi ze doodleuk. Ja hallo, daar ben je wel een beetje laat mee, waar haal ik zo snel een avonddienst in een weekend vandaan? Dit is dus al 3 weekenden op rij dat je je collega's in de steek laat!
Nou dat laatste had ik nooit mogen zetten...furieus was ze...Ik leefde helemaal niet mee met haar en ze zou morgenochtend de manager wel eens bellen over mij en blaas en tier!
De manager stond achter mij en het gevolg is nu dus dat het volgende maand aflopende contract van mevrouw niet wordt verlengd.
Ik heb nu dus een ontslag op mijn geweten. Bitch die ik ben ;-)
gekrabbeld door Jolanda om 07:17 pm
12 comments
| TrackBack
donderdag 3 november, 2005
Verwend
Op weg naar huis moest ik heel even wat bij mijn ouders afgeven. Een onverwachts bliksembezoekje.
Normaal gesproken heb ik altijd wel wat voor de hond bij me, maar daar was nu niet op gerekend en zelfs de koekjes voor de hondjes van mijn clienten waren op.
Bij binnenkomst wordt ik enthousiast begroet door Bijou om vervolgens al likkenbaardend naar mijn tas te kijken. Sorry meisje ik heb niks zeg ik nog...maar ze denkt dat ik een geintje maak.
Zonet had ik mijn paps nog even aan de foon en die vertelde dat ze sinds ik weg ben gegaan stikbeledigd in haar mand ligt en zelfs het hondekoekje bij de koffie wilde ze uit nijd niet van mijn vader aannemen.
Maar verder is ze niet verwend of zo ;-)

gekrabbeld door Jolanda om 07:15 pm
13 comments
woensdag 2 november, 2005
Guus
Vanavond was het eindelijk de avond dat we naar Guus Meeuwis gingen in het Nieuwe Luxortheater. We hadden ons er al ontzettend lang op verheugd.
Om iets over half 8 kwam ik Jose tegen in de hal van het theater. nadat we even bijgebabbeld hadden over de ontwikkelingen in elkaars leven was het tijd om onze plekjes op te zoeken.
We hadden plekjes op de hoek en dat bleek maar goed ook want voor ons zaten 2 enorme meneren en als we weer eens mochten staan zagen we niks meer... maar dan gingen we gewoon uit de rij.
Het optreden zelf was heerlijk! Prachtige liedjes werden afgewisseld met feesten en weer terug. vele gezichten van Guus kwamen voorbij. Wat te denken van Guus als Elvis of Guus als De Dijk en Normaal. Ook was het toch heus voor het eerst dat ik een polonaise heb gezien in het theater ;-)
Tijdens de feestnummers hebben Jose en ik ons heerlijk uitgeleefd, we hebben zelfs op een verhoging staan swingen *bloos*
Het enige jammere vond ik dat Guus-publiek niet in staat lijkt te zijn bij de kleine mooie intieme liedjes stilletjes te luisteren maar ook die meezingen. Zo komen die liedjes niet genoeg tot hun recht. aan de andere kant kon Guus ze alles laten doen...ze deden het allemaal...erg grappig om te zien.
Na afloop nog even een gesigneerde nieuwe cd bemachtigd en heeft Jose heeft info uit hem gepeuterd die ze hebben wilde en toen was er al weer een mooie avond omgevlogen
gekrabbeld door Jolanda om 12:21 am
17 comments




